ورزش سلامت جامعه را تضمین میکند. این واقعیتی غیرقابل انکار است، اما مسئلهای که شاید کمتر به آن توجه شده باشد، این است که ورزش امید به زندگی را افزایش میدهد. خصوصاً در افرادی که به لحاظ جسمی شرایط متفاوتی دارند یا افرادی که با بیماریهای سخت دست و پنجه نرم میکنند. پذیرفتن شرایط خاص جسمی و کنار آمدن با بیماری کار سادهای نیست، به طوری که فرد را به لحاظ روحی- روانی نیز درگیر میکند. در چنین شرایطی، آنچه میتواند توانایی این دسته افراد را به معرض نمایش بگذارد و امید به زندگی را در آنها بیدار کند، روی آوردن به ورزش است چراکه نه تنها در آنها ایجاد نشاط و شادابی میکند که توانمندیهایشان را نیز به معرض نمایش میگذارد و ثابت میکند نه شرایط خاص جسمانی و نه بیماری مانعی برای زندگی و موفقیت نیست.
در دنیا افراد بسیاری بوده و هستند که به واسطه شرایط جسمانی خاص یا بیماریهایی که با آن دست به گریبان بودهاند، از حضور در جامعه فراری بوده و خود را کنج خانه محبوس میکردند؛ تصمیمی که به مرور میتواند میل به زندگی را نیز در افراد به چالش بکشد و آنها را افسرده و حتی سرخورده کند، اما روی آوردن به ورزش که در بسیاری موارد خیلی هم اتفاقی بوده، زندگی آنها را دستخوش تغییراتی فاحش کرده است، به طوری که علاوه بر پی بردن به تواناییهای خود، باعث ایجاد انگیزه در افراد دیگر میشوند؛ مسئلهای که بارها و بارها مدالآوران پارالمپیکی به آن اشاره و تأکید کردند.
بالا بردن انگیزه، روحیه و ایجاد نشاط در افراد توانمند و بیماران، اما تنها بخشی از فواید روی آوردن به ورزش است. ورزش کردن اگر چه روحیه افراد را بالا میبرد و این افزایش روحیه خود بهترین دارو برای هر درد و بیماری است، باعث بالا رفتن قوای جسمی آنها نیز شده و این مهمترین مسئله در مبارزه با هر بیماریای است، به همین جهت است که در کشورهای مختلف توجه ویژهای به ورزش میشود چراکه ورزش علاوه بر تضمین سلامت جامعه، میتواند الگوی مناسبی نیز برای جوانان باشد، به خصوص جوانانی که به لحاظ جسمی شرایط خاصی دارند یا همچنین جوانانی که با بیماریهای مختلف دست به گریبان هستند و برای مبارزه با بیماری نیاز به بدنی قوی و روحیهای مناسب دارند و هیچ دارویی، چون ورزش نمیتواند این قوا و روحیه را به آنها تزریق کند. شاید به همین دلیل است که میگویند معلولیت، محدودیت نیست و واقعاً هم نیست؛ مسئلهای که بارها و بارها در میادین مختلف به خصوص میادین ورزشی ثابت شده است، به طوری که گاه حتی شاهد رقابت افراد سالم و معلول با یکدیگر هستیم؛ رقابتی تنگاتنگ که ثابت میکند خواستن توانستن است و هیچ ارتباطی به شرایط جسمی افراد ندارد و نتیجه را تنها تلاش و انگیزهای که شخص دارد رقم میزند و بس، اما بیشک هیچ قهرمانی و موفقیتی بالاتر از پیروزی این گونه افراد برابر بیماریهایی نیست که با آن دست و پنجه نرم میکنند؛ بیماریهایی که میتواند هر شخصی را از پای درآورد، اما در مقابل انگیزه و میل فرد به زندگی، هیچ حرفی برای گفتن ندارد و کم میآورد!