هنوز هم یادمان هست که قایقهای ملیپوشان پاروزن ایران در گمرگ مانده بود و ترخیص نمیشد. هنوز یادمان هست که ملیپوشان حاضر در اردو چگونه با کمترین امکانات و در سختترین شرایط خود را برای بازیهای آسیایی آماده میکردند و هنوز یادمان نرفته که با وجود تمام این مشکلات چگونه برای ایران مدال آوردند و افتخارآفرینی کردند.
هنوز هم اوضاع همانگونه است؛ نه فقط برای قایقرانی که رشتههای دیگر نیز هنوز فریاد سر میدهند از وجود تبعیض بین آنها و یک رشته خاص، از نادیده گرفته شدن و نداشتن امکانات، اما باز هم با وجود تمام اینها میروند و افتخارآفرینی میکنند. نمونه اخیر این افتخارآفرینیها را باید به حساب بچههای قایقرانی نوشت. کسب ۳۳ مدال در مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا نشان از آن دارد که بچههای قایقرانی میتوانند حتی با وجود تمام سختیها کاری کنند کارستان.
یادمان هست که همین چند وقت قبل رئیس فدراسیون قایقرانی در انتقاد به پرداختهای آنچنانی در فوتبال و ولنگاری مالی موجود در آن و همچنین نگاه تبعیضآمیز مسئولان بلندپایه ورزش به فوتبال لب به اعتراض گشود و گفت: «همه ورزشکاران قابل احترام هستند، ۱۰ برابر به فوتبالیستها پاداش بدهند. اصلاً حواله مازراتی بدهند ما خوشحال میشویم، اما اینکه حداقل یک خودروی داخلی مانند پراید هم به ورزشکاران دیگر بدهند مشکلی پیش نمیآید. وقتی در مورد همان پراید هم صحبت نمیشود، ورزشکار با خودش میگوید چرا من باید آنقدر وزن کم کنم، آسیب ببینم و سختی بکشم یا دستفروشی کنم تا خرج خانوادهام را دربیاورم.»
خب به نظر میرسد حالا وقت آن رسیده که آقایان یک نگاهی هم به بقیه داشته باشند. در روزهایی که فوتبال بیشتر و واضحتر از همیشه در حال چپاول بیتالمال برای صاف کردن بدهیهای هنگفت خارجی است، آیندهسازان قایقرانی با درخشش در آسیا بارها و بارها پرچم پرافتخار کشورمان را به اهتزاز درآوردهاند پس یک نیمنگاه به آنها بد نیست.
به قول سهرابیان، پرداخت یک پاداش کوچک برای این قهرمانان زیر ۲۳ سال که تازه در شروع راه سخت رقابت با حریفان پرامکانات آسیایی و جهانی هستند به جایی برنمیخورد که هیچ بلکه میتواند تبدیل به انگیزهای مضاعف در آنها شود تا در ادامه این راه قهرمانیها و مدالآوریهای بیشتری را هم به دست بیاورند و به نام ایران ثبت کنند.
نکته اصلی اینجاست که نوع نگاه آقایان مسئول ورزش باید عوض شود. اینکه فقط یک رشته را نبینند. اینکه کشته و مرده فوتبال نباشند و هرچه هست به پای آن نریزند. یک نگاه و یک توجه کوتاه کافیست تا سایر رشتهها از جمله همین قایقرانی افتخارآفرین باشند و پرچم کشور را بالا ببرند. بد نیست به آقایان یادآور شویم بازیهای آسیایی نزدیک است و المپیک به چشم برهمزدنی از راه میرسد، یعنی دو میدان بزرگی که همه از این قهرمانان مدالآوری و کسب افتخار در آنها را انتظار داریم، نه از فوتبالی که به باختش عادت کردهایم و میدانیم در این دو میدان بزرگ کاری نخواهد کرد.
