برای رشتهای که یک دهه با سرمربیان خارجی در میادین بینالمللی حضور پیدا میکرد، تغییر رویه کمی سخت بود و هرکسی ریسک این کار را نمیپذیرفت. اما خوشبختانه مدیریت فدراسیون والیبال تن به این تغییر مهم داد و خوشبختانه نتیجه مثبت آن را نیز گرفت. تیمملی والیبال کشورمان با رشد قابل توجهی که داشته به یکی از قدرتهای جهان تبدیل شده است. امسال تیم بزرگسالان دو رویداد مهم را پشتسر گذاشت؛ لیگ ملتها و رقابتهای قهرمانی جهان.
اعتماد به عطایی
بهروز عطایی در شرایطی سخت و به رغم انتظارات زیادی که از تیمملی میرفت عهدهدار این مسئولیت سنگین شد و لیگملتها اولین محک جدی او و شاگردانش بود. ملیپوشان تمام سعی خود را کردند تا در این رقابتها بهترین نتیجه را به دست بیاورند. در هفته نخست لیگ ملتها عملکرد والیبالیستهای ما چنگی به دل نمیزد و باخت به هلند و همچنین ژاپن رقیب همیشگیمان در آسیا شوک بزرگی به تیم و مردم وارد کرد. در حالیکه انتقادها از تیم عطایی به اوج رسیده بود، در هفته دوم ورق به سود تیم ایران برگشت و شاهد قدرتنمایی تیم کشورمان بودیم. پیروزی بر بلغارستان، امریکا و کانادا شانس صعودمان را افزایش داد. در ادامه غلبه بر لهستان، اسلوونی و صربستان حکم صعودمان را امضا کرد. صعود به یکچهارم نهایی باعث شد تا دوباره با لهستان، تیم اول رنکینگ جهان بازی کنیم. برخلاف دور گروهی تیم ایران نتوانست لهستان را شکست دهد و در نهایت تیمملی والیبال کشورمان مقام هفتم لیگ ملتها را از آن خود کرد. بازیهای خوب، درخشش جوانان و نتایج درخور توجه شاگردان عطایی در این دوره کاملاً مشهود بود و باعث شد تا کادرفنی تمام ایرانی در نخستین محک جدی خود سربلند شود. پشتسر گذاشتن لیگملتها در حضور بهترینهای جهان برای تیم ما که با ترکیبی از جوانان و با تجربهها در مسابقات شرکت داشت، قطعاً سخت بود. با اینحال تاکتیکهای صحیح، استراتژی درست و همچنین استفاده از پتانسیل همه بازیکنان موجب شد تا هیچ کس از اعتماد به مربیان داخلی پشیمان نباشد. در پایان مرحله گروهی، امین اسماعیلینژاد در ردهبندی بهترین مهاجمان و امتیازآورترین بازیکنان رده دوم را به دست آورد. همچنین توخته، جلوه و اسفندیار از جمله ستارههای ما در لیگ ملتهای ۲۰۲۲ بودند.
وعدهای که عملی نشد
عملکرد خوبمان در لیگملتها انتظارات از تیم ملی را در قهرمانی جهان بالا برد. عطایی به عنوان سرمربی قول داد شاگردان در قهرمانی جهان عنوانی بهتر از سیزدهمی ۲۰۱۸ به دست بیاورند. اما با وجود همه تلاشها این وعده محقق نشد. تیمملی والیبال در قهرمانی جهان نیز بهترینهایش را در اختیار داشت و در مرحله گروهی آرژانتین و مصر را شکست داد. شاگردان عطایی برای صدرنشینی و قرعه آسانتر در مرحله حذفی میبایست از سد هلند میگذشتند، اما برخلاف انتظارها این اتفاق نیفتاد و بعد از باخت به هلند مجبور شدیم در یکچهارم نهایی به مصاف برزیل قدرتمند برود. متأسفانه ملیپوشان در مصاف با قناریها سه بر صفر نتیجه را واگذار کردند و نتوانستند از این مرحله بالاتر بروند. بعد از اتمام مسابقات و مشخص شدن جایگاه همه تیمها، تیمملی ایران مقام سیزدهم دوره گذشته را تکرار کرد. حضور در این دو تورنمنت نشان داد والیبال ما در عین حال که یکی از بهترینهای دنیاست همچنان برای باقیماندن در بین مدعیان نیاز به تلاش، برنامهریزی و سرمایهگذاری دارد. فرصت دادن به مربی ایرانی قدم مثبتی بود برای استفاده از پتانسیل داخلی. اما در ادامه مسیر میبایست برای آینده برنامه داشته باشیم. تیمملی سال آینده باید در لیگملتها شرکت کند، پس از آن بازیهای آسیایی هانگژو را پیشرو خواهد داشت و دیدارهای انتخابی المپیک پاریس هم مهرماه خواهد بود. امیدواریم در پایان سال آینده از موفقیتهای تیمملی و درخشش ملیپوشان با تعصب و باانگیزه ایران بنویسیم و دغدغهای جز موفقیت در المپیک پاریس نداشته باشیم.
