دهمین نشست هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک دیروز برگزار شد. وضعیت تیم امید ایران و انتخاب سرمربی آن و برنامههای پیشروی این تیم محور اصلی برگزاری این جلسه بود. تیمی که فعلاً فقط سرپرست دارد و هیچ نشان دیگری از آن موجود نیست.
سیدمناف هاشمی، دبیرکل کمیته ملی المپیک با اشاره به لزوم مشخص شدن سرمربی تیم امید گفت: «کمیته ملی المپیک پیشنهادات خودش را داده است. تیم فوتبال امید خیلی از برنامهریزی عقب است و باید با انتخاب سرمربی، برنامهها با سرعت بیشتری پیش برود، چراکه به کسب مدال در بازیهای آسیایی هانگژو و همچنین کسب سهمیه المپیک پاریس امیدواریم. قطعاً دوستان در فدراسیون فوتبال برای انتخاب کادرفنی تیم امید نیاز به بررسیهای فنی بیشتری داشتند که باعث شده مشمول مرور زمان شود. امیدواریم ظرف چند روز آینده سرمربی تیم امید مشخص شود، چراکه کار اصلی ما پس از انتخاب سرمربی شروع میشود. بحث انتخاب اعضای کادرفنی، هماهنگ کردن باشگاهها و جذب کمکهای مالی همگی کارهایی هستند که باید سریعتر شروع شوند.»
هاشمی با تأکید بر اینکه کمیته ملی المپیک از گزینههای مدنظر بیخبر است، اضافه کرد: «هیچ اطلاعی نداریم که گزینه مدنظر فدراسیون فوتبال برای تیم امید داخلی یا خارجی است. از تاج توقع داریم سریعاً اقدام کند و ما هم پشتیبان تمام تصمیمات فدراسیون فوتبال هستیم. کمیته ملی المپیک فقط در خصوص سرپرست تیم امید پیشنهاد داد.»
صحبتهای دبیرکل کمیته ملی المپیک تکرار مکرراتی است که سالهاست میشنویم. سالهاست میشنویم که برای امیدهای فوتبال چه میکنیم و چه، اما هر بار هیچ اتفاقی رخ نمیدهد. تازه اینبار اوضاع خرابتر از هر زمان دیگری است. تصور کنید تیمی که نه بازیکن دارد و نه مربی و سرمربی، سرپرست دارد، یک سرپرست که خودش هم نمیداند چکاری قرار است انجام دهد!
راستی این روزها کسی پیدا میشود تا از حبیب کاشانی بپرسد از تیم امید، یعنی همان تیمی که سرپرستی آن را قبول کرده چه خبر؟ این وضعیت همیشگی امیدهای فوتبال ایران بوده، تیمی که همیشه در آخرین دقایق بسته میشود و بدون هیچ برنامهریزی قبلی سر از مسابقات درمیآورد و همیشه نیز دست از پا درازتر برمیگردد. حالا اوضاع همان است و شاید بدتر از قبل هم باشد.
حرفهای مناف هاشمی به این معناست که باز هم نباید به تیم امید، امید بست، یعنی المپیک بیالمپیک، تازه باید منتظر باشیم که اوضاع در بازیهای آسیایی بدتر از این شود.
