اثري كه هم اينك درباره آن سخن ميرود، حاوي ناگفتههايي از رويداد اشغال ايران در شهريورماه 1320 است كه محمدقلي مجد آن را تأليف كرده و زندهياد علياكبر رنجبر كرماني به ترجمه آن پرداخته است. پژوهشگاه مطالعات تاريخ معاصر نيز به نشر اين كتاب پرداخته است. مؤلف در ديباچه خويش بر اين پژوهش، در باب محتواي آن به نكات پي آمده اشاره كرده است:
«25 آگوست2011، هفتادمين سالروز حمله نيروهاي مسلح روس و انگليس به ايران، با نام رمز عمليات ديدار است. اشغال ايران از سوي متفقين و در پيامد آن، بركناري شاه وقت و جايگزيني وليعهد او، يكي از مهمترين و قابل توجهترين رخدادهاي تاريخ معاصر ايران است و در عين حال آن طور كه بايد و شايد، به آن پرداخته نشده است. تاريخ ايران در دوره پيش از ظهور رضاشاه و برآمدن سلسله پهلوي در سالهاي1920، نسبتاً به خوبي مورد بررسي و مداقه قرار گرفته، اما تاريخ سالهاي پاياني حكومت رضاشاه، نفرت مردم از او، حمله متفقين به كشور، فروپاشي سريع رژيم رضاشاه و سقوط او و جانشيني پسرش محمدرضا شاه، عملاً بدون بررسي دقيق باقي مانده و پرده از حقايق و دقايق آن برداشته نشده است. ارزيابي درست و معنادار از رضاشاه و حكومت او، بدون بررسي و مطالعه سالهاي پاياني سلطنتش و طرز سقوط او ممكن نيست. همچنين ارزيابي درست از دوران محمدرضا شاه بدون مطالعه و بررسي و تحقيق دقيق درباره آغاز شوم و نكبتبار سلطنت او نيز امكانپذير نيست. اين كتاب اولين تاريخ دقيق و مستند از اين وقايع، به زبان انگليسي است و اميد است گامي باشد در راه پر كردن اين خلاً آشكار در تاريخ ايران در جنگجهاني دوم. با اينكه از آغاز جنگجهاني دوم، ايران بارها و بارها اعلام بيطرفي كرده بود، در سپيدهدم25 آگوست1941، اتحاد جماهير شوروي و بريتانيا به اين كشور حمله كردند. اگرچه پاسخ غيرقابل قبول ايران به اتمام حجت انگليس و روسيه براي اخراج فوري اتباع آلمان از ايران، دليل اين حمله دانسته شده است، اما روشن است كه اساساً پاسخ ايران اهميتي نداشت و ايران هر پاسخي ميداد، باز هم اشغال ميشد و اين كشور را گريزي از ورود نيروهاي شوروي و انگليس نبود. روسها از سه نقطه در دو سوي درياي خزر حمله كردند و فقط ظرف سه روز، تمام شمال كشور از جمله شهرهاي تبريز، رشت و مشهد را اشغال كردند و تا قزوين پيش آمدند و در آنجا پيشروي خود را موقتاً متوقف كردند. نيروهاي بريتانيا نيز از سه نقطه در جنوبغربي و غرب ايران، وارد خاك اين كشور شدند. يك ستون ارتش انگليس از بصره و ستون ديگر از خانقين به ايران حمله كردند. علاوه بر اين نيروهاي هوابرد و نيروهاي آبي خاكي انگليسي، بندر شاهپور در خليجفارس را مورد حمله قرار دادند. ارتش و نيروي دريايي ايران، كاملاً غافلگير شدند و نيروي دريايي كوچك ايران نيست و نابود شد! همانند هجوم روسيه، پيشروي نيروهاي بريتانيا در ايران نيز تند و سريع بود و نيروهاي انگليسي در كمتر از 36 ساعت، آبادان و پالايشگاه نفت آن و بندرهاي شاهپور و خرمشهر را گرفتند و ظرف سه روز، تمام مناطق نفتي ايران در جنوبغرب، از جمله شهر اهواز را اشغال كردند. همين ماجرا در منطقه قصرشيرين، در استان كرمانشاه تكرار شد و نيروهاي بريتانيا در29 آگوست 1941، ظفرمندانه وارد كرمانشاه شدند. در31 آگوست سال1941، عناصري از نيروهاي پيروز انگليس و روسيه، در مراسمي در قزوين ملاقات كردند و در واقع ديدار يكديگر را در ايران جشن گرفتند... .»
