سید مجید امامی اظهار داشت: تاریخ فرهنگی و حافظه تاریخی جامعه نشان از نقش آفرینی ماندگار عالمان و مراجع دینی و فرهنگی در کنار مردم ایران است؛ مراجع و رهبرانی که به اتکای مردم و هم تجربه با مردم برای رهایی از قیدهای استعمار اروپایی و آزادی از استبداد مورد حمایت ایشان تلاش کرده، جنگیده و مانند مردم هزینه دادهاند، بویژه که پس از انقلاب اسلامی عصاره علمف تقوا و روحانیت حوزوی شیعه در قالب رهبری نهضت و رهبری جمهوری اسلامی ایران خواب آرام را از چشم دشمنان ملت و جامعه و جغرافیای ایران گرفت.
وی گفت: توهین، بیادبی و بی حیایی موحش یک نشریه در قالب کاریکاتور در فرانسه به عزیزترین عالم دینی امروز در جامعه شیعه نه تنها ذرهای از مرجعیت، محبت و اقتدار این رهبر مقتدر کم نکرده بلکه چهره واقعی دشمنان فرهنگ ایران اسلامی بویژه جریانهای محروم از فرهنگ عفاف و زیست عفیفانه را به آزادگان داخل و خارج ایران نشان داد و چهره بی منطق شان را برملا کرد.
امامی تاکید کرد بی شک مخالفان جمهوری اسلامی ایران خود را پشت برخی از ابهامات جامعه و حکمرانی، به عنوان نمونه در پرونده حجاب و پوشش اجتماعی پنهان کردهاند و این یعنی با با همدلی و همگرایی بیشتر عملکنیمو سخن بگوییم.
وی گفت: زیر این دستکش مخملی یک تاریخ جنایتکار و بد سابقه و فاقد عقلانیت گفت و گویی و ناتوان از رو در رویی است که به جای گفتگو و بحث در موضوع مهم سبک زندگی عفیفانه به توهین و تحقیر و تمسخر ارزشها و مهمترین دلبستگیهای یک جامعه رو میآورد و اولین حقوق فرهنگی و اولیات تعامل فرهنگی را رعایت نمیکند و این سقوط عقلانیت و انسانیت در جامعهای است که مهد مدرنیته بوده و نشان دهنده بن بستها و ناتمام ماندن آرمانهای مورد ادعای مدرنیته است.
