اینکه دست فوتبال در جیب مردم است و بیتالمالخوری عادت ترکنشدنی فوتبالیهاست را همه میدانند. همه میدانند دو تیم قرمز و آبی وجود دارند که سالهاست به اسم حرفهای بودن، مستقل بودن و عدمدخالت دولتها در امورشان میلیاردهامیلیارد از بیتالمال پول برداشته و حیف ومیل کردهاند. این لفت و لیسها همچنان ادامه دارد.
همه میدانیم که مبالغ هنگفتی که بابت بدهیهای تمامنشدنی این دو باشگاه پرداخت شده و میشود، چگونه تأمین میشود. نمونه بارزش را در جریان پرونده کالدرون دیدیم، دیدیم که چگونه پول مردم را صرف سوءمدیریت آقایان کردند و یک لیوان آب هم رویش خوردند. میدانیم که همین حالا نقشهها کشیده شده برای پرداخت طلب استراماچونی و مطالبات خارجی دیگر، همه میدانیم که تمام این مبالغ از جیب بیتالمال پرداخت خواهد شد، مثل گذشته، اما نمیدانیم که چرا آقایان مسئول ورزش اینقدر راحت همه این حقایق مثل روز روشن را منکر میشوند و بازهم ادعا میکنند که استقلال و پرسپولیس ریالی از دولت پول نمیگیرند. قبلاً ادعاها باورپذیرتر بود، اما دیروز وزیر ورزش در مجلس و مقابل نمایندگان چنان ادعایی کرد که هر کس با شنیدن آن برق سه فاز از کلهاش میپرید. حمید سجادی دیروز مدعی شد ۱۱ سال است این دو تیم همیشه بدهکار و زیانده از دولت پول نگرفتهاند.
توجه کردید؟ ۱۱ سال! جناب وزیر مدعی است: «این دو تیم در ۱۱سال اخیر از محلهای خود شامل بلیتفروشی، تبلیغات روی پیراهن، تبلیغات محیطی با عاملیت سازمان لیگ، حامیان مالی، شرکت در مسابقات باشگاههای آسیایی و نقل و انتقالات بازیکنان، هزینهها را پرداخت کردهاند. از سال گذشته هر دو باشگاه توسط سازمان خصوصیسازی وارد بازار فرابورس شدند و بخشی از سهام آنها عرضه شده و از محل درآمدهای مربوط بدهیهای پیشین از جمله بدهیهای مالیاتی تعیین تکلیف شده است. عقد قرارداد با بازیکنان و مربیان سابق تیمها بر اساس عرضه و تقاضا تعیین میشود و شاخص دقیق و مشخصی برای تعیین کیفیت بازیکنان به طور خاص وجود ندارد و بر اساس عرضه و تقاضا بازیکنان با باشگاهها وارد قرارداد میشوند.»
این حرفهای وزیر ورزش در خصوص دو باشگاهی است که آمار بدهیها و پروندههای شکایات داخلی و خارجیشان از تخیل هم خارج است و حداقل در همین یکی دو سال اخیر هر بار که کارشان گره خورده همین وزارت ورزش دست به کار شده و برایشان خاصه خرجی کرده است. حالا به نظر شما باید کدام یک از این ادعاها را در خصوص پرسپولیس و استقلال باور کرد؟ آیا اصولاً چنین چیزهایی که سجادی در مورد این دو باشگاه بیان کرده است وجود خارجی هم دارد؟
سرخابیهای پایتخت حتی پولی هم که از حضور در بورس گیرشان آمد و قرار بود صرف کارهای زیربنایی و استعدادیابی کنند را به راحتی آب خوردن به باد دادند و امروز بدهکارتر از هر زمان دیگر فقط کاسه گدایی دست گرفتهاند، آن وقت وزیر ورزش برای فرار از خطر استیضاح اینگونه شرایط آنها را گل و بلبل توصیف میکند و از مواردی حرف میزند که تنها و تنها در بالاترین سطح فوتبال حرفهای میتوان نمونههای آن را دید؛ یکسری حرفهای باورنکردنی که بعید به نظر میرسد نمایندگان مجلس هم آنها را باور کرده باشند. فقط این سؤال باقی است که آیا کارت زرد دومی سجادی به کارت قرمز میرسد یا نه؟
