قهرمان پاراکاراته آسیا نهتنها شغلی ندارد، بلکه با حقوق ۵۰۰ هزار تومانی بهزیستی زندگیاش را میگذراند. برای نخستینبار ایران در رشته پاراکاراته در قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ نماینده داشت؛ حافظ حافظیکیا با درخشش در این دوره موفق شد مدال طلا را به گردن بیاویزد. حافظیکیا در گفتگو با خبرگزاری دانشجو به تلاشش برای قهرمانی در ازبکستان اشاره کرد و از بیتوجهی مسئولان گفت: «۱۰ سال است که در پاراکارته فعالیت دارم و مدالهای مختلفی را کسب کردهام. همه آنها را مدیون تلاش مربیان تیمملی هستم که برای من و همتیمیهایم تلاش میکنند. اولین دوره مسابقات پاراکاراته آسیایی برگزار شد و توانستم مقام اول و مدال طلا را برای کشورم به ارمغان بیاورم. من شغلی ندارم و تنها منبع درآمدم ورزش است. امیدوارم مسئولان توجه ویژهای به امثال ما داشته باشند. در مسابقات سال ۲۰۱۶ در دوبی بین ۲۰شرکتکننده موفق به کسب مقام اول شدم و طلای مسابقات را برای کشورمان به ارمغان آوردم، ولی از سوی مسئولین توجهی نشد و پاداشی برایم در نظر نگرفتند! از مسئولان میخواهم نگاه ویژهای به ما ورزشکاران داشته باشند. از مسئولان تقاضا دارم به ورزشکاران معلول پاداش ویژهای بدهند، چراکه باعث تلاش بیشتر ما خواهد شد.» با اینکه فوتبالیها پاداشهای میلیاردی میگیرند، اما سایر رشتهها بهویژه رشتههای جانبازان و معلولین در حسرت نگاه ویژه مسئولان هستند. احمد صافی، عضو کمیته فنی فدراسیون کاراته با اشاره به کسب طلای پاراکاراته اظهار داشت: «رسیدگی به امور مردم بهویژه افراد دارای معلولیت وظیفه هر جامعهای است. در این دوره تنها حضور یک ملیپوش در پاراکاراته میسر شد و این بچهها برای موفقیت پتانسیل بالایی دارند. فدراسیون و کمیته ملی پارالمپیک زمینه را برای اعزام پاراکاراته به مسابقات آسیایی فراهم کردند. ماحصل این تلاشها طلای حافظ حافظی در آسیا بود و عملکرد و درخشش او شگفتی همه از جمله نماینده فدراسیون جهان را در پی داشت. نگهداری افراد معلول برای خانوادهها هزینهبر است. او فقط ماهی ۵۰۰ هزار تومان از بهزیستی میگیرد، درحالیکه به درآمد بیشتر و بیمه نیاز دارد. امیدواریم وزارت ورزش، وزارت کار و کمیته ملی پارالمپیک به این عزیزان کمک بیشتری کنند.»
