ناآرامی و اعتراض یا آشوب و اغتشاش؟ برای رسانههای اصلاحطلب آنچه طی هفتههای اخیر در کشور گذشت، صرفاً اعتراضی است که به ناآرامی منجر شده است. از ابتدا تا انتهای این رسانهها را که مرور کنیم، همه در حال حق دادن به کسانی هستند که آنها را معترض مینامند. روزنامه جمهوری اسلامی از لزوم گفتگو با معترضان مینویسد، روزنامه صدا از پژوهشها درباره پایگاه اعتراضات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ میگوید، شرق از کیستی مردم معترض حرف میزند و... آیا اویی هم که به کلانتری حمله میکند، بانک و آمبولانس آتش میزند و به عابران گلوله میزند، معترض است؟ چرا انعکاس این وقایع در رسانههای اصلاحطلب نیست؟
همیشه مشی رسانههای اصلاحطلب اینگونه بوده که دوگانه نظام – مردم ساختهاند و هر گروه و جریانی را که مقابل سیاستهای رسمی نظام و قوانین کشور بایستد، مردم مینامند و بعد هم خود را در سویی که خودشان آنها را مردم مینامند، به تصویر میکشند. دوگانه را دولت – مردم نمیکنند، چون سالهای متمادی دولت را در دست داشتند و با این دوگانه، نمیشود در حالی که دولت اصلاحطلب بر سر کار است، اصلاحطلبان خود را طرفدار مردم جا بزنند.
تناقضی که رخ مینماید، نقش اصلاحطلبان در به وجود آمدن همین نارضایتیهاست. آنها سالها دولت و مجلس را در اختیار داشتند، میتوانستند اصلاحاتی را که شعارش را میدهند، اجرایی کنند و قوانین مورد نظر را تصویب کنند؛ چه شده که همیشه مدعی هستند و خود را صدای معترضان میدانند، در حالی که خود مخاطب اعتراضات هستند؟
اصلاحطلبان شعار میدهند که باید صدای اعتراض مردم را شنید؟ این شنیدن یعنی چه؟ مردمی که آنها میگویند، بیرون ریختهاند و میگویند آخوندها باید بروند؛ در این وضعیت، شنیدن صدای اعتراض آنها یعنی محمد خاتمی، حسن روحانی، حسن خمینی، مهدی کروبی، و کل مجمع روحانیون مبارز را باید چه کنیم؟ مردمی که آنها میگویند شهر را به آتش کشیدهاند و میگویند جمهوری اسلامی نباشد، شنیدن صدای آنها یعنی دقیقاً چه کاری باید انجام داد؟
ژست گفتگو گرفتن جالب توجه است و حس فرهیختگی به آدم میدهد، اما با کسی که فقط به نابودی انسان قانع میشود و با قمه و کوکتل مولوتف به جنگ آمده و چادر از سر زن مسلمان میکشد، چگونه میتوان گفتگو کرد؟ و به چه نتیجهای میتوان رسید؟ شاید هم منظور از اعتراض همین جنگ شهری است و منظور اصلاحطلبان را بد متوجه شدهایم!
و سؤال دیگر آنکه آیا اصلاحطلبان تاکنون بابی را برای گفتگو با مخالفان خود گشودهاند؟ جریانهای سیاسی مختلفی در ایران هستند که اصلاحطلبان برخی از آنها را تکفیر میکنند، آیا تاکنون با آنها گفتگو کردهاند؟
در این شرایط تحریک ناراضیان دردی دوا نمیکند 
