
به گزارش «جوان آنلاین»، زن میانسالی در تاریخ 12 مرداد 83 با حضور در کلانتری 106 نامجو، پلیس را در جریان خروج همسرش از منزل به همراه دو نفر به اسامی «علی.ب» و «صفرعلی.س» و عدم مراجعه وی به منزل باخبر کرد و گفت: ساعت 9 شب 24 تیر دو نفر به اسامی «علی.ب» و «صفرعلی» به بهانه اینکه خودروی شخصی آنها دچار نقص فنی شده به در خانه ما مراجعه کردند و از آنجایی که همسرم مکانیک است از وی خواستند تا به همراه آنها برای تعمیر خودرو برود. او هم رفت، اما از آن زمان تاکنون به منزل برنگشته است.با اعلام این خبر پرونده برای رسیدگی تخصصی در اختیار کارآگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفت.همسر فرد ناپدید شده با حضور در اداره یازدهم گفت: در زمان خروج همسرم از منزل، اتومبیل شخصیاش را که یک پیکان آبی رنگ است با خود برده بود.
با در اختیار گرفتن مشخصات خودروی پیکان، دستور توقیف آن به تمام مراکز انتظامی سطح کشور اعلام شد که طی آن کارآگاهان اداره یازدهم در جریان توقیف خودروی مذکور در استان خراسان رضوی- شهرستان نقاب -قرار گرفتند.
بلافاصله گروهی از مأموران اداره یازدهم برای بررسی موضوع به آنجا اعزام و در بررسیها مشخص شد که راننده خودروی مکشوفه در سی ام تیر( 12 روز قبل از طرح شکایت همسر ناصر) در حال مسافرکشی با خودرو بوده که مأمور یکی از پاسگاهها به عنوان مسافر سوار خودرو شده و در زمان پیاده شدن این مأمور در زمان پرداخت کرایه، راننده درخواست کرایه بیش از اندازهای را میکند که همین امر باعث حساسیت مأمور پلیس شده و متوجه میشود که راننده از مسافرکشان محلی نیست. با توجه به موضوع و حساسیت ایجاد شده، وی از راننده درخواست مدارک خودرو را میکند، اما وی هیچگونه مدارک شناسایی را با خود به همراه نداشته که در ادامه راننده به همراه خودرو به پاسگاه هدایت میشود و پس از استعلام در خصوص هرگونه سابقه سرقت یا طرح شکایت از سرنشینان خودرو هیچگونه سابقه سرقت یا طرح شکایتی در سیستم جامع پلیس یافت نشد، اما به علت آنکه راننده فاقد مدارک شناسایی بود مقرر میشود تا خودرو در پاسگاه نگهداری شود تا مدارک آن برای بررسی و تطبیق با خودرو توسط راننده به پاسگاه تحویل داده شود که از آن به بعد، پیکان در پاسگاه نگهداری شده است.
با بهدست آمدن مدارک شخصی راننده و تأیید مأمور پلیس، هویت متهم متواری به نام «صفرعلی» مشخص شد.این در حالی بود که وی برادر زن دیگر متهم متواری به نام «علی» است که در تاریخ 24/04/1383 به در خانه ناصر مراجعه کرده بود.
با مراجعه به اطلاعات مربوط به مخفیگاه متهمان در سال 83، مشخص شد که پس از متواری شدن صفرعلی از پاسگاه، وی به همراه علی ( شوهرخواهرش ) فرار کردند و هیچگونه آدرس و نشانی دقیقی از آنها در دست نیست. در ادامه تحقیقات سرانجام در اواخر مهر امسال مخفیگاه علی در سه راه امین حضور، خیابان آبشار غربی مورد شناسایی کارآگاهان قرار گرفت که در مراجعه کارآگاهان به آدرس مخفیگاه متهم مشخص شدکه وی چندی پیش اقدام به جابهجایی مخفیگاه خود کرده است.
سرانجام مأموران موفق به شناسایی مخفیگاه جدید وی شده و ساعت 3 بعدازظهر دوم آبان، علی در زمان مراجعه به مخفیگاه خود در منطقه دیگری در سه راه امین حضور دستگیر شد.
علی در اعترافات خود گفت: صفرعلی نیز در یکی از روستاهای استان خراسان رضوی، شهرستان مشهد پنهان شده است. کارآگاهان اداره یازدهم به نشانی مخفیگاه دیگر متهم متواری پرونده مراجعه و در مورخه 4/08/1388 موفق به دستگیری و انتقال متهم به اداره یازدهم میشوند.
صفرعلی نیز در اعترافات خود به کاراگاهان اداره یازدهم گفت: به همراه علی و به بهانه اینکه خودروی شخصیمان را در محل دیگری پارک کردهایم، ناصر را راضی کردیم تا با اتومبیل خود با ما بیاید و از آنجایی که از قبل تصمیم داشتیم تا خودروی ناصر را سرقت کنیم، با او درگیر شدیم.پس از درگیر شدن با ناصر نهایتاً با خفه کردن او، جسدش را به شهرستان منتقل و به داخل چاه قناتی در حوالی خط راهآهن تهران- مشهد انداخته و پس از آن نیز خودرو را با خود بردیم، اما چند روز بعد به علت نداشتن مدارک اتومبیل توسط پاسگاه انتظامی توقیف شد. با اعترافات متهمان، کارآگاهان به نشانی چاه قنات در استان خراسان رضوی، شهرستان مشهد رفته و با انجام هماهنگی و مساعدت سازمان آتش نشانی شهرستان موفق به کشف جسد ناصر در داخل قنات شدند که با شناسایی لباسهای بهجا مانده از جسد توسط همسر مقتول، هویت جسد مورد شناسایی قرار گرفت.
سرهنگ کارآگاه سعید لیراوی، معاون مبارزه با جرائم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ گفت: متهمان پرونده از مجرمان سابقهدار پلیس هستند که پیش از این به اتهام ارتکاب جرائمی از قبیل نزاع و درگیری، مصرف موادمخدر، سرقت و کیفقاپی بارها دستگیر و روانه زندان شدهاند.
وی در خصوص علت طولانی شدن زمان رسیدگی به این پرونده نیز عنوان داشت: از زمان ناپدید شدن متوفی تا زمان طرح شکایت توسط اعضای خانواده وی، فاصله زمانی بیش از دو هفتهای وجود دارد و این در حالی است در طول این مدت خودروی مسروقه توسط مأموران پاسگاه کشف شده بود و اگر طرح شکایت انجام شده توسط خانواده متوفی بلافاصله پس از عدم مراجعه وی صورت گرفته بود، یقیناً متهمان در همان روزهای ابتدایی تشکیل پرونده دستگیر میشدند.