دستکم گرفتن حریف، درس بزرگی به بسکتبال ایران داد. کاپ آسیا زودتر از آنچه انتظار میرفت برای تیمملی بسکتبال کشورمان تمام شد. عملکرد خوب ملیپوشان در مرحله گروهی همه را امیدوار کرده بود به درخشش این تیم در جاکارتا، اما تا پایمان به دور حذفی رسید، واقعیتهای تلخ زیادی برایمان عیان شد. سوریه، قزاقستان و حتی ژاپن حریفانی نبودند که مقابل شاگردان سعید ارمغانی قدعلم کنند. سه برد متوالی دور مقدماتی خیلیها را به اشتباه انداخت و کادرفنی و بازیکنان آنقدر از آن پیروزیهای به دست آمده مغرور شدند و سرمست بودند که تصورش را هم نمیکردند بعد از ۱۱ سال دوباره اردن گربه سیاهمان شود. مصاف با اردن در یکچهارم نهایی در شرایطی با شکست ۹۱ بر ۷۶ تیم کشورمان تمام شد که باید خوشحال باشیم اردنیها تا مرز صدتایی کردن ایران پیش نرفتند.
برتری تیم اردن از ابتدا تا انتهای مسابقه کاملاً مشهود بود تا جایی که در جریان مسابقه دقایق کوتاهی، آن هم در کوارتر سوم تیم ارمغانی توانست چند امتیاز از حریف پیش بیفتد. با این حال دفاع ضعیف ایران به شوتزنهای اردن این اجازه را داد تا هر چقدر میخواهند پرتابهای سه امتیازی و دو امتیازی انجام دهند. ضمن اینکه ایران برنامهای برای مهار مهرههای اصلی اردن از جمله بازیکن امریکایی آنها نداشت. عملکرد ضعیف در حمله و نداشتن تاکتیکهای کارآمد، فرصتهای زیادی را از ما گرفت. این عملکرد تا انتهای دیدار ادامه داشت تا اردنیها از صعود به جمع چهار تیم برتر قاره سر از پا نشناسند. خیال میکردیم بعد از باخت ناباورانه سال ۲۰۱۱ به اردن، بسکتبال ملی دیگر در چنین رویدادی مقابل این تیم باانگیزه و رو به رشد به این سادگی تسلیم نشود، ولی لازمه برد مقابل اردن و صعود به نیمهنهایی، داشتن برنامه و تاکتیک مناسب بود که متأسفانه کادرفنی در این دو مورد ضعیف عمل کرد. باید سه بازی اول را فراموش میکردیم و اردن را دستکم نمیگرفتیم تا بازی راحت از دستمان در نرود. سالهاست که همه از عدم پشتوانهسازی در بسکتبال حرف میزنند و میدانند جایگزینی برای حامد حدادی نداریم.
حدادی امسال در کاپ آسیا نیز بار اصلی تیمملی را به دوش میکشید و این مسئله را حریفان هم میدانستند. در جریان مسابقات این دوره حدادی امید اولمان برای باز کردن قفل بازی بود و بعد از آن هم بهنام پخچالی، مهره اصلیمان برای شوتزنی به شمار میرفت. آمار کلی تیم حاکی از آن است که یخچالی ۸۴ امتیاز، جمشیدی ۶۵ امتیاز و حدادی ۶۳ امتیاز طی چهار مسابقه کسب کردند. در این آمار نفرات بعدیمان مشایخی و رضاییفر هستند که هر کدام ۲۴ امتیاز به دست آورند. فاصله بین دو، سه مهره اصلی با سایرین آنقدر زیاد است که به این سادگیها قابل جبران نیست.
