دوم اینکه هیچ پهلوان و جوانمردی در طول تاریخ خودش را ملقب به این عناوین نکرده و بسیاری از پهلوانان وقتی از دنیا رفتهاند تبدیل به پهلوان و جوانمرد شدهاند. با این حال در زمان حیاتشان چنان زیستهاند که هنوز که هنوز است بدون تشکیل جلسه و سمینار، مردم به احترامشان کلاه از سر بر میدارند و عاشق مرامشان هستند.
حالا، اما تا دلتان بخواهد جلسه تشکیل میشود و یکسری آدم هم میآیند در مدح پهلوانی و جوانمردی داد سخن میدهند که باید چه کنیم و چه، تا چه بشویم و چه. آخر سر هم این میشود که امروز میبینیم، اوج بیاخلاقی و بیفرهنگی به غیر از برخی موارد نادر. آنچه در ورزش کشور بهویژه برخی رشتههای خاص دیده میشود، نه نشانی از پهلوانی دارد و نه اثری از جوانمردی. حالا در این میان جشنواره «رسم جوانمردی» برگزار شده، جشنوارهای با همان شرایطی که گفتیم. عدهای دور هم جمع شدند تا مثلاً گامی در جهت ترویج این فرهنگ در ورزش کشور برداشته باشند.
«وظیفه و کار ما این است که نام، یاد و مفهوم فتوت و جوانمردی را اول در ورزش، سپس در سطح کلان جامعه زنده نگه داریم» این را سینا کلهر، معاون فرهنگی و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان در این مراسم گفته و کسی هم پیدا نشده که بپرسد جناب معاون همین حالا هم وزارت ورزش متهم به یک ناجوانمردی محض در خصوص سرمربی تیم ملی فوتبال است، آن وقت تو آمدهای از ترویج راه و رسم جوانمردی حرف میزنی؟
واقعیت همین است، حرف زدن راحت است و عمل کردن سخت. باید مرد عمل بود در این راه، والا تا دلتان بخواهد میتوان سخنرانی و حرف در این خصوص پیدا کرد و ساعتها پای آن نشست، ولی وقتی زمان عمل کردن فرامیرسد، آن وقت دست همه از جمله همانهایی که سخنپراکنی میکنند خالیتر از هر چیزی میشود که فکرش را میکنید.
اشکال کار اینجاست که هنوز هم نمیخواهیم و مسئولان هم نمیخواهند بپذیرند که با شعار و حرف نمیتوان دم از جوانمردی زد و آن را ترویج کرد. اشکال این است که سالهاست حرف جای عمل را گرفته و یادمان رفته که پهلوانان و جوانمردان این سرزمین خودشان این راه و رسم را آموختهاند، آن هم نه با ضرب و زور سخنرانی، همایش و کنگره. این واقعیتی است که تا وقتی آقایان مسئول ورزش نخواهند با آن روبهرو شوند اوضاع همین است که امروز میبینیم و کاری هم از دست این قبیل جلسات برنمیآید.
