پایان رقابتهای کشتی قهرمانی آسیا با درسهای زیادی برای کشتی ایران همراه بود. شاید مهمترین درس و نکته در این مورد این باشد که اگر کشتی ایران میخواهد همچنان آقایی خود را در آسیا حفظ کند باید کار زیربنایی و پرورش استعدادها را بسیار جدی بگیرد.
پیشرفت شگفتانگیز کشورهایی مثل هند در کشتی و بهخصوص سبکوزن، هشداری جدی برای کشتی ایران محسوب میشود. رشتهای که بنا به گفته کارشناسان و پیشکسوتان آن در دهههای قبل با خیل عظیم میلیونی علاقهمند روبهرو بود، اما این جمعیت مشتاق طی سالهای گذشته با یک کاهش چشمگیر به مرز چند هزار نفری رسیده است و این همان خطری است که کشتی ایران را تهدید میکند. هرچند فدراسیون کشتی طی یکی، دو سال گذشته تمام سعی و تلاش خود را برای رسیدگی به نوجوانان و جوانان علاقهمند به کشتی به کار بسته و حتی با تغییر نوع نگاه به رویدادهای ورزشی سعی کرده در مسابقاتی مانند قهرمانی آسیا بیشتر به جوانان و آیندهسازان میدان بدهد، اما با توجه به رشد روزافزون رقبا به نظر میرسد این تلاشها کافی نباشد.
کشتی ایران باید به سمتی حرکت کند که در هر وزن حداقل سه مدعی قدر داشته باشد تا بتواند در برابر این خطر جدی ایستادگی کند. نایبقهرمانی کشتی فرنگی و قهرمانی کشتی آزاد، آنهم با اختلاف نهچندان زیاد در آسیا لزوم توجه به این مهم را بیشتر از قبل یادآور میشود. شاید تا همین چند وقت پیش به شوخی و با زبان طنز مطرح میشد که هند چند سال دیگر قطب یکی از ورزشهای آسیا خواهد شد، اما حالا هندیها با درخشش در مسابقات قهرمانی آسیا و حتی برخی اوزان المپیک و جهانی کشتی ثمره تلاشهای خود را به رخ رقبای قارهای و جهانی از جمله ایران میکشند.
البته نباید از یاد برد که ایران در مسابقات اخیر هم در فرنگی و هم در آزاد با ترکیبی جوان در مسابقات حاضر شد و نتیجه هم گرفت، اما این را نباید از یاد ببریم که دستکم گرفتن همین رقبای آسیایی و خالی کردن میدان مهم آسیا برای قهرمانی آنها با شعار اهمیت نداشتن این رقابتها ضربه جبرانناپذیری را در مسابقات جهانی و المپیک به کشتی ایران وارد میکند، چراکه همین آسیاییها هستند که بیشترین مدالهای رقابتهای جهانی و المپیک را از آن خود میکنند. نباید از یاد برد که قهرمانی در آسیا زمینهسازی قهرمانی در میادین بزرگتر است، چراکه همین رقبای آسیایی در المپیک و جهانی هم از جمله رقبای اصلی ما محسوب میشوند و دستکم گرفتن آنها اصلاً به صلاح کشتی ایران نیست و نخواهد بود.
نکته مهمتر اینکه هند تنها کشوری نیست که با سرعتی شگفتانگیز سطح کشتی خود را تا قهرمانی آسیا بالا آورده است. باید در این میان به قزاقستان و قرقیزستان هم اشاره کرد که کمکم بالا میآیند و قدرتنمایی میکنند. نمونه بارز آن هم قهرمانی قزاقها در کشتی فرنگی بود که هرچند در ارزش مدالهای کسب شده پایینتر از ایران بودند، اما مدالآوری آنها در ۹ وزن منجر به قهرمانیشان شد. توجه به همین مسئله کافیست تا بدانیم فقط نمیتوان به کسب طلا دلخوش کرد، بلکه باید حضور قدرتمند و در تمام اوزان حرف برای گفتن داشت.
در یک کلمه، دیر بجنبیم ورزش اولمان، آقایی آسیا را از دست خواهد داد. با شعار و حرف زدن هم کاری از پیش نمیرود. البته همانطور که گفتیم فدراسیون کشتی روند خوبی را در پیش گرفته، اما مسابقات قهرمانی آسیا در مغولستان نشان داد حتی تلاشهای چند ساله اخیر هم چندان کافی نبوده است.
