مداخله مستقیم نظامی در کشورهای منطقه، کمک مالی به کشورهای همسو با امریکا، تأمین و اعطای تجهیزات نظامی به دوستان امریکا آن هم به طور مجانی و از جیب مردم ایران، جزو مأموریت شاه بود که به عنوان ژاندارم منطقه به دستور امریکاییها، باید انجام میداد.
در واقع این مأموریتها به این منظور پیگیری میشدند که از یکسو رژیمهای دستنشانده منطقه (بدون آنکه امریکاییها حتی یک دلار خرجشان کنند) همچنان وامدار مقامات کاخ سفید باقی بمانند و از سوی دیگر با مشارکت عناصر دیکتاتور و مستبدی مثل محمدرضا شاه در تحولات منطقهای، سیاستهای امریکا با پول مردم منطقه عملی میشد، آن هم در شرایطی که نه تنها این مداخلات ثمرهای برای ملتها نداشت بلکه به ضرر آنها هم بود.
در یکی از اسناد سرّی سفارت امریکا در تهران به تاریخ ۱۶ فروردین ۱۳۵۶ تصریح شده است، کمک مالی رژیم پهلوی به دیکتاتور مصر، مداخله نظامی ایران در جنگ ظفّار عمان، ویتنام و حتی جولان سوریه به خواست واشنگتن بود. در این سند آمده است: «ایالات متحده انتظار داشت و از ایران خواست نقش فعالتری در صحنههای منطقهای و بینالمللی ایفا کند... به خواهش ما، ایران در کمیسیون چهار دولت در ویتنام شرکت کرد و به متفق ما، ویتنامجنوبی تجهیزات نظامی تحویل داد. همین اواخر یک واحد نظامی برای نظارت بر متارکه در ارتفاعات جولان فرستاد. به توصیه ما ایران مساعدت مالی به مصر و عدهای از کشورهای دیگر نیازمند تحویل داد که در این کشورها منافع ما با ایران مشترک بود. ایران یک کمکدهنده بزرگ به IFAD
[صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی]بوده است و مسئولیت فراهم کردن افزایش مالی که با شرایط ایالات متحده برای شرکت تطبیق میکرد، بوده است. ایران همچنین یک نقش معتدلکننده پشتیبانی در امور منطقهای ایفا کرده و اختلافات محلی را به سازش رسانده و به عمان کمک کرده است تا شورش تحت پشتیبانی کمونیستها را در منطقه جنوب عمان سرکوب کند. خلاصه برحسب توانایی و نفوذ ایران یک نقش سازنده و کمککننده در اموری که مستقیماً مورد علاقه ایالات متحده بوده، داشته است» (اسناد لانه جاسوسی امریکا، ۱۳۸۶، ج ۱: ۴۴۶).
اسناد لانه جاسوسی امریکا در گزارش دیگری به «پذیرش مسئولیت امنیتی منطقهای از سوی تهران» و «کمکهای مالی ایران از طریق اعطای وام به هندوستان، پاکستان، مصر، اردن و سوریه» اشاره کرده و تصریح میکند: «ایران قدرت نظامیاش را در عمان به کار گرفته و از قدرت مالی برای وام دادن به هندوستان، پاکستان، مصر، اردن و سوریه استفاده کرده و دارای نفوذی در کمک به حل روابط منطقه از جمله برقراری مجدد روابط هند با پاکستان و افغانستان بوده است. ایران تنها قدرت منطقه است که قادر بوده پیشرفتهایی در زمینه روابط اطمینانبخش، چه با اعراب و چه با اسرائیل به دست آورد.»
(اسناد لانه جاسوسی امریکا، ۱۳۸۶، ج ۱: ۴۲۶)
