سرویس ایران جوان آنلاین: بیش از ۱۲۰ رودخانه کوچک و بزرگ در مازندران جریان دارد و بارندگیهای شدید و رگباری و طغیان رودخانهها سبب بروز خسارتهای زیادی در استان میشود. سیل فروردین ماه ۹۸ در استان خسارتهای زیادی وارد کرد و هنوز تبعات آن جبران نشده است. در تابستان امسال نیز حدود ۵۰۰ میلیارد تومان به زیرساختهای استان براثر بروز سیلاب خسارت وارد شده است. علت اصلی این سیلابها لایروبی نشدن رودخانههای کوچک و بزرگ و نهرها عنوان شده است که اراضی کشاورزی را از بین برده و کشاورزان را متضرر میکند. همچنین دخل و تصرف و ساخت وسازها در حاشیه رودخانهها و بستر آنها سبب شده تا ساختار طبیعی رودخانهها برهم خورده و مزید بر علت برای بروز سیل در مناطق مختلف شود. شاید امسال هم بعد از وقوع سیل و خسارات ناشی از آن جمله معروف «غافلگیر شدیم» از مسئولان بشنویم.
نبود سند جامع برنامه که بتواند با شناخت علل و عوامل مؤثر بر بروز حوادث طبیعی و پیامدهای منتج از آن تأثیر بگذارد در کنار توجه نکردن به تعامل و ارتباط طبیعی مناطق مختلف کشور و تغییر کاربری بستر و حریم منابع مهم آبی سبب شده، چرخه حوادث غیر مترقبه طبیعی، چون سیل همواره در کشور تکرار شود. یکی از دلایل بروز سیلابها در استانهای مختلف کشور عدم توجه به رودخانههاست.
حوادث سیل بهار ۹۷ و ۹۸ نشان داد تجاوز به حریم رودخانهها و لایروبی نکردن آنها میتواند خسارات جبران ناپذیری به همراه داشته باشد. با اینکه هر بار و بعد از هر اتفاقی مسئولان میگویند غافلگیر شدیم، اما هیچ وقت از این غافلگیریها درس نمیگیرند.
رودخانهها بیمارند
مازندران از جمله استانهایی است که با هر باران، سیلی در آن به راه میافتد و بسته به میزان بارشها هم خساراتی بر جای میماند. در حال حاضر بیش از ۷ هزار کیلومتر رودخانه در مازندران با ۵/۴ میلیون مترمکعب آب در استان جریان دارد. رودخانه و آبهایی که هر سال و پس از بارندگیها، سیلابی به همراه داشته و خسارتهای کلانی به مردم تحمیل میکند. با اینکه طرح جامع سیلاب سالهاست تهیه شده است، اما به دلیل کمبود اعتبار هنوز این پروژه کامل اجرا نشده و با نرسیدن اعتبارات مردم مجبورند خسارات را تحمل کنند و چشم به جیب مسئولان و تصمیم گیرندگان بدوزند. لایروبی رودخانهها و مسیل و اجرای کامل طرح جامع، میتواند از بروز خسارت به زیرساختهای مازندران بکاهد و مناطق مختلف این استان را در برابر حوادث طبیعی ایمن کند.
حرفهای بیعمل در جریان است
نوشهر از جمله شهرهایی است که در چند سال اخیر تازیانه سیل را بر پیکر خود احساس کرده است. حالا و با در پیش بودن فصل بارشها و سرما، فرماندار نوشهر به وجود درختان شکسته و افتاده و لایروبی نشدن رودخانهها اشاره کرده و میگوید: «طی سالهای گذشته سیلی که در روستاهای خیرودکنار و دزدک رخ داد، ناشی از لایروبی نشدن رودخانهها و درختان شکسته و افتاده بوده است.» سعید یزدانی با بیان اینکه تجاوز به حریم رودخانه و ساخت و ساز در حاشیه بستر از دیگر دلایل بروز سیلاب به شمار میرود، ادامه میدهد: «تسریع در لایروبی رودخانهها و جمعآوری درختان شکسته و افتاده در حریم بستر و رودخانههای مناطق جنگلی بسیار ضروری است. احداث بنا در حریم و بستر رودخانه نیز از جمله دلایل طغیان رودخانه طی تابستان سالجاری بوده است.» به گفته فرماندار نوشهر، قطع درختان مزاحم و سرشاخههای درختان و لایروبی رودخانهها و آزادسازی مسیر برای جلوگیری از بروز خسارت ضروری است. مدیرکل مدیریت بحران استانداری مازندران نیز با اشاره به اینکه طرح جامع سیلاب مازندران چند سال قبل تهیه شده و به دلیل کمبود اعتبار هنوز کامل اجرا نشده است، میگوید: «هزار و ۳۰۰ میلیارد ریال برای طرح جامع سیلاب مصوب شده است و اجرای کامل این طرح نیازمند اعتبارات ملی است.» علیاصغر احمدی با بیان اینکه طی سالهای قبل برای خرید واحدهای مسکونی واقع در حاشیه و بستر رودخانه، اعتبار در نظر گرفته شد، ادامه میدهد: «همچنین به دلیل کمبود اعتبار ساماندهی رودخانهها را به صورت تهاتری اجرا میکنیم.»
