آیین رونمایی از دیوان اشعار سیدرضا مؤید، شاعر آیینی کشورمان با حضور مسئولان، شاعران و مداحان اهلبیت (ع) در تالار قدس حرم مطهر رضوی برگزار شد.
مجموعه فاخر دیوان اشعار سیدرضا مؤید که تألیف استاد سیدرضا مؤید است، توسط بنیاد دعبل خزاعی و با مشارکت مجمع شاعران اهل بیت (ع) و جمعی از فعالان عرصه شعر آیینی، اساتید و همت ویژه جواد هاشمی (تربت) طراحی و در قالب سه جلد با کیفیت نفیس به چاپ رسید و پس از اینکه در مراسم دیروز با حضور شاعران و مسئولان رونمایی شد برای بهرهبرداری در بازار عرضه خواهد شد.
حجتالاسلام محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی در طلیعه این مراسم درباره شخصیت استاد مؤید گفت: ما برای دستبوسی استاد مؤید ادلّه متعدد و فراوان نزد خود داریم، یکیاش این است که قریحه زلال و راقی این استاد، بهغیر از نهضت حضرات اهلبیت (ع) در قلم نچرخیده است. همه ما از کودکی با مصرعها و ابیات اشعار سیدرضا مؤید مأنوسیم؛ اشعاری که در همه هیئتهای مذهبی از او یاد میکنیم «سرمایه محبت زهراست دین من/ من دین خویش را به دو دنیا نمیدهم»؛ اشعاری که بدون هیچ بخلی در اختیار مداحان قرار گرفته است. در ادامه این مراسم پیام تصویری ولیالله کلامیزنجانی شاعر آیینی کشورمان نیز به جایگاه رفت و او شعری را در وصف سیدرضا مؤید خواند:
شاعری که دم زتقوا زد مؤید میشود
آستین از عشق بالا زد مؤید میشود
آستین بالا زد و از آستان اهلبیت
هر که سر بر آسمانها زد مؤید میشود
در ادامه این مراسم، پیام تصویری حاج منصور ارضی نیز پخش شد. وی گفت: این آثار به دلیل اینکه با اهلبیت (ع) پیوند خورده ماندگار است. حضرت استاد مؤید در این سالها زندگی خود را وقف اهلبیت (ع) کرده است، بنابراین وظیفه هر فردی است که به اندازه بضاعتش تشکر و قدردانی کند. استاد مؤید متن زندگیاش زهرایی و از بهترین خادمان حضرت رضا (ع) بوده است. شاید باور نکنید، اما بیشتر شبها ایشان را یاد میکنم. امثال استاد مؤید به مقامی رسیدهاند که یقین دارم با اهلبیت (ع) زندگی میکنند. مهدی امینفروغی، پژوهشگر تاریخ اسلام در این برنامه به شاعران آیینی در قرون مختلف اشاره کرد و گفت: در قرون اولیه، شاعرانی ازخودگذشته تمام هستی خود را بر سر گرفتند و پشتپا به همه دنیا زدند و برای اهلبیت (ع) سرودند. فرزدق با اینکه شاعر دستگاه بنیمروان بود، اما وقتی دید به ساحت مقدس امام سجاد (ع) جسارتی میشود به همه دار و ندار خود پشتپا زد و در حضور هشامبن عبدالملک که از مروانیان بود، زبان به مدح امام سجاد (ع) گشود که شعرش بهراستی از جاودانههای ادبیات عرب است.
