چند سالی است که مجموعهای با عنوان «شخصیتهای مانا»، از سوی انتشارات سورهمهر منتشر میشود، که در پی بازشناساندن مفاخر دینی و ملی ایران، به همگان به ویژه جوانان است. متولیان این حرکت، در تبیین این رویکرد خویش، چنین آوردهاند: «مجموعه پژوهشی شخصیتهای مانا، با هدف ارائه الگوهای موفق، به زندگی شخصیتهای نیکنامی میپردازد که در عرصههای دانش، فرهنگ، سیاست و اجتماع در ایران معاصر، زیسته و درگذشتهاند چند سالی است که مجموعهای با عنوان «شخصیتهای مانا»، از سوی انتشارات سورهمهر منتشر میشود، که در پی بازشناساندن مفاخر دینی و ملی ایران، به همگان به ویژه جوانان است. متولیان این حرکت، در تبیین این رویکرد خویش، چنین آوردهاند: «مجموعه پژوهشی شخصیتهای مانا، با هدف ارائه الگوهای موفق، به زندگی شخصیتهای نیکنامی میپردازد که در عرصههای دانش، فرهنگ، سیاست و اجتماع در ایران معاصر، زیسته و درگذشتهاند. این مجموعه- که برای عموم مخاطبان به ویژه جوانان و دانشگاهیان تهیه شده- برآیند احساس ضرورتی است که در پهنه ارائه آثار دقیق و مستند از زندگانی افراد تأثیرگذار، پدید آمده است. از این رو پژوهشگران دفتر ادبیات انقلاب اسلامی، که تجربهای در شرححالنویسی داشتند، گروهی را در ۱۳۸۸ ش. با عنوان شخصیتهای مانا تشکیل دادند. این گروه، یکصد تن از شخصیتهای مشهور یا کمآوازه معاصر را برگزید، تا در مجموعهای به شرح احوال، فعالیتها، آرا و اندیشهها، آثار و دیگر تکاپوهای زندگی شخصیتهای مورد نظر پرداخته، آنان را به شیوه محققانه، علمی و مستند، در حدود یکصد صفحه، به مخاطبان معرفی نماید. در نگارش هر یک از این آثار، ابتدا پروندههای موجود در بایگانی فرهنگ ناموران معاصر ایران، در اختیار نویسندگانی قرار گرفت، که پیشینهای در زندگینامهنویسی داشتند. آنان علاوه بر بهرهگیری از پروندههای پیشگفته، از منابع کتابخانهها و مراکز اسنادی نیز استفاده کردند. نیز در صورت نیاز با خانواده و نزدیکان صاحب ترجمه، مصاحبههایی انجام دادند. حاصل کار، که بر اساس منابع اصلی و به شیوه روشمند به نگارش درآمده، پس از کارشناسی توسط اعضای گروه (یحیی آریابخشایش، اکبر خوشزاد، محمد قبادی، جواد کامور بخشایش، جعفر گلشن روغنی) به دست چاپ سپرده شده است».
یکی از مجلدات شخصیتهای مانا، به بازشناسی زندهیاد سیدمحمد داعیالاسلام اختصاص دارد. وی فرزند سیدفضلالله حسنی، متخلص به «داعی»، مؤلف فرهنگ نظام، ادیب و ایرانشناس و از مروجان زبان فارسی در هند بود. وی در روستای نیاک لاریجان، از شهرستان آمل زاده شد و پس از طی دورههای ابتدایی و متوسطه در آمل، برای ادامه تحصیل به تهران و سپس اصفهان سفر کرد و از محضر مدرسان اصفهانی، از جمله ملامحمد کاشانی، جهانگیرخان قشقایی و آقانجفی اصفهانی بهره برد. او بیشتر اوقات خود را، صرف فراگیری زبان عربی و ادب فارسی، تاریخ اسلام و علوم دینی کرد و به موازات آن، با زبانهای انگلیسی و عبرانی نیز آشنا شد. پس از آن، به دعوت میرزاسلیمانخان شیرازی معروف به رکنالدوله نایبالحکومه اصفهان، در حوزه علمیه اصفهان عضویت یافت و با مبلغان مسیحی جلفای اصفهان به مناظره پرداخت. این اثر، از پژوهش در باب سرفصلهای پیآمده، تشکیل شده است: فهرست/ یادداشت مجموعه/ سالشمار/ مقدمه/ عرفی، نقد و بررسی منابع/ فصل اول: نگاهی به زندگی داعیالاسلام/ از تولد تا استقرار در اصفهان/ از مناظره مذهبی تا لقب داعیالاسلام/ از سفر حج تا استادی دانشگاه/ از توسعه فعالیتهای علمی تا سفر آخرت/ فصل دوم: آثار علمی و اندیشه سیاسی/ معرفی کلّی آثار/ فصل سوم: آثار مطبوعاتی/ مجله الاسلام/ مجله دعوتالاسلام/ فصل چهارم: ترجمه و آثار ادبی/ ترجمه تاریخ نادرشاه/ فرهنگ نظام/ شعر و شاعری داعیالاسلام/ فصل پنجم: نقد تجدّدگرایی افراطی و طرفداری از مشروطه/ داعیالاسلام و اصلاح خط و زبان/ داعیالاسلام و حکومت مشروطه/ آثار/ منابع و مآخذ/ اسناد و تصاویر.