در مورد رانندگانی که از صحنه تصادف فرار میکنند، ماده ۷۱۹ قانون مجازات اسلامی خیلی شفاف به این موضوع پرداخته است. این ماده اشاره دارد که اگر مصدوم احتیاج به کمک فوری راننده داشته باشد و آن راننده امکان رساندن مصدوم را به مراکز درمانی و مطلع کردن مأموران انتظامی داشته باشد و به هر دلیلی صحنه را ترک و فرار کند و متأسفانه مصدوم را در آن حالت رها نماید، به حداکثر بیش از دوسوم مجازات که در همان ماده قانونی برای آن در نظر گرفته شده محکوم میشود و در واقع مجازات وی تشدید میگردد.
در تبصره ۲ همین ماده نیز اشاره میکند که اگر همان راننده در صحنه بماند و موجبات تخفیف آلام و جراحات مصدوم را فراهم نماید، باز هم از تخفیف مجازات برخوردار میگردد و قانون در هر دو مورد اشاره کرده در برابر رانندهای که تعهد دارد و یک شهروند مسئول است و در برابر رانندهای که متأسفانه مسئولیت خود را انجام نمیدهد، رفتار جداگانهای در نظر گرفته است، بنابراین به رانندگان توصیه میشود فکر نکنند که همیشه آنها در تصادفات مقصر هستند بلکه در بسیاری از اوقات این عابر پیاده است که مقصر میباشد و برای همین اگر با عابر پیادهای تصادف کردند، در محل بمانند و پای آن تصمیم بایستند چراکه قانون و بیمه حمایتها و پوششهای لازم را انجام میدهد.
در تصادفات به عنوان راننده اولین اقدام این است که خودروی خود را متوقف کرده و پلیس را از وقوع این تصادف جرحی مطلع کنیم. نکته بعدی این است که اگر عابر پیاده و مصدوم در این تصادف در وضعیتی است که از نظر جراحت دارای مصدومیت شدید است و آسیبدیدگی وی زیاد میباشد یا شاید دچار آسیبدیدگی نخاعی شده باشد و ما خیلی به این موضوع اشرافیت نداشته باشیم، باید از دست زدن و جابهجایی این عابر پیاده خودداری کنیم و منتظر آمدن خودروهای امدادی باشیم.
حال ممکن است متوجه شویم که خودروهای امدادی شاید دیرتر برسند و ما آن زمان را از دست میدهیم و این امکان وجود دارد که از مصدوم بپرسیم که آیا میتواند دست و پای خود را تکان دهد و آن هوشیاری لازم را دارد و این امکان هم برای ما وجود دارد، بنابراین با توجه به قوانین و مقرراتی که وجود دارد، ما میتوانیم با توجه به اینکه خودروهای امدادی در شهر تهران در لحظاتی در گرههای ترافیکی بعد از ظهر مثلاً میباشند و شاهد حضور دیرتر خودروهای امدادی هستیم، ما میتوانیم این کار را انجام دهیم و مصدوم را به بیمارستان برسانیم ولی یادمان باشد که حتماً ما پلیس را در جریان قرار دهیم چراکه پلیس با سامانههایی که دارد با خودروهای امدادی تماس میگیرد و در کمترین زمان ممکن امکان حضور آنها مهیا میشود. بعضی مواقع ما به عنوان یک انسان در مقام تصمیمگیریهای مهم قرار میگیریم و آنجاست که نشان میدهیم در لحظه، تصمیم درست و منطقی را میگیریم و با یک تصمیم اشتباه تا مدتها خود را زیر سؤال نمیبریم. یکی از این موارد همین لحظاتی است که آسیب بهوجود آمده و اینجاست که باید با خود این تصمیم را بگیریم که الان نجات جان فرد مصدوم مهم است و باید تصمیم درست را انجام دهیم یا متأسفانه مانند برخی رانندگان که شاهد آن هستیم که محل حادثه را ترک و فرار میکنند. راننده با فرار کردن از صحنه حادثه آن لحظات طلایی برای نجات جان مصدوم را از دست میدهد و به خاطر این تصمیم اشتباهی که این دست رانندگان میگیرند ما شاهد دامنه وسیعی از اتفاقات بعد از تصادف هستیم که در آینده به وقوع میپیوندد.
* کارشناس تصادفات پلیس راهور تهران
شما قانون را طوری طراحی یا اجرا کرده اید که این ذهنیت همیشه هشداری شدید میدهد که هرگز اگر راننده فرار کرده من عبوری اصلا به مصدوم نزدیک نشوم چرا که اگر در حین حمل به درمانگاه مصدوم فوت کند آنگاه من دنبال صوال باید ماهها یا گاها سالها بدنبال بیگناهی خود سگ دو بزنم و همه بگویند اگر بیگناهی چرا؟ و چرا؟؟ و چرا؟؟؟