دشمنان تمام تلاش خود را میکنند تا افکار عمومی ایران را به خود جلب کنند و در این مسیر هزینههای هنگفتی را متحمل میشوند. آنها میخواهند غرایز ایرانیان را در دست بگیرند. دشمنان تمام تلاش خود را میکنند تا افکار عمومی ایران را به خود جلب کنند و در این مسیر هزینههای هنگفتی را متحمل میشوند. آنها میخواهند غرایز ایرانیان را در دست بگیرند.
رسانههای خارج از ایران از مردم ایران چه میخواهند؟ چرا برای ایرانیها برنامه میسازند و هدفشان چیست؟ بخشهایی کوتاه از میزگردی در این موضوع و با حضور دکتر هادی البرزی مدرس دانشگاه و محمد جوانی نویسنده، مدرس دانشگاه و کارشناس رسانه را با هم میخوانیم.
البرزی: طبق آخرین آماری که ما بررسی کردیم حدود ۱۵۶ شبکه فارسی زبان الان دارند فعالیت میکنند که در واقع اگر ما بخواهیم در کشورهای مختلف بررسی کنیم این حجم شبکه برای یک ملت که در واقع بیگانه فعالیت کند، خیلی زیاد است. از این شبکههایی که دارند فعالیت میکنند حدود ۳۵ درصد آنها فیلم و سریال هستند، ۱۱ درصد که حدود ۱۷ شبکه میشوند سیاسی و خبری کار میکنند. حدود ۹ درصد آنها در موضوع موسیقی هستند و بخشی هم در حوزه مذهبی دارند کار میکنند. یعنی تأثیرگذاری بر عقاید و باورهای مردم و بخشی از آنها هم در حوزه سلامت و کودک و نوجوان یعنی اینها یک دستهبندی است که من آمار دقیق آن را دارم که هر کدام در چه حوزهای دارند فعالیت میکنند. ما بررسی که کردیم کشور مشابهی که علیه آن چنین پرحجم یعنی ۱۵۶ شبکه راهاندازی کنند، نداریم. مثلاً شبکه بیبیسی ممکن است به زبانهای مختلفی باشد ولی اینکه به فارسی شبکهای ایجاد کند و برای ۸۵ میلیون نفر حالا یک تعداد هم کشور تاجیکستان و افغانستان و اینها باشند، نداریم. کشورهای میلیارد نفری داریم که در این حجم معاندین روی آن کار نمیکنند. مثلاً کشور روسیه هست، چین هست، این حجم از تولید محتوا روی آنها انجام نمیشود. کشور ما در واقع یک استثناست که کشورهای جریان سلطه روی آن برنامهریزی گستردهای دارند.
حالا یک زمان براندازی سخت بود و بعد وارد براندازی نرم شدند و الان در حوزه براندازی نرم میبینید که حجم زیادی از شبکههای ماهوارهای دارند عملیات میکنند. البته یک نکته را باید توجه کنیم که عملیات روانی این رسانهها در موضوع فیلم و سریال و سرگرمیها یکجا میبینیم زیاد میشود وقتی رویدادهایی مثل انتخابات و بحث مشارکت سیاسی پیش میآید یا موضوعاتی که توجه مردم به آن جلب میشود و برای کشور مهم است، ما یکدفعه میبینیم اینها همسو میشوند.
جوانی: ببینید گردانندگان اینها چه کسانی هستند و ماهیت فکری آنها را نگاه کنید. مدیر اصلی شبکه من و تو خانم مرجان عباسی و آقای کیوان عباسی هستند که هر جفت اینها سبقه بهائیت دارند. فارغالتحصیل از دانشگاه بنگوریان اسرائیل هستند و خیلی عجیب است که ایشان قبلاً همراه پدر خود آقای کیوان عباسی مدیر شبکه پورنو و مستهجن هاستر تی وی در کانادا بوده است. یعنی مدیر یک شبکه پورن حالا آمده است برای جوانهای این مملکت دارد برنامهریزی میکند. خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. ته این داستان چیست و مجریان و تهیهکنندههایی که دارند استفاده میکنند، بسیار بدنام هستند. شاید از این تریبون صلاح نباشد که این را بگویم. اصلاً بخشی از مجریان اینها رسماً حالا در فضای سایبری موجود هست که اینها همجنسباز هستند و برند هستند یعنی سبقه چنین چیزی را دارند و کاملاً به آن افتخار میکنند، بخش دیگری از آنها شیطانپرست هستند.
پنجمین استودیوی دولتی انگلستان را در اختیار شبکه من و تو قرار میدهند. انگلستانی که از مردم خود بابت تلویزیون و پخش برنامهها پول و مالیات میگیرد، به اسم تیوی لایسنس یا حق تلویزیون که من حساب کردم سالی پنج، شش میلیون تومان میشود. هر خانوادهای که دستگاه تلویزیون رنگی در خانواده خود دارد باید به دولت انگلستان مالیات پرداخت کند ولی شما میدانید که برای مردم ما و برای جوانهای ما فی سبیل الله و لرسوله برنامه پخش میکنند. خب چه کسی این حرف را باور میکند و چرا باید از مردم ما پول نگیرند و چرا باید رایگان برنامه پخش کنند، چه اهدافی هست؟
البرزی: یک نکته دیگر اینکه بیشتر این شبکهها در حوزه سبک زندگی هستند یعنی در حوزه فیلم و سریال کار میکنند که عقاید و باورها را تضعیف کنند و سبک زندگی را تغییر دهند. مثلاً شما در شبکه من و تو دارید میبینید کنار هر گوینده خبری یا لابهلای برنامههای خود بحث حیوانات خانگی وجود دارد. یعنی به طور غیر مستقیم حتی در برنامههای خبری خود حتی روی سبک زندگی کار میکنند. اینها میدانند اگر بتوانند روی باورها و عقاید تأثیر بگذارند حتی از حوزه سیاسی بیشتر میتوانند تأثیر بگذارند. شما یکسری سریالهایی را میبینید که مخالف فرهنگ کشور ماست ولی اینها میخرند و تأمین میکنند و دوبله و رایگان پخش میکنند. هدف آنها تأثیرگذاری بر سبک زندگی مردم ماست که بعداً بتوانند نتیجه بگیرند. کل شبکههای سیاسی و خبری ۱۷ مورد از این ۱۵۶ تاست. یعنی باقی شبکهها در حوزه سرگرمی، حوزه دین و مذهب، باورها و عقاید، یعنی اینها فهمیدند اگر در حوزه عقاید نتیجه بگیرند، روی براندازی میتوانند کار کنند.