شاید یکی از پاشنه آشیلهای جمهوری اسلامی طی ۴۲ سال گذشته تنها کسانی بوده اند که هم از توبره میخورند هم از آخور، زیرا اگرچه گوشت. پوست و استخوان شان از بیت المال مسلمین است، اما در عین حال دنبال خبری کوچک و پیش پا افتاده میگردند تا به بزرگ نمایی و شاخ و برگ دادن به آن بپردازند و بقول معروف آب غوره را در چشم صاحب خانه یا، ولی نعمت بجکانند! این اقدام ترفند تازهای نیست، زیرا در آغاز انقلاب اسلامی هم منافقان کوردل بودند که خودرا در صف مجاهدان جازدند و با همین عنوان به سرقت ودپوی سلاح از زاغههای نظامی و انتظامی پرداختند و سپس آن رویشان را نشان دادند و دهها هزار نفر از هم میهنان بی گناه وجانثاران حمهوری اسلامی را ناجوانمردانه به شهادت رساندند که حالا تفالههای این گروه معدوم به کمک دشمنان در لباس حقوق بشری به یکی از کشورهای معلوم الحال و گرسنه وفقیر با اصطلاح اروپایی رانده شده اند تا هر چند وقت یکبار به عنوان سگ گله برای اربابانشان پارس کنند. البته این گونه چشمهای اسفندیاری را نمیتوان پاشنه آشیل دانست، زیرا آنقدر کور وبی دست وپا شده اند که دیگر نایی برای نفس کشیدن هم ندارند و همچون کرم در خود غوطه ورند تا تلف شوند. باز خورد دستگاههای امنیتی پیرامون اینگونه خرمگسهای معرکه در داخل تا امروزسعه صدر آنها را نشان میدهد که بزرگواری کرده اند که شاید متنبه شوند، اما ضرب المثل معروفی است که میگوید «توبه گرگ مرگ است» که اینها و امثال آن اگر میخواستند به راه راست هدایت شوند و دلشان برای آحاد جامعه مظلوم ایران میسوخت تا امروز بیدار شده بودند وبه سوی مردم بر میگشتند، اما زهی تاسف که فتیله چراغ فهمشان آنقدر پایین است که اگر صد بار دیگر هم توسط تفالههای غرب فریب بخورند بازهم نمیتوانند به خود باز گردند که تا گردن در این باتلاق فرورفته اند؛ بنابراین میطلبد تا دولت تازه نفس. بخاطر اینکه سرش را به بازی خوردن از این پسماندها گرم نکند و به اصل معضلات برسند. تیمی برای بررسی موارد متعدد داخلی که به نوعی مقلد این فلسفه در سیاست بازی ه هستند تعیین تا همین اول کار تکلیف آنها با نظام معلوم شود که این سوی پل هستند یا آن سو؟! قطعا" رسانه درهر قالبی میتواند مخل یا مفید برای یک جریان مثبت باشد. حالا اگر این وسیله تبلیغاتی به نحوی متعلق به نظام بوده واز یودجه بیت المال و یا درآمدهای وابسته به آن ارتزاق میکند قادر است نقش بهتری در پیشبرد اهداف به منظور تسهیل جریان خدمت به جامعه داشته باشد که متاسفانه اینگونه نیست، زیرا تعدادی انگشت شماره از آنها در قالب مکتوب یا مجازی علیرغم نشستن پای سفره مردم، اما به گونهای رودر روی آنها هستند تا اجازه ندهند قدری آرامش روح و روان داشته باشند و ازگل کاشتنهای خود در انتخابات اخیر لذت ببرند، زیرا حالا که با زحمات فراوان وهزینه بسیارو تحمل خسارات بی شمار قوای سه کانه به منظور برون رفت کشورازمشکلات اقتصادی. اجتماعی و سیاسی. یک دست شده اند. تلاش میشود به نحوی آنها رارودروی قرار دهند که یک روز در میان دست به مصاحبه با افرادی خاص شده ویا از آنها میخواهند در صفحه خود پست بگذارند تا بازنشر شود که بنظر میرسد نوعی تکرارداستان کتاب فارسی دوستی خاله خرسه وپراندن مگس از صورت انسانی در خواب باشد تا برای انجام این عمل ساده وباز کردن گرهای با دست از دندان ویا پاره سنگ استفاده شود! نگاهی گذرا به صفحات تارنماهای مختلف از جمله ایمنا طی یکی دو هفته گذشته نشان میدهد جریانی خزنده در پشت این گونه رسانه های خصولاتی دانسته یا سهوا" در حال ایجاد اختلاف نظر وسنگ اتدازی پیش پای قوه مقننه ومجرییه است تا تحت عنوانهای «افشا گری ریخت وپاش در مرکز پژوهش های مجلس» و «مجلس یازدهم هیچ اقدام ارزشمندی انجام نداده» یا «محاطب ناشناخته نرین سخنرانی ها!» تلاش کنند حقوق کار بران رادر فضای مجازی بزرگ جلوه دهند و به نوعی جنبه امنیتی به آن ببخشند که در حقیقت فرافکنی بین سه قوهای است که توانسته اند با الهام از منویات مقام معظم رهبری قطارهای خود را برروی یک ریل استوار نمایند. حالا اگر بخواهیم این اقدام را مهندسی شده فرض کنیم نام دیگری به جز «تیشه به روی خود» توسط اینگونه رسانههای مجازی نمیتوان بر آن نهاد!
