از زمانی که ارتش پاکستان عملیات نظامی خود علیه طالبان پاکستان را در منطقه سوات آغاز کرد، عملیات انتحاری به یک رخداد رایج در این کشور تبدیل شده به گونهای که هر چند وقت یک بار شاهد عملیات انتحاری مهیب در گوشه و کنار این کشور هستیم.
به نظر میرسد عملیات انتحاری به عنوان یک تاکتیک جنگی از سوی طالبان پاکستان اتخاذ شده است. طالبان که توان رویارویی مستقیم، منظم و کلاسیک در برابر ارتش قدرتمند پاکستان را ندارند برای ارتقای مقاومت خود، از تاکتیک انتحاری استفاده میکنند. مقرهای دولتی، مراکز تجمع شیعیان و سایر نیروها و جریاناتی که طالبان تصور میکنند علیه آنها و به نفع دولت پاکستان و آمریکا عمل میکنند از مهمترین نقاطی است که هدف عملیات انتحاری طالبان پاکستانی قرار میگیرند.
طالبان امیدوار هستند از این طریق بتوانند برخلاف استراتژی پاکستان که استراتژی جنگ پرشدت و کوتاه مدت است، جنگ جاری را به درازا کشانده و آن را فرسایشی کنند. آنها همچنین امیدوارند با ایجاد رعب و وحشت در میان مردم پاکستان، آنها را به واکنش و فشار علیه دولت پاکستان وادار کنند، درنهایت آنها امید دارند عملیات انتحاری بتواند دولت پاکستان را از ادامه عملیات علیه طالبان پاکستان باز دارد.
تردیدی وجود ندارد که این تاکتیک جنگی اثرات قابل ملاحظهای را برسیاستهای پاکستان در خصوص تداوم جنگ با طالبان گذاشته یا لااقل دغدغههای جدی را برای دولت پاکستان ایجاد کرده است اما بعید به نظر میرسد این دغدغهها باعث شود که دولت اسلام آباد از ادامه عملیات علیه طالبان دست بردارد. هر گونه عقبنشینی از سوی دولت به طور قطع در محافل سیاسی و افکار عمومی به عنوان شکست یک دولت قدرتمند در مقابل یک گروه شورشی قلمداد خواهد شد، این مهم به ویژه باعث تخریب شخصیت نظامی پاکستان نزد هندوستان به عنوان رقیب دیرینه این کشور خواهد شد ضمن اینکه به نظر میرسد تعهد اسلام آباد در مقابل واشنگتن نیز مانع از آن خواهد شد که پاکستان در استراتژی جنگی خود علیه طالبان تغییراتی ایجاد کند.
از سوی دیگر طالبان نباید انتظار داشته باشند با معطوف کردن عملیات نظامی و انتحاری خود به منطقه قبایلی و سرحد آن هم علیه یک یا چند گروه مشخص به پیروزی در جنگ نائل آیند یا حتی دولت پاکستان را وادار به ترک مخاصمه کنند. موفقیت نسبی طالبان در گرو گسترش دامنه عملیات به سراسر پاکستان و اعمال فشارهای بیثبات کننده بر اسلام آباد برای توقف نبرد است.
تحت چنین شرایطی باید شاهد نبردی طاقت فرسا و ماراتن گونه بین ارتش، پاکستان و طالبان پاکستان باشیم که موفقیت در آن برای یکی به معنی باخت همیشگی طرف دیگر خواهد بود بنابر این به نظر میرسد دو طرف برای آیندهای نامعلوم خود را برای نبرد طولانی آماده کردهاند.
