رپورتاژ آگهی/ اختلال دو قطبی نوعی بیماری روانی است که باعث بروز تغییرات چشمگیری در خلق و خو، انرژی و توانایی تفکر صحیح در فرد می شود. افراد دارای اختلال دو قطبی دارای خلق و خوی نوسانی هستند - معروف به شیدایی و افسردگی - که با فراز و نشیب های معمولی روزانه که اکثر مردم تجربه می کنند عکس العمل های متفاوتی از خود نشان می دهند.
شیوع اختلال دو قطبی
متوسط سن شروع حدود 25 سال است ، اما ممکن است در نوجوانان یا با احتمال کم در کودکان هم رخ دهد. این وضعیت به طور مساوی بر مردان و زنان تأثیر می گذارد ، در حدود 2.8٪ از جمعیت ایالات متحده مبتلا به اختلال دوقطبی هستند و تقریبا 83٪ از این آمار در دسته بندی شدید طبقه بندی شده اند.
علائم اختلال دو قطبی
علائم و شدت بروز این اختلال ممکن است در افراد مختلف، متفاوت باشد. یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است حالت های شیدایی یا افسردگی متمایزی داشته باشد، اما همچنین ممکن است دوره هایی طولانی از زندگی خود را با این اختلال سپری کند - گاهی سال ها حتی بدون داشتن علائم. فرد همچنین می تواند هر دو حالت افراطی را همزمان یا به ترتیب پشت سر هم تجربه کند.
دوره های شدید دو قطبی شیدایی یا افسردگی ممکن است شامل علائم روان پریشی مانند توهم یا هذیان باشد. معمولاً این علائم روان پریشی نمایانگر خلق و خوی شدید فرد است. افراد مبتلا به اختلال دوقطبی که علائم روان پریشی دارند، ممکن است به اشتباه اسکیزوفرنی در آن ها تشخیص داده شود .
شیدایی
فرد باید حداقل یک دوره مانیا یا هیپومانیا را تجربه کرده باشد. هیپومانیا نوع خفیف تری از شیدایی است که شامل دوره های روان پریشی نیست. افراد مبتلا به هیپومانیا اغلب می توانند در موقعیت های اجتماعی یا محل کار به خوبی عمل کنند. برخی از افراد مبتلا به اختلال دو قطبی در طول زندگی خود بارها دچار مانیا یا هیپومانیا می شوند. دیگر افراد ممکن است آن ها را به ندرت تجربه کنند.
اگرچه ممکن است کسی که دارای اختلال دو قطبی است، حالت شیدایی بالایی داشته باشد - خصوصاً اگر این اختلال بعد از افسردگی اتفاق بیفتد - اما اختلال دو قطبی در یک سطح قابل کنترل متوقف نمی شود. خلق و خو تحریک پذیرتر، رفتارهای غیر قابل پیش بینی بیشتر در آن ها دیده می شود. در طی دوره های شیدایی ، افراد غالباً رفتاری تکانشی دارند ، بی پروا تصمیم می گیرند و خطرات غیرمعمول را می پذیرند.
بیشتر اوقات، افراد در حالت های شیدایی از پیامدهای منفی اعمال خود بی اطلاع هستند. با اختلال دو قطبی ، خودکشی یک خطر همیشگی است زیرا برخی از افراد حتی در حالت های شیدایی خودکشی می کنند. بنابراین در صورتی که این علائم را در خود یا نزدیکان خود مشاهده کردید، توصیه می شود نسبت به درمان اختلال دو قطبی حتما اقدام کنید.
افسردگی
کمترین میزان افسردگی اختلال دو قطبی اغلب آنقدر ناتوان کننده است که ممکن است افراد نتوانند از رختخواب خود بلند شوند. وقتی افراد افسرده هستند، حتی تصمیمات جزئی مانند این که چه چیزی برای شام بخوریم ممکن است برای آن ها طاقت فرسا باشد. آن ها ممکن است با احساس از دست دادن، شکست، گناه یا درماندگی وسواس پیدا کنند. این تفکر منفی می تواند منجر به افکار خودکشی در آن ها شود.
علائم افسردگی که مانع توانایی عملکرد فرد می شوند باید تقریباً هر روز و برای مدت حداقل دو هفته برای تشخیص وجود داشته باشد. درمان افسردگی همراه با اختلال دو قطبی ممکن است دشوارتر باشد و نیاز به یک برنامه درمانی و دکتر روانشناس با تجربه دارد.
علل بروز اختلال دو قطبی
دانشمندان هنوز یک دلیل واحد برای بروز اختلال دو قطبی را کشف نکرده اند. در حال حاضر، آن ها معتقدند که عوامل مختلفی می توانند در بروز این اختلال نقش داشته باشد.
ژنتیک
اگر والدین یا خواهر و برادر فرد دچار این اختلال شوند، احتمال ابتلا به اختلال دو قطبی در او افزایش می یابد. اما نقش ژنتیک مطلق نیست: کودکی از خانواده ای که سابقه اختلال دو قطبی دارد، ممکن است هرگز به این اختلال مبتلا نشود. مطالعات بر روی دوقلوهای یکسان نشان داده است که، حتی اگر یکی از دوقلوها به این اختلال مبتلا شود، ممکن است دیگری هرگز این اختلال را تجربه نکند.
استرس
یک رویداد استرس زا، مانند مرگ یکی از اعضای خانواده، بیماری، طلاق یا مشکلات مالی می تواند باعث یک دوره افسردگی شود. بنابراین ، کنترل استرس در فرد نیز می تواند در جلوگیری از بروز این بیماری نقش داشته باشد.
ساختار و عملکرد مغز
اسکن مغز نمی تواند اختلال دو قطبی را تشخیص دهد، با این وجود محققان تفاوت های ظریف در اندازه متوسط یا فعال شدن برخی ساختارهای مغزی را در افراد مبتلا به اختلال دو قطبی شناسایی کرده اند.
تشخیص و درمان اختلال دو قطبی
برای تشخیص اختلال دو قطبی، پزشک ممکن است معاینه بدنی انجام دهد ، مصاحبه انجام دهد و آزمایشات آزمایشگاهی را تجویز کند. در حالی که اختلال دوقطبی در آزمایش خون یا اسکن بدن دیده نمی شود، اما این آزمایشات می تواند بیماری های دیگری را که می توانند شبیه این اختلال باشند، (مانند پرکاری تیروئید) تشخیص دهد.
اگر هیچ بیماری دیگری (یا داروهایی مانند استروئیدها) باعث بروز علائم نشده باشد، آنگاه از یک دکتر روانشناس برای شروع درمان اختلال دوقطبی کمک بگیرید.
انواع اختلال دو قطبی
اختلال دو قطبی نوع اول
بیماری است که در آن افراد یک یا چند دوره شیدایی را تجربه می کنند. اکثر افرادی که مبتلا به نوع اول اختلال دو قطبی هستند ، دچار دوره شیدایی و افسردگی می شوند ، اگرچه یک دوره افسردگی برای تشخیص لازم نیست. برای تشخیص، مراحل شیدایی فرد باید حداقل هفت روز طول بکشد یا آنقدر شدید باشد که نیاز به بستری در بیمارستان باشد.
اختلال دو قطبی نوع دوم
زیرمجموعه ای از اختلال دوقطبی است که در آن افراد دچار اپیزودهای افسردگی می شوند که با اپیزودهای هیپومانیک به جلو و عقب منتقل می شوند ، اما هرگز یک دوره شیدایی "کامل" در آن ها دیده نمی شود.
اختلال دو قطبی نوع سوم (اختلال سیکلوتایمیک)
اختلال سیکلوتایمیک یا سیکلوتیمیا یک حالت مزمن ناپایدار است که در آن افراد حداقل دو سال دچار هیپومانیا و افسردگی خفیف می شوند. افراد مبتلا به سیکلوتیمیا ممکن است دوره های مختصری از خلق و خوی طبیعی و بدون داشتن علائم افسردگی داشته باشند، اما این دوره ها کمتر از هشت هفته طول می کشد.
اختلال دو قطبی نوع چهارم
اختلال دو قطبی، "مشخص شده دیگرزمانی است که فردی علائم دو قطبی نوع اول یا دوم و یا سیکلوتیمیا را نداشته باشد، اما هنوز هم دوره هایی از نظر بالینی در او مشاهده شود که خلق و خوی او به طور غیرطبیعی تغییر کند.
درمان اختلال دو قطبی
در صورت عدم درمان ، اختلال دو قطبی معمولاً بدتر می شود. با این حال ، با داشتن یک برنامه درمانی خوب از جمله روان درمانی و انتخاب یک مرکز مشاوره خوب، دارودرمانی، اصلاح شیوه زندگی، یک برنامه منظم و شناسایی زود هنگام علائم، بسیاری از افراد به خوبی با این شرایط زندگی می کنند.
اختلال دو قطبی به چندین روش درمان و کنترل می شود:
روان درمانی، مانند رفتار درمانی شناختی و خانواده درمانی.
داروهایی مانند تثبیت کننده های خلقی ، داروهای ضد روان پریشی و تا حدودی داروهای ضد افسردگی.
استراتژی های خودمدیریتی ، مانند آموزش و شناخت علائم اولیه.
دیگر اختلالات، با علائم مشابه اختلال دو قطبی
افراد مبتلا به اختلال دو قطبی همچنین می توانند موارد زیر را تجربه کنند:
اضطراب
اختلال بیش فعالی با کمبود توجه ( ADHD )
اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD )
اختلالات مصرف مواد / تشخیص دوگانه
افراد مبتلا به اختلال دو قطبی و علائم روان پریشی می توانند به اشتباه به اسکیزوفرنی تشخیص داده شوند . اختلال دو قطبی ممکن است به عنوان اختلال شخصیت مرزی ( BPD ) نیز اشتباه تشخیص داده شود .
این بیماری ها و تشخیص های غلط دیگر ، درمان اختلال دو قطبی را دشوار می کند. به عنوان مثال ، داروهای ضد افسردگی که برای درمان OCD استفاده می شوند و محرک هایی که برای درمان ADHD استفاده می شوند ممکن است علائم اختلال دوقطبی را بدتر کنند و حتی ممکن است باعث یک دوره جنون شوند. اگر بیش از یک بیماری دارید (به نام اختلالات همزمان) ، حتماً یک برنامه درمانی که برای شما مناسب باشد را دنبال کنید و از مرکز روانشناسی معتبر کمک بگیرید.
