کشورهای توسعهیافته برای اینکه نقاط ضعفشان را جهت پیشرفت شناسایی کنند، به شرکتهای تحقیق و پژوهش پول میدهند تا ضعفها را شناسایی کنند و از منتقدان نیز جهت شناسایی و انعکاس ضعفها و همچنین ارائه راهکار جهت برطرف کردن نقص سیستم و مجموعه حمایت میکنند. بیشک هر مجموعهای که بر اساس برنامه جلو میرود، در مسیر اجرا و عملیاتی کردن برنامه دارای نقاط قوت و ضعف میباشد، از اینرو در پارامترهای زمانی میانمدت و بلندمدت نیاز به تحقیق و پژوهش دارد تا نقاط ضعف را برطرف و نقاط قوت را تقویت کند. شرکتهای تحقیق و پژوهش و همچنین منتقدان دلسوز کار شناسایی نقاط قوت و ضعف مجموعهها و سیستمها را انجام میدهند، برای رشد و توسعه و پیشرفت هر چه بیشتر راهکارهای متعدد و متنوع ارائه میدهند، بنابراین اشخاصی که با عیب و هنر مجموعهها را عنوان میکنند، خواسته و ناخواسته در حال خدماترسانی هستند، حال اگر راهکار برطرف کردن ضعفها را نیز بیان کنند، خدمات بیشتری انجام میدهند. با توجه به سخن فوق میتوان متوجه شد که منتقد و رقیب برای پیشرفت لازم است و حتی اگر دشمن نیز آدمی را نقد کند، میتوان از نقد دشمن استفاده کرد و نقاط ضعف را پوشش داد.
حال تصور کنید شرکتها، مجموعهها و سیستمها بخشی به عنوان تحقیق و پژوهش نداشتهباشند تا اقدامات و سیاستهای آنها را آنالیز و تجزیه و تحلیل کند، در چنین شرایطی مجموعه متوجه انحرافات نمیشود و در حوزه شرکتها بارها دیدهایم که یک نقص و انحراف کوچک چطور یک سکته اساسی برای شرکت ایجاد کردهاست، بهطوری که شرکت را در معرض ورشکستگی و مشکلات اساسی قرار دادهاست. از اینرو با توجه به اینکه اقتصاد ایران دولتی، عمومی و نفتی است، حوزه تحقیق، پژوهش و نقد جهت شناسایی نقاط قوت و ضعف از اهمیت قابلملاحظهای برخوردار است، زیرا پیشرفت و تحقق اقتصاد مقاومتی در گروی پوشش نقاط ضعف است؛ چراکه دشمن و وزارت خزانهداری امریکا نقاط ضعف اقتصاد ایران را نقطه هدف خود برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی ایران قرار دادهاند. البته از آنجایی که برخی از اشخاص پنهان کردن نقاط ضعف بنگاهها و مجموعهها را راهکاری برای پنهان نگهداشتن منافع مادی و معنوی خود لازم میدانند، حتی به بهای اینکه زیانهای جدی به مجموعه وارد میشود، راضی به استفاده از ابزار مفید تحقیق و پژوهش یا استفاده از نظریات و راهکارهای منتقدان نیستند که جا دارد سیاستگذار کلان با توجه به اینکه نقاط ضعف اقتصاد، نقطه هدف دشمنان خارجی به ویژه وزارت خزانهداری امریکاست، مجموعهها را توجیه کند که نقاط ضعف باید شناسایی و با راهکارهای عالمانه تقویت شود. بیشک اقتصاد ایران آنقدر پتانسیل برای پیشرفت دارد که با کمی همت و همافزایی تمامی دستگاههای موجود در کشور بتوان اقتصاد ایران را به عنوان یک الگوی مناسب در منطقه و همچنین جهان معرفی کرد، منتها این مهم با استفاده از نظریات طیفهای مختلف فعال در حوزه تحقیق و پژوهش و انتقادهای دلسوزانه و راهکارهای مناسب عالمانه اقتصادی محقق میشود.
