دنیا حیدری
قضاوت بحثبرانگیز و جنجالی ابهران برای 14 سال سوت دربی را از داوران وطنی گرفته و تقدیم داوران اجنبی کرد. تا اینکه با تصمیم عنایت در دربی برگشت فصل قبل، این طلسم شکست. با مطرح شدن اینکه داور دربی ایرانی خواهد بود، شاهد موج مخالفتی عظیم بودیم؛ هم از سوی تیمها و هم اصحاب رسانه. اما عدهای هم ترجیح دادند با تن دادن به نظر کمیته داوران صفحه اصلی خود را با عکس داور موردنظر خود زینت دهند. سرانجام بعد از تمام مخالفتها و تبلیغات، داور جوان مشهدی سوت دربی را با آرامش به صدا درآورد و بازی را بدون کوچکترین مشکلی به پایان رساند، اما قضاوت بینقص ترکی در آن دیدار به هر حسابی گذاشته شد جز تواناییهای بالای این داور. به طوری که یکی از کارشناسان داوری در کمال بیانصافی ادعا کرد آن بازی را داوری با ویلچر هم میتوانست به پایان برساند، اما هرچه که بود با گرفتن نمره قبولی ترکی در آن دربی، سوت قضاوت حساسترین دیدار لیگ بار دیگر به دست خودیها افتاد. هفتهها در پی یکدیگر آمدند و رفتند تا بار دیگر سر و کله دربی پیدا شد. باز هم گزینهها به صف شدند. اما از بین تمام داوران پرافتخار کمیته داوران تنها چهار اسم کاندیدا بودند: ترکی، مرادی، ممبینی و افشاریان. اما با یک حساب سرانگشتی از بین نامها مرادی در لیست ماند و شانس ترکی را که قضاوت بازی اربیل عراق - الکویت را به عهده داشت، به صفر رساند، چرا که این دیدار حساس تنها با فاصله دو روز قبل از دربی برگزار می شد. اما تک ماندن نام مرادی در لیست جنجالآفرین شد؛ جنجالی که به وضوح قابل پیشبینی بود. کمیته داوران اما بیتوجه به تمام اعتراضها یک روز قبل از دربی مرادی را به عنوان داور دربی 67 معرفی کرد. ظاهراً ماجرا خاتمه یافته و قضاوت این دربی به مرادی رسیده بود، اما در اصل بعضیها در حال راضی کردن ترکی بودند برای قبول قضاوت دربی 67.
با این اقدام عجیب بار دیگر شاهد تصمیمات غیرمعقولانه و غیرکارشناسانه در فوتبال کشورمان بودیم.ترکی در حالی به اصرار مکرر عزیزمحمدی، عنایت و دیگر مسؤولان قضاوت دربی را به ناچار پذیرفت که چهارشنبه دیداری سنگین را سوت زده بود و برای قضاوت دربی مجبور به پیمودن مسافتی بس طولانی آن هم به صورت زمینی بود که خود خستگی فراوانی را برای او به دنبال داشت و کمیته داوران و آنهایی که او را برای قضاوت دربی 67 متقاعد کرده بودند، به خوبی به این مسأله واقف بودند. ترکی بعد از قضاوت دیدار اربیل – الکویت در عراق و تکمیل گزارش بازی، مجبور بود بعد از تنها 2 – 3 ساعت استراحت برای رساندن خود به اولین فرودگاه در خاک ایران شال و کلاه کند.
خب دربی بیسرو صدا تمام شد
عنایت بعد از بازی از عملکرد ترکی ابراز رضایت کرده و معتقد است او آبروی جامعه داوری را خریده! اما تا کی؟ تا کی باید این ترکی باشد که آبروی جامعه داوری را بخرد؟! آیا هیچ داور دیگری توانایی قضاوت دربی را ندارد و رسیدن سوت دربی به دست داوران ایرانی به این مفهوم بود که قضاوت این بازی پشت قباله یک نفر نوشته شود؟!
اما جالبتر اینکه ماجرا به همینجا و سؤالات و شک شبهات ذهن ما ختم نمیشود. سپردن وظیفه قضاوت دربی به عهده ترکی، علاوه بر انتقادات فراوان، نارضایتی اعضای جامعه داوری را نیز درپی داشته است. قهر کردن مرادی و عدم حضور در دیداری که قضاوت آن را به عهده داشته خود نشان از نارضایتی داوران در این تصمیم عجیب و غیرکارشناسانه کمیته داوران است. با این تصمیم، عنایت خواسته یا ناخواسته، ترکی را رودرروی دیگر داوران قرار داده و تواناییهای آنها را زیر سؤال برده است. ضمن اینکه ترکی را سیبل منتقدان قرار داده است.
این دربی هم تمام شد. اما حالا سؤالی که ذهنمان را مشغول کرده این است که دربی بعدی را چه کسی سوت خواهد زد؟! آیا بازهم ترکی باید جور داوران ایرانی را بکشد؟ یا ممکن است بازهم شاهد اتفاقی مشابه آن اتفاقی باشیم که سال 73 رخ داد و ...
شاید در ظاهر اینطور به نظر برسد که ترکی با قضاوت 2 دربی که مشکلی نداشته، حالا گزینه اصلی داوری دربیها شده اما واقعیت این است که این دو قضاوت شرایط ترکی را حساستر از قبل کرده. حال دیگر کسی توقع کوچکترین اشتباهی را هم از این داور ندارد و هر اشتباهی هر اندازه کوچک میتواند این داور توانای کشورمان را زیر سؤال و به حاشیه ببرد و مقصر تمام اتفاقات ناخوشایندی که زین پس برای جامعه داوری کشورمان رخ خواهد داد، آنانی هستند که بیتوجه به عواقب کار تصمیمی عجیب و غیرمنطقی گرفتند.
