مطالبهگری از مدیران نالایقی که جز بهجا گذاشتن هزینههای هنگفت از خود هنری ندارند، حلقه مفقوده فوتبال ایران است که دست آنها را برای هرگونه بیکفایتی، ولخرجی، اسراف و چوب حراج زدن به بیتالمال باز میگذارد. اما گویا برای نخستین بار قرار است اعضای هیئت مدیره پرسپولیس با تابوشکنی در این راستا بدعتی ماندگار از خود به جا بگذارند.
یعنی میشود؟ این سؤالی است که بعد از اخطار جدی سرپرست جدید پرسپولیس به مدیرعامل مستعفی این باشگاه، ذهن آنهایی که سالهاست دغدغه این فوتبال را دارند درگیر کرده است! میشود یعنی؟ میشود برای نخستین بار شاهد مطالبهگری اعضای هیئت مدیره یک باشگاه از مدیر یا مدیرانی باشیم که بیهیچ ابایی با دستدرازی به جیب ملت به حیف و میل بیتالمال پرداختهاند و هزینههای هنگفتی از خود به جا گذاشتهاند؟ این امید را صحبتهای روز گذشته رسولپناه، رئیس هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس که حالا به عنوان سرپرست باشگاه نیز انتخاب شده ایجاد کرده، وقتی در پی نمایش انصاریفرد برای کنارهگیری از مدیریت در پرسپولیس، صراحتاً گفته که مدیر مستعفی سرخپوشان باید پاسخگوی تعهدات مالی خود که در مدت زمان حضورش در این باشگاه ایجاد کرده، باشد و بعد از تعیین تکلیف موارد مالی استعفایش را بهطور کتبی ارائه دهد.
این اخطار شفاهی در واقع همان اتفاقی است که اگر در طول این سالها رخ میداد، شاهد این همه بیبندوباری مدیریتی که ضررهای هنگفت مالی به فوتبال ایران زده، نبودیم.
بدون تردید انصاریفرد تنها مقصر تمام اتفاقاتی نیست که این روزها یقه پرسپولیس را گرفته، اما سهم او از دیگران هم کمتر نیست. شاید در داستان برانکو مقصر اصلی عرب باشد که بدون هیچ دلیل منطقی سرمربی موفق تیمش را کنار زد و بدهی یک میلیون یورویی را روی دست پرسپولیس گذاشت و باعث باز شدن یک پرونده شکایت سنگین دیگر از سرخپوشان در فیفا شد. با این حال تقصیر جریمه دیرکردها و هزینه دادرسیها که خود رقمی نجومی است بر گردن انصاریفرد است که باید بابت آن پاسخگو باشد. انصاریفرد باید پاسخگوی تمام آن مانورهایی باشد که بارها و بارها روی توافق با برانکو کرده بود. توافقی که اگر صورت میگرفت، امروز پرسپولیس با طلبی یک میلیون و ۵۵ هزار یورویی مواجه نمیشد!
هیئت مدیره پرسپولیس باید از مدیرعامل مستعفی خود توضیح بخواهد که چرا در روزهایی که جو علیه مربیان خارجی بود با موجسواری و سوءاستفاده از شرایط موجود زمینه رفتن کالدرون را فراهم و یحیی را جایگزین او کرد و هزینهای هنگفت روی دست پرسپولیس گذاشت (۸۵۰ هزار دلار بابت کالدرون و چیزی حدود ۵ میلیارد بابت یحیی). انصاریفرد باید در خصوص جذب بازیکنان خارجی تیمش پاسخگو باشد. بازیکنانی که یکی از آنها این روزها بهرغم داشتن قرارداد با پرسپولیس اروپاگردی میکند و دیگری بابت کیفیت بالا نیمکتنشین شده است. بازیکنانی که مربی پیشین پرسپولیس (کالدرون) تأکید کرده بود که پول جذب آنها را صرف بدهی عقبافتاده بازیکنان تیم کنند.
صحبتهای رسولپناه در خصوص مطالبهگری از مدیرعامل تیم بابت هزینههایی که روی دست باشگاه گذاشته، میتواند امیدوارکننده باشد و گامی برای مقابله با مدیرانی که سالهاست بیهیچ دغدغهای بیمحابا به حیف و میل بیتالمال پرداخته و هزینهها و بدهیهای هنگفتی از خود به جا گذاشتهاند، بیآنکه کسی یقه آنها را بابت این بیکفایتیها گرفته باشد.
اما نه فقط انصاریفرد که عرب و دیگر مدیران هم باید بابت سوءمدیریتهایشان پای میز محاکمه کشیده شوند تا پاسخگوی بیبندوباریهای مالیشان باشند. اسرافهایی که نتیجهای جز پروندههای شکایت پرتعداد از تیمهای باشگاهی در فیفا چیزی دیگری به دنبال نداشته است.
اما آیا این تهدید و اخطار به مرحله عمل میرسد و میتواند یک بدعت ماندگار در فوتبال ایران برای کوتاه کردن دست مدیران نالایق و دلالیهایی باشد که فوتبالمان را به تاراج بردهاند؟
