
دادستان انقلاب اسلامی مركز طی اطلاعیهای در تاریخ 22 اردیبهشت 1359،چهل نشریه را توقیف اعلام و علت آن را سوء استفاده، توهین به رهبر انقلاب و مقدسات اسلامی و همچنین توطئه و افترا علیه حكومت اسلامی ذكر كرد.
در بخشی از اطلاعیه دادستان انقلاب آمده بود: «انقلاب اسلامی ایران، آزادی را به عنوان یك هدیه به تمامی گروهها و دستجات به ارمغان آورده و از اوان پیروزی تا كنون صدها نشریه و روزنامه چاپ و منتشر میشده اما متأسفانه از این آزادی سوءاستفاده كرده و بیشرمی را به حدی رساندهاند كه حتی به رهبر انقلابمان – این پشتبانه استقلال و آزادی – توهین میكنند و تمامی مقدسات اسلاممان را به باد استهزاء میگیرند و از هیچ گونه توطئه و افترا علیه حكومت جمهوری اسلامی ایران كوتاهی نمیكنند.»
در ادامه اطلاعیه اعلام شده است: «دادستانی انقلاب بنا بر وظیفه حفظ دستاوردهای انقلاب در عرضه یك ماه اخیر چهل نشریه ضد انقلابی را كه حتی بر خلاف مقررات مملكت بدونه پروانه منتشر میشد توقیف كرده و تصمیم دارد مجدانه در این راه پیگیری كند تا جلوی این توطئهگران شایعه پرداز را قاطعانه بگیرد. ما ضمن هشدار به تمامی مجلات، روزنامهها و نشریات از آنها میخواهیم دست از توطئه بردارند و بیش از این در خط آمریكا حركت نكنند، در غیر این صورت قاطعانه با آنها برخورد خواهد شد.»
كار، پیكار، كارگر، خبر كارگر، صدای دانشجو، پیام فارغالتحصیل، مبارز، 16 آذر، توفان (ارگان سازمان ماركسیست لنینستی) – رهایی، پیكار خلق، هفته نامه اول ماه مه، اتحاد و رزم دانشآموز، بوستان، چه باید كرد، آذرخش نو، آرمان مستضعفین، نبرد دانشآموز، جنبش كارگری، اتحاد چپ خلق (ارگان تئوریك رنجبران ایران)، سپیده سرخ، حقیقت، نبرد، كار جنوب، بازوی انقلاب (از نشریات طرفدار سازمان مجاهدین خلق ایران)، خبرنامه چریكهای فدایی خلق ایران (مازندران) و خبرنامه تركمنصحرا اسامی نشریاتی است كه از سوی دادستان انقلاب اسلامی توقیف شدند.
شهید قدوسی در پاسخ به سؤال یكی از خبرنگاران كه در خصوص توقیف این نشریات پرسید، گفت: «یكی از اینها مجله نگین است كه من خواهش میكنم آقایان مقاله شیخ صنعان را بخوانند ببینند این آقا منظورش از نوشتن این مقاله چیست و دیگر اینكه نگین پروانه انتشار هم ندارد مگر قرار نیست در این مملكت روزنامه با پروانه منتشر شود؟! یا مثلاً «پیكار» نوشته: «پیام كارتر اظهار رضایت از پیام نوروزی امام است»؛ آیا هیچ كس میتواند در این مملكت به خود حق دهد و بگوید كه پیامهای امام طبق نظریه كارتر تهیه میشود؟! و یا مثلاً «نبرد» مینویسد: «دیكتاتوری، جبر ضروری حاكمیت، سرمایهداری وابسته و مروری بر پیام نوروزی ضد انقلاب»؛ این یعنی اصولاً امام ضد انقلاب است! و یا مثلاً «رهایی» نوشته است: «پیام نوروزی خمینی اعلام جنگی علیه زحمتكشان. انقلابیون و چراغ سبزی برای نامه آقای كارتر». و یا نشریه «چه باید كرد؟» نوشته است: «انتخابات تقلبی و پاسخ زحمتكشان». آیا انتخابات واقعاً تقلبی بود؟! حالا چرا میگویند تقلبی؟ برای اینكه اكثریت كسانی كه رفتهاند در مجلس اینها با رفتن آنها مخالف بودند.
خود شما از این مردم یك رفراندوم بكنید ببینید چند نفر میگویند این روزنامهها باید باشد.