سرویس جامعه جوان آنلاین: روزگذشته هم مشخص شد که برخلاف ادعای محیطزیستیهای چپگرا و رسانههای متعددشان در جهان، این آتشسوزی عامل انسانی داشته و هیچ ربطی به دهنکجی استرالیا به کنفرانس پاریس ندارد. اساتید استرالیایی هم حجم گسترده آتشسوزی استرالیا را برخاسته از ضعف علوم انسانی دانستهاند.
از اواسط ماه اکتبر (اواخر مهرماه) تا امروز آتش در شرق استرالیا زبانه میکشد. روزگذشته دولت استرالیا به این نتیجه که قابل پیشبینی هم بود رسید، آتشسوزی گسترده جنگلهایشان عامل انسانی و خرابکارانه داشته است؛ یعنی برخلاف نظر رسانههای بزرگ جهان و کارشناسان پرمدعایشان نه تغییر اقلیم، نه گرمایش جهانی، نه بیتوجهی استرالیا به کنفرانس تغییرات اقلیمی پاریس، هیچ کدام در این ماجرا نقشی نداشتهاند. کارشناس روزنامه سیدنی هرالد به موضوع جالبی در این زمینه اشاره کرده است: «علت این مشکلات مدرنیته است. جنگلها رها هستند، قدیم دست قبایل بودند که مواظبش بودند و از آن مراقبت میکردند. حتی برایش دعا میخواندند. قبیلهها از بین رفتند و باید مالکیت خصوصی جایش را میگرفت، اما افسانههای جمعگرایی سپردن دست عدهای خاص که هوادارش هستند، مانع از این شد که با استقرار درست مالکیت خصوصی، حفاظت از جنگلها به صورت واقعی صورت پذیرد.»
درد علوم انسانی است
سایمون برونیت که خودش از اساتید دانشگاه سیدنی است، توضیح میدهد: «سوسیالیستها گفتند طبیعت باید مال همه باشد. ولی عملاً برای هیچکس شد. گفتند نباید دارایی کسی باشد، ولی عملاً به تاراج رفت. دانشمندان خودشان را با محیطهای آکادمیک اقلیمی مشغول کردند، جایی که زمین بازی چپگراهاست و منافع ملی را درنظر نمیگیرد. مشکل محیطزیست مشکل فیزیکی نیست، درد علوم انسانی است تا علوم انسانیمان را درست نکنیم در هر زمینه دیگری به مشکل برمیخوریم. برخلاف نظر پاریسیها این مشکل ما با زمین نیست، این مشکل ما با خودمان است.»
گریخته از آتش و گرفتار دام انسانی
یکی از عکسهایی که در این ۵۰ روز آتشسوزی در استرالیا غوغا به پا کرده، مربوط به کانگورویی بود که گرفتار حصارهایی شده که برخی افراد در کنار جنگل کشیده بودند. کانگوروی گریخته از آتش و گرفتار مانده پشت سیم خاردار بهخاطر اشتباهات انسانی جان داده بود.
همان زمان مردم گفتند اگر آتش را میشود به تغییر اقلیم ربط داد و گرمای بیسابقه تابستان نیمکره جنوبی، اما سیم خاردار را انسان ساخته است. در جایی که میتوانسته مسیر گریز این جانداران باشد. زیستبوم فقط جای زیستن روزمره نیست، همه قلمرویی است که گونههای جانوری در همه دورهها و رخدادهای اقلیمی نیازمند آن هستند.
توافقی به سود برخیها
مردم استرالیا در بازدیدهای نخست وزیر این کشور نظرشان را درباره وضعیت موجود گفتند. بدون اینکه مدیران را متهم به بیلیاقتی و بیکفایتی کنند. بخشی از مردم زندگی و زمینهای خود را از دست دادند. آنها به نخستوزیر و هیئت همراهش بهخاطر مرگ و آوارگی همشهریها و هموطنانشان اعتراض نکردند چراکه اقلیم محل سکونتشان را قبول کرده بودند. در مراسمی در روزگذشته طی تکریم و خاکسپاری یکی از آتشنشانهای استرالیایی به پسر ۱۹ ماهه او مدال افتخاری به خاطر شجاعت پدرش اهدا شد.
توافق پاریس (Accord de Paris)، که با نام پیمان پاریس نیز شناخته میشود، ذیل چارچوب پیماننامه سازمان ملل در تغییر اقلیم (UNFCCC) در رابطه با کاستن از انتشار گازهای گلخانهای بود. متن توافق از سوی نمایندگان ۱۹۵ کشور در کنفرانس تغییر اقلیم سازمان ملل متحد در پاریس مذاکره و با اجماع در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵ تصویب شد.
کشورهایی همچون استرالیا، آذربایجان، ایران و لهستان این توافق را مغایر با منافع خود تشخیص دادند. خیلی از کشورهایی هم که این توافق را قبول کردند مثل کرهجنوبی و چین در میانه راه آن را به ضرر خود و به سود برخی قدرتهای دیگر تشخیص دادند. امریکای ترامپ هم به عنوان یکی از کشورهای مهم آلودهکننده محیطزیست از این توافق خارج شد.
