راز تا زمانی که بر ملا نشود میتواند راز باقی بماند و به محض بر ملا شدن آن ممکن است پیامدی حتی ناگوار را برای صاحب آن همراه داشتهباشد. این موضوع در مورد رمزهای کارتهای بانکی مصداق عینی دارد؛ چراکه پلیس اعلام کردهاست که بیشتر جرائمی که در حوزههای مالی در حال رقم خوردن است مربوط به برداشتهای غیرمجاز است.
هر دارنده کارت عابربانک صاحب رمزی است که بانک آن را در اختیار صاحب کارت قرار میدهد و توصیه میکند که از در اختیار گذاشتن آن نزد دیگران پرهیز شود. همچنین توصیه میشود که رمز کارت نباید در کنار کارت یادداشت شود و از اعدادی مثل تاریخ تولد صاحب حساب یا اعداد رند دیگر انتخاب نشود؛ چراکه بسیاری از برداشتهای غیرمجاز در جریان سرقت کارتهای عابربانک و اوراق هویتی صاحب کارت رقم میخورد و سارق با وارد کردن تاریخ تولد صاحب حساب به عنوان رمز امکان دسترسی به حساب را پیدا میکند، بنابراین برداشت غیرمجاز زمانی صورت میگیرد که فرد غیر به شماره رمز دسترسی پیدا کند.
دسته مهمی از افرادی که از برداشتهای غیرمجاز حسابهایشان شکایت دارند بعد از طرح شکایت اعلام میکنند که رمز کارت را در کنار آن قرار داده بودند. بنابراین با مفقود شدن کارت یا سرقت آن به راحتی حسابهایشان خالی میشود و کاری هم از دست کسی برنمیآید از همین رو بیتوجهی به هشداری که مدام مطرح میشود به راحتی میتواند به قیمت از دست رفتن دارایی فرد منجر شود.
دسته دیگر از برداشتهای غیرمجاز هم مربوط به نصب برنامه اسکیمر روی دستگاههای کارتخوان است. افراد کلاهبردار که عمدتاً فروشندگان دورهگرد یا دستفروش هستند به این شیوه حساب مشتریان را خالی میکنند. پلیس مدام اعلام کردهاست تا زمانی که دارنده کارت، شخصاً رمز خود را به دستگاه وارد کند کسی قادر به برداشت غیرمجاز نخواهد بود و برداشت غیرمجاز زمانی اتفاق میافتد که دارنده کارت رمز خود را در اختیار فروشنده قرار دهد و او همزمان با یادداشت کردن رمز -که به دور از چشم خریدار صورت میگیرد- اطلاعات کارت بانکی وی را روی کارت دیگری کپی کرده و در فرصت مناسب عملیات برداشت را انجام دهد. توصیه پلیس در چنین مواقعی این است که شهروندان در اولین فرصت رمز کارت بانکی خود را تغییر دهند تا فرصت سوءاستفاده از کلاهبرداران سلب شود.
ذکر این نکته ضرورت دارد که در جامعه ما خریداران ناگزیر از دادن رمز کارت خود به فروشندگان هستند؛ چراکه دستگاههای کارتخوان آنها در محلهایی قرار دارد که امکان دسترسی خریدار به آن یا دشوار است یا اصلاً وجود ندارد. از هنگام ورود این سبک خرید به جامعه، فرهنگ درست خرید در جامعه ایجاد نشد و تلاشی هم برای دسترسی آسان خریداران به دستگاههای کارتخوان صورت نگرفت. با ایجاد هر پروندهای در این حوزه، پلیس و بانکهای عامل فقط به دادن هشدار به شهروندان بسنده کردهاند. از آنجا که متولیان جامعه و تصمیمگیران در این حوزه، هرگز برای خرید به مغازهها مراجعه نمیکنند بنابراین برداشت غیرمجاز هم از حسابهای آنها صورت نمیگیرد، از همین رو ارادهای هم برای ملزم کردن فروشندگان به قرار دادن دستگاهوارد کردن رمز برای مشتری وجود ندارد.
دسته دیگری از برداشتهای غیرمجاز هم مربوط به درگاههای بانکی است. افراد کلاهبردار در این حوزه با شبیهسازی درگاههای بانکی مشتریان را به درگاههای جعلی هدایت کرده و بعد از به دست آوردن رمز دوم آنها حسابهایشان را خالی میکنند. بیتوجهی ساختارهای آموزشی جامعه نسبت به آگاهیسازی عمومی در این حوزه و امن بودن فضای سایبری برای جولان کلاهبرداران اینترنتی سبب شده تا افراد به راحتی در دام کلاهبرداران گرفتار شده و حسابهایشان خالی شود.
در یک برایند کلی برای حفظ دارایی، چارهای جز حفظ رمز و حریم شخصی و توجه به توصیههای صورت گرفته وجود ندارند. از آنجا که بانکها دارایی شهروندان را حفظ میکنند و پایداری آنها در گرو سپرده شهروندان است هم ملزم هستند برای بقای خود ساختارهای امنیتی خود را ارتقا دهند. همچنین فراهم شدن امکان دسترسی شهروندان به دستگاههای کارتخوان خواهد توانست در کاهش بروز بسیاری از جرائم این حوزه مؤثر باشد.
