سرويس ايران جوان آنلاين: چند سالی است که زنجانیها از حضور افرادی غیربومی صحبت میکنند که به این استان آمده و به اجاره کردن زمینهای کشاورزی آنها مبادرت میکنند. تا اینجای کار اشکالی ندارد و حتی به گفته زنجانیها، این غریبهها پول بسیار خوبی هم در قبال این اجارهکردنها میپردازند و همین امر هم کشاورزان منطقه را به انجام این کار ترغیب کرده است ولی مشکل از جایی شروع شد که آنها فهمیدند نوع کشت محصول توسط غیربومیها آنقدر وحشتناک است که در سالهای آینده هیچ اثری از زمینهایی حاصلخیز در زنجان باقی نخواهد ماند؛ موضوعی که حالا رئیس سازمان جهاد کشاورزی زنجان هم با اشاره به تغییر الگوی کشت در این استان حضور کشاورزان غیربومی و نوع فعالیت آنها را جزو بزرگترین مشکلات استان عنوان کرده و نسبت به ادامه این کار هشدار داده است.
زنجانیها متوجه شدهاند که کشاورزان غیربومی توجه ویژهای به کشت سیبزمینی و گوجه فرنگی و هندوانه دارند. محصولاتی که بسیار آب بر بوده و میتوانند در مدتی کوتاه، بسیاری از منابع آبی استان را به یغما ببرند. حال با توجه به اجاره بودن زمینها، برای کشاورزان غریبه فرقی نمیکند فردای زنجان به چه صورت خواهد بود و این کشاورزان بومی هستند که اگر از امروز به فکر فردایشان نباشند، باید با کشاورزی و این شغل آبا و اجدادی خود خداحافظی کنند.
تاراج آب
چند سالی است که سایه حضور کشاورزان غیربومی بر سر زمینهای زراعی زنجان سنگینی میکند تا اینکه بالاخره روز گذشته رئیس سازمان جهاد کشاورزی زنجان با بیان اینکه الگوی کشت طرحها باید به صورت استانی انجام شود و این در حالی است که در این زمینه هیچ ساز و کاری در استان تعریف نشده است، در خصوص ساز و کارهای پیشگیری از کشت و زرع کشاورزان غیربومی در این منطقه گفت: «متأسفانه راهکارها و ساز و کارهای جلوگیری، مختص به این موضوع در استان زنجان وجود ندارد، تنها امکانی که مهیاست اینکه در تأمین نهادهها محدودیت ایجاد شود.» جواد تاراسی که با ایسنا گفتگو کرده با تأیید این موضوع که کشاورزان غیربومی میتوانند تجارب خوبشان را به کشاورزی استان منتقل کنند، ادامه داد: «اما تمام عادات بشری چنانچه از حد بگذرد، تبدیل به یک آفت میشود که این موضوع مشمول این مسئله هم هست.»
مرگ زمینها برای سود بیشتر
در تماس خبرنگار «جوان» با تعدادی از کشاورزان بومی زنجان، آنها مدعی شدند مشکل حضور غریبهها فقط در کشت محصولات آب بر نیست بلکه بعضی از آنها با ریختن نوعی اسید در آب چاهها، مزارع را با آن آب آبیاری میکنند. این آب اسیدی باعث شل شدن خاک میشود و وقتی سیبزمینی کاشته میشود، این محصول با مقاومت زمین روبهرو نشده و به شدت سیبزمینیهای بزرگی کشت میشود. تا اینجای کار مشکلی نیست، اما بعد از دو بار کشت محصول در این زمینها، زمین تمام خاصیت خود را از دست داده و بعد از آن هیچ محصولی در آن نمیتوان کاشت، چون اصلاً سبز نمیشود. رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان زنجان هم در مورد دیگر معایب کشاورزی توسط غیربومیها گفته است: «در حال حاضر کشاورزان از همدان به خدابنده وارد شده و به اجاره زمین روی آوردهاند و پس از آن به کشت سیبزمینی مشغول میشوند. چون این افراد برای کسب سود مضاعف به توسعه اراضی پای آب چاهها روی میآورند، با مصرف آب بیشتر، به ذخایر زیرزمینی فشار وارد شده و این موضوع موجب ناپایداری تولید در کشاورزی منطقه میشود.» وی ادامه میدهد: «کشاورزان غیربومی در استان مبادرت به کشت گوجهفرنگی و هندوانه هم میکنند که این کار هم موجب هدررفت منابع آبی و خاکی میشود. این در حالی است که وضعیت خاک استان چندان مطلوب نیست و تخریب و از بین رفتن مواد آلی خاک نیز خطری است که کشاورزی پایدار را به دردسر میاندازد.»
