سرویس ورزشی جوان آنلاین: در بسیاری از رشتهها با حضور مربیان ایرانی به موفقیتهای بزرگی دست یافتهایم. در حقیقت رنگ پوست یا مشخصات پاسپورت نمیتواند معیار درستی برای انتخاب مربی باشد، بلکه شایستگی فنی و اخلاقی است که سطح متفاوت مربیان را نشان میدهد. بر همین اساس هنگام انتخاب مربی، اول از همه باید ملاکهای فنی مدنظر قرار گیرند، نه اینکه مربی اهل کدام کشور است. در بسیاری از رشتهها مثل تیراندازی، تکواندو و کاراته با مربیان ایرانی به موفقیتهای بزرگی رسیدیم. تیمهای ملی به بار فنی بالا و کار و زحمت نیاز دارند. البته در کنار این موارد اگر شرایط برگزاری لیگ قوی، سختافزارها و امکانات مناسب فراهم نباشد، بزرگترین مربیان دنیا هم کارایی نخواهند داشت. اگر شرایط و امکانات حرفهای مهیا باشد قطعاً مربیان کشورمان بیش از پیش میتوانند خوش بدرخشند. استفاده از مربیان ایرانی اگر تبدیل به قانون شود هم خوب نیست، چراکه با این چالش مواجهیم که در بعضی رشتهها شاید با دانش کم مجبور به استفاده از مربیان ایرانی شویم. اگر هم فقط به خاطر آرام کردن افکار عمومی رو به مربی خارجی بیاوریم، این هم اشتباه است. باید به دنبال شایستهها بگردیم که قطعاً اگر نمونه وطنیاش وجود داشت، رجوع به مربی خارجی غلط است. در صورت نیاز به حضور مربیان خارجی باید بهترینها را به کشورمان بیاوریم تا برایمان آورده داشته باشند و بتوانند نیروهای ایرانی زیادی تربیت کنند.
