هر چند طبق آمارها سرانه فضای سبز درون شهری و برونشهری برای هر شهروند تبریزی 15.5 مترمربع است ولی مردمان نقاط مرکزی شهر به جهت تراکم جمعیتی و ساخت و ساز، بهره چندانی از این فضای سبز ندارند، به گونهای که توسعه فضای سبز بیشتر در دیگر نقاط شهر روی میدهد.
در این بین، تملک "باغ امامی" و تبدیل آن به یک پارک محلهای در منطقه سه اتفاق خوبی در دوره پیشین مدیریتی شهرداری تبریز به شمار میرفت که حضور پرشمار شهروندان محلات این منطقه در آیین افتتاح آن، گواه خوبی برای استقبال مردم از ایجاد پارکهای محلهای در این قسمت از شهر است.
محیطی که ساعاتی از روز بتواند میزبان زنان و مردانِ خسته از آپارتماننشینی و پناهآوران به فضاهای شهری مناسب باشد.
محیطی که در غیاب حیاطهای بزرگ در خانههای آپارتمانی امروزی، بتواند میزبانی برای بازیهای کودکانه بوده تا شاید حداقلی از نیاز به تخلیه انرژیهای انباشته شده در کودکان را پاسخگو باشد.
با وجود تمام اینها ولی انگار این بار هم زور حرکات نمایشی و موقت از سوی شهرداری تبریز بر خواست و حضور مردمی چربید تا بار دیگر شاهد اتفاقی عجیب باشیم.
در آیین افتتاح "باغ امامی"، قسمتی از محدوده این پارک محلهای که برای بازی کودکان در نظر گرفته شده بود، توسط شهرداری منطقه با وسایل بازی متنوع و رنگارنگ آماده شده بود تا در هیاهوی سخنرانی مدیران شهری، کودکان در سوی دیگر پارک مشغول بازی باشند.
کودکانی که پیش از این تجربه اینگونه بازیها را در اطراف محل زندگی خود نداشتند و حالا برای اولین بار از وجود یک پارک محلهای لذت می بردند.
ولی انگار قرار نبود این رویای کودکانه ادامهدار باشد. با تمام شدنِ سخنرانیِ مدیرانِ شهری و بریدن روبان افتتاح "باغ امامی"، هنوز شهردار وقت تبریز پای خود را از پارک بیرون نگذاشته بود که عمر بازیها و بالا و پایین پریدنهای بچههای محله هم به سر رسید.
در چشم برهم زدنی تمام بچهها را از تاب و سرسرهها پیاده کردند. باد وسایل بازی بادی تخلیه شد. همه چیز برچیده شد. نیروهای اجرایی در پاسخ به مردم حیران و متعجب محله گفتند: « این وسایل بازی را برای مراسم از پارک منظریه آورده بودیم و حالا هم به همان جای خود برمیگردانیم.»
حالا 10 ماه از آن روز گذشته و همه رفتهاند. نه از آقای شهردار خبری هست و نه از اعضای شورای شهری که برای سخنرانی در مراسم افتتاح این پارک سر و دست میشکاندند.
همه چیز تمام شده ولی محوطه خالی و سیمانی مخصوص برای بازی بچهها لخت و عور باقی مانده تا به کودکانی که دیگر پای خود را به اینجا نمیگذارند، دهنکجی کند.
جمعآوری وسایل بازی عاریهای در واقع توهینی مستقیم به شهروندان صبوری بود که پس از سالها تحمل کمبود فضای تفریحی، نه تنها حرکت تبلیغی شهرداری را باور کردند، بلکه خود نیز در روز افتتاح، ناخودآگاه درگیر این نمایش شدند.
دو عکسی که در این خبر آمده، مربوط به قطعهای از پارک "امامی" است. دو عکس از یک زوایه! یکی قبل از نمایش و دیگری پس از نمایش!
در اولی،کودکان با شوق و ذوق مشغول بازی با وسائل رنگارنگ هستند و در دیگری، دربیِ توپ پلاستیکی روی سطح زمخت سیمان.
خوشبختانه یا متاسفانه شهردار فعلی تبریز نیز در عکس سال قبل، به عنوان مسوول حضور دارد و از این رو قائده ایرانی «تقصیر مدیر قبلی بود.» دستکم در این عکس صدق نمیکند.
از شهرداری تبریز انتظار میرود به این نمایش پایان داده و دلخوشی کودکان این پارک را بازگرداند.
