حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمدعلی آلهاشم در مراسم ترتیلخوانی قرآن کریم در مصلای اعظم امام خمینی(ره) با اشاره به آیه شریفهای از جزؤ سیزدهم اظهار کرد: خداوند میفرماید اگر از جانب خویش نعمتی به انسان بچشانیم و سپس این نعمت را از او بگیریم، بسیار ناامید و ناسپاس میشوند و اگر بعد از شدت و رنجی که به او رسیده، نعمتهایی به او بچشانیم، میگویند مشکلات حل شده و دیگر باز نمیگرد و در این حال غرق غفلت و فخرفروشی میشوند.
وی با اشاره به نکات موجود در این آیه شریفه گفت: باید بدانیم که هر محبت و نعمتی که از جانب خداوند متعال اعطا میشود، نشانه محبت خدا به ما نبوده و گرفتن نعمت نیز نشانه قهر و غضب خداوند نیست بلکه همگی آزمایش الهی هستند.
نماینده ولیفقیه در استان خاطرنشان کرد: انسان به دلیل اینکه حکمت الهی و مصالح امور را نمیداند، زود قضاوت کرده و مأیوس میشود و حتی کفر میورزد و از کوره در میرود.
وی افزود: دلیل کفر ورزیدنها این است که انسان حکمت الهی را نمیداند و حتی ممکن است کاری به مصلحت ما نباشد ولی خداوند مصلحت ما را در همه حال در نظر میگیرد.
آلهاشم با تاکید به اینکه نعمتهای الهی فضل و رحمت خداوند است، افزود: طبق آیه شریفه، اینکه خداوند نعمتی را به انسان اعطا کرد، به منزله این نیست که حتما ما استحقاق این نعمت را داریم بلکه به خاطر فضل و رحمت الهی است.
امام جمعه تبریز متذکر شد: انسان کم ظرفیت است و با اندک نعمتی که خداوند برایش نازل میکند، خود را گم کرده و فخرفروشی میکند.
آلهاشم بیان کرد: روزگار همیشه یکسان نیست و طبق روایت روزگار دو چهره دارد، به طوریکه گاهی با توست و گاهی علیه توست.
وی، با استناد به فرمایش حضرت علی(ع) مبنی بر اینکه روزگار دو چهره دارد، تصریح کرد: احتمال دارد روزی به نفعمان باشد و موجبات خوشحالی فراهم شود در حالیکه آن زمان نباید مغرور شد و در مقابل روزی علیه ماست و در آن حال باید صبر پیشه کرد.
نماینده ولیفقیه در استان خاطرنشان کرد: صبر امری پسندیده است که باید انسان در همه شرایط آن را به کار گیرد زیرا در هر حال ما مورد آزمایش الهی هستیم و باید صبر پیشه کنیم.
وی خاطرنشان کرد: انسان در هوای گرم تابستان صبر کرده و روزه میگیرد و یا در سرمای زمستان با آب سرد وضو گرفته و نماز میخواند و در هوای سوزان عربستان حج به جا میآورد، اینها همگی نشانه صبر است.
امام جمعه تبریز با تاکید به اینکه انسان باید وقتی با معصیت روبهرو میشود، خود را نگه داشته و کنترل کند، گفت: نعمتهایی که پس از سختی و مشکلات به انسان میرسد، باید عامل شکر و ذکر باشد و ما به سبب این نعمتها از خداوند متعال شاکر باشیم و ذکر بگوییم نه اینکه آنها را وسیله فخر قرار دهیم و شادی بیش از حد بکنیم.
