جوان آنلاین: نتیجه رایگیری روز یکشنبه حاکی از اعتماد مجدد مردم ونزوئلا به «نیکلاس مادورو» برای تصدیگری پست ریاستجمهوری این کشور بود. مادورو درحالی برای یک دوره6 ساله دیگر به ریاستجمهوری ونزوئلا برگزیده شد که به گفته شورای انتخابات این کشور وی با کسب 5.8 میلیون رای (68 درصد آرا) توانست بر رقیب اصلی خود «هنری فالکون» که 1.8 میلیون رای را از آن خود کرد، فائق آید و پیروز انتخابات شود.
مادورو پیروز در 4 انتخاب
نکته مهم در رابطه با انتخابات ریاستجمهوری ونزوئلا این است که این کشور بهرغم تمامی تلاشهای مخالفان - که از سوی کشورهای غربی علیالخصوص ایالات متحده آمریکا حمایت میشدند- در زمینه سنگاندازی و کارشکنی شاهد برگزاری سه انتخابات مهم بوده است. ونزوئلا در این یک سال انتخابات مجلس موسسان، فرمانداریها و شهرداریها و درنهایت انتخابات ریاستجمهوری را تجربه کرده است. درواقع پیروزی طیف حامی مادورو در سه انتخابات مجلس موسسان و انتخابات فرمانداریها و شهرداریها نشان از توان آنها برای حفظ مجدد قدرت و پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری بود؛ مسالهای که به گفته تحلیلگران به دلیل پیروزی استراتژی دولت در زمینه سیاسی و مشارکت مردم رخ داد و درنهایت در انتخابات ریاستجمهوری نمود یافت. بهرغم تصور برخی کارشناسان که پیش از انتخابات و براساس وضعیت بحرانیای که ونزوئلا با آن دست به گریبان بود سعی در پیشبینی نتایج آن داشتند، مادورو بار دیگر موفق شد بیشترین آرای مردم را بهخود اختصاص دهد.
پیام مهم انتخابات ونزوئلا
اما پیروزی مادورو در انتخابات اخیر درواقع حاوی یک پیام مهم سیاسی به جهان بود، مردم کشوری که تحت شدیدترین تحریمها و محاصره اقتصادی به سر میبرند با رای خود نشان دادند که در برابر خواست امپریالیسم مقاومت خواهند کرد. با اینکه میتوان پیشبینی کرد که با پیروزی مادورو در این انتخابات وضعیت برای مردم این کشور سختتر از گذشته نیز شود اما مردم این کشور پای صندوقهای رای به تنها چیزی که فکر نمیکردند همین مساله بود. آنها خوب میدانستند که طی سالهای اخیر قدرتهای امپریالیستی تمام تلاش خود را بهکار گرفتهاند تا مردم این کشور را نسبت به رهبرانشان ناامید کنند. طی ماههای اخیر مردم این کشور شاهد حملات بینالمللی بسیاری از جانب آمریکا و اتحادیه اروپا بودند؛ حملاتی که بعضا رنگ و بوی توهین و تهدید هم بهخود میگرفت. به این حملات باید فراخوان گروههایی را که از مردم میخواستند در انتخابات شرکت نکنند، اضافه کنیم.
راهکار مخالفان برای سرنگونی مادورو
مخالفان مادورو برای پایان بخشیدن به حکومت او دو راهکار را در پیش گرفته بودند، نخست، فروپاشی اقتصادی ونزوئلا و دوم مداخله خارجی در این کشور. در این بین کشورهای موسوم به گروه «لیما» - آرژانتین، برزیل، کانادا، شیلی، کلمبیا و مکزیک- که تحت تاثیر تفکرات و سیاستهای دیکته شده غرب هستند به مخالفت با دولت مادورو برخاستند و فشارها بر این کشور و مردمش را افزایش دادند. همین کشورها روز بعد از اعلام نتیجه آرای انتخابات ریاستجمهوری نارضایتی خود را از نتایج با اعلام بهرسمیت نشناختن آن نشان دادند. اما دخالتهای خارجی محدود به روزهای قبل از برگزاری انتخابات نماند و در حالی که «هنری فالکون» مهمترین رقیب «مادورو» مدعی وقوع تخلفات گستردهای در انتخابات شد و رایگیری را «غیرقانونی» خواند، «جان سالیوان» معاون وزیر خارجه آمریکا نیز اعلام کرد که کشورش نتایج این انتخابات را به رسمیت نمیشناسد و برای اعمال تحریمهای جدید نفتی علیه این کشور مهیا میشود. البته صدور بیانیههایی از این دست از سوی مخالفان حکومت ونزوئلا قابل پیشبینی بود همانطور که افزایش تحریمها و شدت بخشیدن به محاصره اقتصادی این کشور از سوی قدرتهای امپریالیستی امری بدیهی بود؛ درواقع آمریکا و متحدانش با اعمال تحریمها سعی دارند مردم این کشور را در راستای رسیدن به هدف اصلی خود -که برکناری مادورو از قدرت است تحت فشار قرار دهند. باید گفت بهرغم تلاشهای خارجی و مخالفتهای داخلی، دولت مادورو که از پشتوانه مردمی خوبی برخوردار است در صدد حل مشکلات و بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم این کشور برآمده است. البته مادورو خوب میداند که نباید در باد پیروزی در این انتخابات که با اقداماتی همچون اتخاذ سیاستهای دولتی، اقدامات سیاسی و تصمیمات دولتی و حمایت مردمی بهدست آمده است بخوابد؛ چنانکه بلافاصله بعد از اعلام نتایج، در جمع هوادارانش در کاخ ریاستجمهوری در کاراکاس از مخالفان دولت خواست تا برای حل مشکلات کشور از طریق یک فرآیند مسالمتآمیز به گفتوگو بپردازند در حالی که مادورو توانست با پیروزی مجدد در انتخابات پاسخ کوبندهای به مخالفان خارجی و داخلی خود بدهد اما مساله تحریمها و دخالتهای خارجی واقعیتی است که باید برای مواجهه با آن آماده شود.
چرا آمریکا در پی سرنگونی مادورو است؟
مساله تحریمها و فشارهای آمریکا استراتژیای بود که حتی ماهها قبل از انتخابات در پیش گرفته شد و تا جایی پیش رفت که دولت مادورو را به قاچاق مواد مخدر نیز متهم کرد. با اینکه آمریکاییها پیش از این مادورو و دولتش را به نقض حقوق بشر و تحت فشار قرار دادن مردمش از طریق ایجاد بحرانهای اقتصادی متهم کرده بودند، اما این بار اولی بود که مادورو علنا به قاچاق مواد مخدر متهم میشد. اتهامزنیهای آمریکا اما از سوی دولت مادورو با صدور بیانیهای پاسخ داده شد. کاراکاس اتهامزنی آمریکا را بیپایه و اساس خواند و آن را در راستای افزایش فشارها بر دولت و مردم این کشور قلمداد کرد. شاید برای برخی این پرسش پیش بیاید که دلیل فشارهای آمریکا به ونزوئلا چیست و چرا مردم این کشور مورد خشم آمریکا قرار گرفتهاند؟ باید گفت که طی دهه اخیر و با روی کار آمدن دولتهای مخالف آمریکا و امپریالیسم در کشورهای آمریکای جنوبی، ایالات متحده که حیاط خلوت خود را از دست رفته میدید تمام تلاش خود را برای تغییر شرایط سیاسی در این منطقه بهکار بست. تغییر مقامات، دخالتها در امور داخلی و حمایت از اعتراضات ضدحکومتی، تحریم و فشارهای اقتصادی از اقداماتی هستند که طی سالهای گذشته توسط آمریکا و با هدف تغییر رژیم و بازگرداندن شرایط بهنفع آمریکا در این کشورها صورت گرفته است.
انتخاب تحت نظارت ناظران بینالمللی
بهرغم تهمتهای آمریکا و متحدانش مبنیبر تخلف در انتخابات باید به این نکته اشاره کرد که انتخابات روز یکشنبه ریاستجمهوری ونزوئلا تحت نظارت بازرسان و ناظران خارجی برگزار شد و هیچ گزارشی مبنیبر تخلف توسط آنها منتشر نشد. فارغ از ناراضیان غربی، انتخاب مجدد مادورو از سوی برخی کشورها ازجمله ایران، روسیه و چین مورد استقبال قرار گرفت. ولادیمیر پوتین ضمن تبریک انتخاب مجدد برای مادورو در مواجهه با چالشهای اقتصادی پیش رو آرزوی موفقیت کرد. چین، کوبا، بولیوی و السالوادور نیز این پیروزی را به مادورو تبریک گفتند و در این بین، پکن از همه کشورها خواست که به انتخاب مردم ونزوئلا احترام بگذارند.
آیندهای پرابهام و مسیری پیچیده
با انتخاب مادورو، درواقع او باید مسیر دشوار، پیچیده و پر ابهامی را برای اداره کشور و در راستای اجرای سیاستهایش پشت سربگذارد. ونزوئلا طی ماههای اخیر با سختترین بحرانهای اقتصادی و اجتماعی چند دهه اخیر خود مواجه بوده است. بحرانی که با کمبود مواد غذایی، دارو و همچنین تورم شدید زندگی را برای مردم این کشور – با بزرگترین ذخایر نفتی جهان- بهشدت سخت کرده است؛ بحرانی که مدیریت اوضاع را سختتر از گذشته هم کرده است. به این مشکلات افزایش فشارها و تحریمهای اقتصادی سخت آمریکا را هم باید افزود. در این شرایط سخت و بحرانی دولت ونزوئلا و شخص مادورو نیاز به ایجاد یک اتحاد ملی دارد؛ اتحادی که مستلزم دعوت از تمامی مخالفان و شنیدن خواستههای آنها است. حرکت مهمی که مادورو باید در کنار اقداماتی همچون ایجاد واحد پولی مجازی برای مقابله با تحریمها و همچنین کنار گذاشتن دلار از تبادلات نفتی انجام دهد چراکه عدم موفقیت در رسیدن به یک وحدت ملی همراه با تداوم مشکلات جدی اقتصادی و سیاسی ممکن است پیامد ناگواری برای ثبات سیاسی ونزوئلا داشته باشد.
