
رحیم شهرتیفر در مراسم تجلیل از نمایندگان، معلمان و منتخبان فرهنگیان آذربایجانشرقی با بیان اینکه در روزگار ما در کنار دو موجود فتنهانگیز قدرت و ثروت موجودی که وجودش مبارک بوده معرفت است، اظهار داشت: هر چند قدرت و ثروت ذاتاً فتنهانگیز نیستند اما اگر موجب بیعدالتی و ظلم در جامعه شوند فتنهانگیز و مضر خواهند بود.
وی تصریح کرد: باید ثروت را به طور عادلانه توزیع کرد و فاصله بین فقیر و غنی نباید شکاف معنادار، آزاردهنده و نامتعادلی داشته باشد.
شهرتیفر با تأکید بر اینکه قدرت هم باید از طریق تحقق مشارکت عمومی تعدیل شود، ادامه داد: اما در مورد معرفت باید بیشتر صحبت کرد که معلمان مشعلداران و مشعل افروزان این حوزه هستند.
معاون سیاسی و امنیتی استاندار آذربایجانشرقی ادامه داد: امروز خانوادهها با این مسئله روبهرو هستند که صرفاً به کتابهای درسی توجه کردن، کودکان را از مباحث فرهنگی و اعتقادی و تعادل روحی محروم کرده و مشکلات زیادی متوجه جوانان و کودکان ماست.
شهرتیفر بابیان اینکه در کنار علم باید به مسئله فضیلتآموزی و تربیت باورهای اعتقادی توجه داشت،گفت:گسترش علم نباید مانع گسترش اخلاق در جامعه شود، هرچند که آموزش اخلاق نیز خود علم است.
وی خاطرنشان کرد: سرمایه علم هم مانند هر سرمایه دیگری محتاج مراقبت است، نظام تعلیم و تربیت در کشور نیروهای فرهیختهای را تربیت میکند اما باید به فکر نگهداشتن آن نیروهای فرهیخته نیز بود و زمینه حرکت، فعالیت و جذب آنها را فراهم کرد.
معاون سیاسی و امنیتی استاندار آذربایجان شرقی بابیان اینکه امروز مهمترین نیاز دانشآموزان روش فکر کردن، استدلال کردن و نتیجهگیری خوب است، اضافه کرد: در برخورد با نوجوانان میشود این را فهمید که نمیتوانند بهخوبی استدلال و نتیجهگیری بکنند و این موضوع باید مورد توجه قرار گیرد.
وی با تأکید بر اینکه علم باید سیاست را بگرداند نه اینکه سیاست علم را، تأکید کرد: باید از ادارهکنندگان جامعه بخواهیم که به روشهای علمی و عقلانیت در اداره جامعه توجه بیشتری بشود و این انتظار از دانشگاهیان و معلمان جامعه است که سیاستمداران را راهنمایی کنند.
شهرتی فر افزود: در دوره دولت تدبیر و امید، دولت مفتخر است که روشهای اداره جامعه را مبتنی بر عقلانیت و علم قرار داده، فرهنگیان و دانشگاهیان و اهل علم باید نظریات کارشناسی و پخته خود را بدون خودسانسوری بیان کنند، البته لازمه این مسئله آزادی بیان است.
وی افزود: اگر میخواهیم جامعه دچار لکنت زبان نباشد و افرادی که منشأ خیر و صاحبنظر هستند بتوانند اظهارنظر کنند باید آزادی بیان و توزیع عادلانه اطلاعات به رسمیت شناخته شود.