تفکيک فضاي مردانه و زنانه در جامعه وجود دارد؛ مردان نقشهاي خود را دارند، زنان هم در کنار نقشهاي اجتماعي، وظايف مادري را انجام ميدهند و نگاه پرورش و عطوفت مادرانه به تر و خشک کردن فرزند تنزل پيدا کرده است.
اردشير انتظاري با بيان اين مطلب ميافزايد: زنان ميخواهند مادر شوند اما منزلت مادري با ارزشها سر و کار دارد و چيزي که ارزشمند باشد براي آن وقت بيشتر و سرمايهگذاري ميشود، همچنين در مورد آن فکر و برنامهريزي صورت ميگيرد اما زنان جامعه ما چقدر به مادر شدن فکر ميکنند.
وي تأکيد ميکند: افکار و دورنماي هر جامعهاي در سياستگذاريهاي کلان و برنامهها نمود پيدا ميکند. سؤال اين است، در مورد مادر شدن و نقشهاي مادرانه در برنامههاي پنج ساله توسعه چقدر لفظ مادر تکرار شده است؟ چقدر از مادران حمايت ميشود؟
انتظاري معتقد است در نظام اقتصادي- اجتماعي و برنامهاي ما، احترام به منزلت و شأن مادري آنطور که شايسته است، مورد توجه نيست. اين در حالي است که پرورش نقش مادري و به تصوير کشيدن شيرينيهاي آن براي جامعه رسالتي است که بر عهده رسانهها و نهادهاي آموزشي است و البته محقق نشده است.
وي تصريح ميکند: تأخير در ازدواج و فرار از مادر شدن و فرزندآوري واقعيتهاي اجتماعي است اما فرزندآوري و مادر شدن، پاداش زنانگي است که اين نوع نگرش کمتر ديده ميشود و بچهدار شدن به عنوان مانعي براي پيشرفتهاي فردي زنان به حساب ميآيد.
از نگاه وي جامعه ما همگام با فرايند جهانيسازي، التذاذ جسمي و بهرهمندي مادي را مهمتر از لذتهاي معنوي و بهرهمندي ارزشي تلقي ميکند و فردگرايي و منافع فردي را ترجيح ميدهد.
اين جامعهشناس معتقد است: منزلت مادري در جامعه بايد مهم شمرده شود زيرا دستاوردهاي اهميت به مادران بسيار تأثيرگذار است و جايي که بانوان براي نقش زنانه و مادرانه خود ارزش قائل هستند، خانواده، جامعه و نسل آتي موفقتر است.
انتظاري ميافزايد: شاخص ارتقاي منزلت مادري اين است که مردان دنبال فرصتي براي مشارکت و همکاري با زنان باشند تا از عهده وظايف مادرانه خود بهتر برآيند اما اکنون مردان جامعه از مشارکت در امور خانواده استقبال نميکنند.
وي تصريح ميکند: منزلت مادري کم اهميت است و با وجود اينکه در آموزههاي ديني و سبک زندگي اسلامي- ايراني حفظ شأن مادران همواره مورد تأکيد بوده اما عناصر اجتماعي حاکي از اين است که زنان و مردان از مسئوليتهاي خانوادگي و مادرانه فرار ميکنند.
از نگاه مدير گروه جامعهشناسي دانشگاه علامه وقتي زنان ميخواهند مثل مردان شوند و موقعيت برابري داشته باشند، آنگاه نه شبيه مردان که حتي شبيه زنان رفتار نميکنند و زنانگي خود را از بين ميبرند.
