تحقيق و تفحص از سرخابيها حق مجلس است و کسي نميتواند جلوي مجلس را بگيرد که نتواند از سازمانها و مجموعههاي دولتي و نيمهدولتي تفحص کند. اين حق براي مجلس محفوظ و قابل احترام است. يکي از دلايلي که باعث تبديل سازمان تربيت بدني به وزارت ورزش و جوانان شد، اين بود که نمايندگان مجلس نظارت بيشتري روي ورزش داشته باشند، از وزير سؤال و حتي او را استيضاح کنند. الان مجلس ميخواهد از باشگاههاي پرسپوليس و استقلال تفحص کند و اين موضوع اول بايد در کميسيون مربوط بررسي و فرآيند قانوني آن طي شود. امروز اگر اين تصميم را گرفتهاند، اتفاق خوبي است، چراکه منجر به شفافسازي وضعيت حال و گذشته دو باشگاه ميشود. در اين تحقيق و تفحص مشخص ميشود که مديريت دو باشگاه پولها را به درستي پرداخت كردهاند يا نه، هرچند که هيچگاه اين دو باشگاه مجامعشان به صورت رسمي برگزار نشد. اين بهترين فرصت است که چنين اتفاقي رخ دهد. تحقيق و تفحص از دو باشگاه پرسپوليس و استقلال يک فرصت مناسب است. عدهاي ميگويند تحقيق و تفحص از اين دو تيم اتفاقي ناگوار است، چه اتفاق ناگواري؟ آنها يا اطلاعات دروغ به AFC دادند يا سندسازي کردند. مسئولان وقت فدراسيون فوتبال هم احياناً دست به چنين کاري زدهاند و شايد به همين خاطر است كه نگران هستند.
ماجراي تحقيق و تفحص را چرا به دولتي بودن گره ميزنند؟ اين موضوع اصلاً به دولتي بودن يا نبودن باشگاهها ربطي ندارد. شايد اين نگراني بهخاطر پنهانکاري يا دادن اطلاعات نادرست به مجامع بينالمللي است. با اين حال کسي آنها را مجبور نکرده بود که اطلاعات دروغ بدهند. در حال حاضر باشگاههاي ما همگي بدهکار هستند و روزبهروز هم بدهکارتر ميشوند، با چه سند و اسنادي ميخواهندثابت کنند که بدهکار نيستند؟ مگر اينکه سندسازي کنند. نکتهاي که وجود دارد، اين است که متأسفانه هيچوقت در اين دو باشگاه شاهد نبوديم که حسابرسي سالانه انجام و سود و زيان باشگاه مشخص شود، چون اگر اين اتفاق ميافتاد، وزارت با انبوهي از بدهي ميلياردي مواجه نميشد. همه اينها از بيتوجهي و عدم نظارت نشئت ميگيرد. دستگاههاي نظارتي هم ميتوانستند برخورد مناسبي داشته باشند. البته آنها قطعاً اين کار را انجام دادهاند، اما متولي برخورد وزارت ورزش و جوانان بود. وزارتخانه اگر برخورد مناسب در زمان مناسب داشت، اين هزينههاي کلان را متحمل نميشد.
