آیا در شرایط کنونی تغییر سرمربی تیم ملی تکواندو یک ضرورت است؟

چه بی‌باک بماند یا فرد دیگری جایگزینش شود، باید برای ۳۰ ماه پیش رو برنامه جامعی ارائه و موظف به بررسی و ارائه گزارش عملکرد شفاف در بازه‌های زمانی کوتاه باشد.
به گزارش سایت هواداران تکواندو، بررسی کارنامه یکساله عملکرد تیم ملی تکواندو آقایان نشان دهنده رکود و نزولی ناراحت کننده در این بخش دارد.
نزولی که نه تنها در عدم کسب موفقیت در رویدادها ظهور کرده است، بلکه تمام هزینه ها و سرمایه گذاری‌های چند سال اخیر فدراسیون را از بین می‌برد. عملکرد ملی پوشان در این یکسال نه تنها پیشرفتی نداشته،بلکه افت عملکرد به وضوح مشهود است.

بارها در همین سایت فقدان ارائه برنامه مدون توسط بی‌باک اعلام شد، که اگر این انتقاد بی جا بود بایستی در این یکسال دستاوردهایی توسط بی باک و همکارانش به دست می آمد. حتی اگر بی باک دارای برنامه بلندمدت بوده و منتظر نتیجه گیری در توکیو نشسته است، فقدان برنامه کوتاه مدت نقطه ضعفی است که اثرات مخرب آن به مرور بروز کرده (همانطور که هم اکنون مشهود است.) و تحقق برنامه بلندمدت را با مشکل مواجه خواهد کرد.

بی توجهی به مسائل روانشناختی و بدنسازی از مهمترین ریشه‌های عدم نتیجه گیری ملی پوشان در سالی که گذشت، است. موضوعی که متاسفانه هیچ فکری برای آن نشد.
نداشتن برنامه مدون بلند مدت و کوتاه مدت، عدم پشتوانه سازی در سنگین وزن‌، مشکلات روانشناختی ملی پوشان شاخص، افت عملکرد ملی پوشان و عادت به باخت، بی ثباتی در کادر فنی(پزشک. بدنساز)، عدم معرفی چهره های جدید مستعد و از همه مهمتر انتقاد ناپذیر بودن و گاردگیری بی باک در مقابل منتقدان از جمله انتقاداتی است که به کادر فنی تیم ملی وارد است. حتی چهره های جوانی که در سال اخیر به تیم ملی مدد رساندند،حاصل تلاش دیگر مربیان تیم های ملی (عسکری و خلیفه و خانلرخانی) بودند.

منصفانه بنگریم با توجه به تجربه قبلی بی باک در ریو، فرصت یکساله به وی برای نشان دادن تواناییهایش کافی بوده و هم اکنون و با توجه به کمتر از ۳۰ ماه تا المپیک توکیو، نیاز به بازنگری در این بخش احساس میشود. بازنگری که ابتدا از سوی بی باک لازم الاجراست و در صورت لزوم فدراسیون باید وارد عمل شود.

واضح است که تنها راه برون رفت تیم ملی تکواندو از وضعیت کنونی، تغییر نگرش و رویه ملی پوشان است. از اینرو و با توجه به سرعت فوق العاده پیشرفت رقبا فدراسیون تکواندو بایستی نسبت به این مهم چاره اندیشی کند. چاره اندیشی منطقی، شایسته سالارانه و با تاکید بر برنامه محوری و به دور از بازیکن سالاری.

موضوعی که در این زمان دارای اهمیت است، لزوم اتخاذ یک تصمیم شجاعانه و با کمترین فوت وقت و حمایت کامل از کادر فنی منتخب تا پایان المپیک توکیو ۲۰۲۰ است. چه بی‌باک بماند یا فرد دیگری جایگزینش شود، باید برای ۳۰ ماه پیش رو برنامه جامعی ارائه و موظف به بررسی و ارائه گزارش عملکرد باشد.