نويسنده: محمدرضا هاديلو
درست از زمانيکه مشاور معاون اول رئیس جمهور در امور آب، کشاورزی و
محیط زیست و دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه هنوز بر مسند رياست سازمان محيط زيست
ننشسته بود يک روز خبري در رابطه با بودجه و احيا و بازگشت زندگي به درياچه اروميه
به گوش مي رسيد و روز ديگر خشکيدن درياچه و طوفان نمک و از بين رفتن استانهاي غربي
کشور. هر چه بود اعتبارات زيادي براي احياي درياچه درنظر گرفته مي شد، اما
غافل از يک خبر خوش در اين رابطه.
مثل همين الان که معاون اول رييس جمهور از نبود محدودیت برای دولت در تأمین اعتبارهای لازم برای احیای درياچه
اروميه حرف ميزند اما نه از برنامه اي مدون حرفي به ميان مي آيد نه زماني مشخص
براي بازگشت زندگي به درياچه.
آمارهاي منفي در طول احيا
آمارهایی که وضعیت تراز، حجم و مساحت آبی این روزهای
دریاچه ارومیه را به نمایش می گذارند، به هیچ عنوان امیدوار کننده نیستند و مقایسه
این آمارها با آمارهای زمان مشابه در سال 1392 نیز از کاهش قابل توجه منابع آبی این
دریاچه حکایت دارد.
کاهش محسوس منابع آبی دریاچه ارومیه در سال جاری
در حالی رخ داده که این دریاچه در سال آبی 93-94 و با افزایش بارندگی های منطقه و نیز
اقداماتی که ستاد احیاء دریاچه در دست اقدام داشت، روند رو به افزایشی را در پیش گرفت و امیدهای برای احیای اکولوژیک
آن زنده شد. با این حال از سال آبی گذشته تا
کنون نه تنها روند رو به افزایش دریاچه از بین رفته، بلکه روند کاهشی شدیدی در آن ایجاد
شده که انتقادهای فراوانی را متوجه مسئولان ستاد احیاء دریاچه و نیز دولت کرده است.
اما واقعيت اين است که اگر درياچه احيا نشود خطرات جبران ناپذيري براي
محيط زيست و طبيعت خواهد داشت و از همه مهمتر زندگي افراد زيادي را در مناطق مختلف
تحت الشعاع قرار مي دهد. بطوريکه کارشناسان معتقدند بيش از 5 ميليون شهروند ايراني
تحت فشار ريزگردهاي ناشي از خشک شدن درياچه بايد محل زندگي خود را ترک کنند.
درياچه و دارم نداريم ها
هر چند با آغاز به کار دولت يازدهم ، ستاد احیای
دریاچه ارومیه هم تشکيل شد اما با گذشت زمان نشان داد و صحبت هاي مسئولان ارشد ستاد
احیای دریاچه ارومیه نشان داد هنوز اشکالات عدیده اي در فرایند احیاء وجود دارد.
چند روز پيش بود که معاون اول رئیس جمهور در نشستی با مجمع
نمایندگان استان آذربایجان شرقی گريزي هم به درياچه اروميه و حال وخيم آن زد و
گفت: "اگر مسائل این دریاچه جدی شود، آثار مخرب آن می تواند گریبانگیر همه مناطق
شمال غرب کشور و حتی مناطق مرکزی شود از اینرو باید با همه توان به دنبال حل و فصل
مسائل دریاچه ارومیه باشیم و دولت نیز محدودیتی برای تأمین اعتبار در این زمینه ندارد."
البته معلوم نيست چرا اسحاق جهانگیری
گفته " اگر مسائل این دریاچه جدی شود"! چون حال درياچه آنقدر وخيم هست و
منابع آبي به حد وحشتناکي کاهش يافته که تقريبا اميدي به بهبود آن در کوتاه مدت
نباشد.
از طرف ديگر معاون اول رييس جمهور ادعا کرده دولت هيچ محدوديتي در
زمينه پرداخت اعتبارات براي احياي درياچه ندارد ولي وقتي به صحبت هاي معاون زیست انسانی سازمان محیط زیست که 2 ماه پيش عنوان کرده بود،
دچار سردرگمي مي شويم.
جايي که مسعود تجريشي که عضو ستاد ااحياي
درياچه اروميه هم هست گفته بود: "قرار بر اين بود كه سالانه 2 هزار ميليارد به
ستاد كمك مالي شود. در سال گذشته، يعني سال 95 تنها 800 ميليارد ابلاغ شد كه از اين
مبلغ، تنها 300 ميليارد پرداخت شد. اين در حالي است كه در سال جديد نيز از 2 هزار ميليارد
مصوب، تنها 200 ميليارد، آن هم در فصل سرد سال ابلاغ شده كه بايد اين نكته را اضافه
كنم كه اين مبلغ نيز بدهي سال قبل دولت به ستاد است؛ اين يعني براي سال 96 دولت هيچ
اعتباري براي احياي درياچه اختصاص نداده است."
حالا درياچه بين پول داريم، پول نداريم ها مانده و نفس هاي آخرش را مي
کشد و مردم نمي دانند قسم حضرت ابوالفضل را باور کنند يا دم خروس را.
