رشید شریفی: بعد از علی‌حسینی بدشانس‌ترین وزنه‌بردار بودم

مربی تیم ملی پایه وزنه برداری گفت: زمانی که وزنه می زدم نتوانستم به حقم برسم و الان از خدا می خواهم در عرصه مربیگری کمکم کند تا به هدفم برسم.

رشید شریفی در گفتگو با ایسنا درباره حضورش در کادر فنی تیم ملی وزنه برداری نوجوانان و جوانان بیان کرد: این فرصتی است که در اختیار نیروهای جوان گذاشته شده و من نیز تجربیاتم را در اختیار نوجوانان و جوانان می گذارم. همچنین در کنار آقایان رشیدی، برخواه و دیگر مربیان هم سعی می کنم  تجربه مربیگری  را  به دست آورم. از اینکه آقایان مرادی و بیرانوند به من اطمینان کردند تشکر می کنم.

شریفی در مورد خداحافظی بی سر و صدایش با وزنه برداری گفت: بعد از محرومیت چهارساله ای که داشتم، تمریناتم را شروع کردم و در مسابقات قهرمانی آسیا 2013 هم مدال طلا گرفتم اما دوسال بود که از آسیب دیدگی زانو رنج می بردم و بعد از مسابقات قهرمانی آسیا 2013 هم شرایط بدتر شد به طوری که نتوانستم در اردو باقی بمانم. بعد از آن  یکی دو مرتبه به اردوی تیم ملی دعوت شدم اما آسیب دیدگی زانو اجازه نمی داد ارتقاء رکورد داشته باشم از این رو دیگر تصمیم گرفتم اردو را ترک کنم و به خانه برگردم.

او افزود: چون در لیگ به رکوردهای کمتری نسبت به مسابقات جهانی  و آسیایی احتیاج بود، پس از آن در رکورد گیری تیم ذوب آهن شرکت کردم اما هر دو زانویم در رکورد گیری آسیب دید و مجبور شدم جراحی کنم. همان اتفاق باعث خداحافظی من از وزنه برداری شد.

وزنه بردار سابق دسته فوق سنگین ایران با اشاره به بدشانسی هایی که آورده تاکید کرد: اول سعید علی حسینی جزو بدشانس ترین وزنه بردارها بود که خوشبختانه  توانست دوباره برگردد و نتیجه بگیرد و بعد هم من.  من نتوانستم نتیجه ای که می خواهم را بگیرم.  البته در این دو سال که ورزش قهرمانی را کنار گذاشتم مربیگری کردم و چند مرتبه تیم اصفهان را به مسابقات کشوری بردم و در شهر خودم نیز در خدمت وزنه برداران بودم.

او افزود: آن زمان که وزنه می‌زدم نتوانستم به حقم برسم و الان از خدا می خواهم در عرصه مربیگری کمک کند  و از این فرصتی که در اختیارم قرار گرفته استفاده کنم و از مربیگری به هدفم برسم. ان‌شاءلله بتوانم مثمر ثمر واقع شوم و کادرفنی وزنه بردارانی که در اردو هستند را به رکوردهای خوبی برساند و فدراسیون و ورزشکاران از ما راضی باشند.

شریفی در پاسخ به این پرسش که در مدتی که از وزنه برداری کنار رفت کسی سراغ او را گرفته بود یا خیر، تصریح کرد: زیاد توقعی از دیگران نداشتم. البته من با تیم ذوب آهن قرار داشتم و هزینه عمل جراحی زانوهایم را تقبل کرد. با این حال همیشه گفته اند پهلوان زنده را عشق است. شاید بعضی مواقع خودم اشتباهاتی را داشتم که نتوانستم به حقم برسم و شاید برخی مسائل پشت پرده وجود داشته که من از آنها خبر نداشتم اما در کل  کسی را مقصر نمی دانم. قانون ورزش حرفه ای این است تا وقتی در صحنه هستی و وزنه میزنی دیده می شوی. حتی آنهایی که مدال جهانی هم دارند اگر یک سال وزنه نزنند ممکن است دیگر دیده نشوند.

وزنه بردار سابق تیم ملی در پاسخ به این پرسش که تغییرات زیادی در این مدت در تیم ملی رخ داده و نگران نیست این تغییرات در آینده شامل حال او هم شود، تاکید کرد: تغییراتی که در این مدت بوده ارتقا درجه بوده است. برخواه  و بیرانوند ارتقا درجه داشته اند. اگر توانستیم کاری انجام دهیم و فدراسیون راضی بود در خدمتشان هستیم و اگر هم موفق نبودیم این قانون است که باید فرصت به مربیان دیگر داده شود.

انتهای پیام