دیدار سلتاویگو - رئال که پایان یافت، مادریدیها دو امتیاز از دست داده بودند و فاصلهشان با بارسلونا عمیقتر شده بود. بارسا همان روز لوانته را با سه گل خرد کرده و چند ساعت پیش از آن کوتینیو را در نیوکمپ به عنوان بازیکن تازهواردش معرفی کرده بود. هوای بارسلونا آفتابی بود و هوای مادرید، ابری. رئال نیم فصل اول در لیگ را بیشکست سپری کرده بود و در صدر جدول قرار داشت، با یازده پیروزی و چهار تساوی. آن روزها زیدان در اوج قرار داشت، بالای بالا... حالا همه چیز وارونه شده. قهرمان لیگ و قهرمان اروپا در رده چهارم جدول لیگ ایستاده و نیم فصل را با شکست 0-3 برابر کاتالانها سپری کرده. با یک بازی کمتر در فاصله 16 امتیازی بارسای صدرنشین قرار گرفته و پایین تر از اتلتیکو و والنسیا. بارسا، دشمن قدیمی که معیاری برای ارزیابی شرایط رئال بهشمار میرود، تنها تیم اروپایی شده که تا کنون در این فصل شکست نخورده است. زمان خریدهای جادویی فلورنتینو پرس فرارسیده و نامها تکرار شدهاند و تکرار: هری کین، مائورو ایکاردی، پائولو دیبالا، تیمو ورنر، ادن هازارد... ولی این که آنها در ژانویه راهی برنابئو شوند در هالهای از ابهام قرار دارد. زیدان در رئال هم بازیکن بوده، هم کمک مربی و هم مربی. او قاعده بازی سانتیاگو برنابئو را میشناسد. میداند مادرید همان قلمرویی است که از یک سو مربیانش را به عرش میبرد و از سوی دیگر راهی مسلخ میکند. میداند برنابئو، قربانگاه ستارههای پرشماری بوده. میداند آن جا هر چیزی جز قهرمانی یعنی وداع، ولو تلخ، ولو بیرحمانه، حتی برای زیزو. «رئال بیدار شو»: این بود تیتر مارکا پیش از دیدار با سلتاویگو... آخرین باری که رئال در صف چهار تیم اول جدول لیگ قرار نگرفت فصل 2000-1999 بود. جادوی سپید از نوع رئالی معمولاً در نبردهای اروپا گره گشا بوده و طلسمها را باز کرده. مردان زیدان به فتح لیگ قهرمانان مینگرند، به تکرار سه قهرمانی پیاپی در اروپا که پس از حاکمیت بایرن مونیخ در سالهای 76-1974 تکرار نشده. در چنین حال و هوایی نبرد چهارده فوریه پاریسنژرمن در برنابئو سرنوشتساز شده. همان آوردگاهی که زیدان میتواند در آن به زندگی بازگردد یا به ته چاه سقوط کند.
