به گزارش اداره كل روابط عمومي و امور بينالملل كانون، مرشد محمدرضا معجوني يكي از كاربردهاي جشنواره قصهگويي را توجه بيشتر به هنر نقالي و ظرفيت نقالان دانست و از مديران كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان و ساير مديران فرهنگي خواست مشورت با اين هنرمندان و بهرهگيري از هنر آنها را بخشي از برنامههاي خود قرار دهند.
بر اساس اين گزارش، نقال و شاهنامهخوان كشور به خلأهاي موجود در حوزه قصهگويي شاهنامه اشاره داشت و گفت: «من فكر ميكنم اگر خلائي هست به عدم بهرهگيري از دانش افراد متخصص اين حوزه برميگردد. بسياري از افراد متأسفانه با قصد و غرض شاهنامه را كنار ميگذارند و توجهي به بار آموزشي اين كتاب ندارند. اين كتاب با حمد و ستايش خداوند آغاز ميشود و در دل داستانهاي خود از موضوعهاي مختلفي سخن ميگويد.» بر همين اساس، آداب خردمندي، دادگري، جويندگي علم، داشتن نام نيكو، آداب مهمانداري، آداب سخنوري و. . . بخشي از مواردي بود كه اين مرشد به وجود آنها در شاهنامه اشاره داشت و گفت: «در بسياري از موارد از نقالان و مرشدان و قصهگويان شاهنامهاي به صورت تزئيني استفاده ميشود. از آنها در محافل و مجالس دعوت ميشود اما در تربيت دوباره آنها تلاش نميشود.»