سرهنگ مراد مرادي *
طي ساليان اخير يكي از مطالبات نيروي انتظامي از مجلس شوراي اسلامي، تصويب قانون ممنوعيت حمل سلاح سرد بود كه سرانجام اين موضوع پس از رفع ابهامات وارد شده از سوي شوراي نگهبان توسط مجلس شوراي اسلامي به تصويب رسيد. براساس قانون جديد، حمل، توليد، استفاده و واردات هرگونه سلاح سرد ممنوع است و تنها در صورت اخذ مجوز از دستگاههاي مربوطه مجاز است. نحوه و مرجع صدور مجوز به موجب آييننامهاي است كه ظرف مدت سهماه از تاريخ ابلاغ اين قانون با پيشنهاد وزراي دادگستري و كشور و با همكاري نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران تهيه ميشود و به تصويب هيئت وزيران ميرسد.
سلاح سرد به هر نوع سلاحي ميگويند كه براي دفاع يا تهاجم مورد استفاده قرار ميگيرد و از حيطه باروت، شليك و انفجار گلوله خارج باشد و شامل انواع چاقو، زنجير، پنجه بوكس، قمه، انواع افشانههاي اشكآور، خوابآور و بيهوشكننده و شوكرهاي الكتريكي، تفنگ و كلت بادي شبيه سلاح گرم و. . . ميشود.
ما به عنوان پليس از تصويب اين قانون استقبال ميكنيم؛ چراكه اين قانون در بسياري موارد، از قتلها و ضرب و جرحها پيشگيري ميكند و در كاهش آمار جرائم خشن مؤثر است. به عبارت ديگر تصويب اين قانون از شدت خشونتها ميكاهد. در بسياري از قتلها، چنانچه طرفين نزاع اسلحه سرد در اختيار نميداشتند به قتل منجر نميشد.
تصويب اين قانون بهرغم كمك به كاهش آمار جرائم قتل و ضرب و جرح، ولي مشكل خشونت در جامعه را حل نميكند. به عبارت ديگر، كاركرد اين قانون، تعديل نتايج خشونتورزي در جامعه است، اما كاهش خشونت در جامعه، همانند ديگر آسيبهاي اجتماعي، مستلزم بهكارگيري تدابير اجتماعي است. لازم است با خود بينديشيم كه چرا در زندگي اجتماعي اين همه شاهد خشونت هستيم؟ چرا در هنگام رانندگي اين همه نسبت به همديگر خشونت ميورزيم؟ علت انواع خشونت (كلامي، فيزيكي، قلمي و...) در جامعه چيست؟
مهمترين آسيب پديده خشونت در جامعه، تزلزل كرامت انساني است كه آسيب زدن به اين زير بناي حقوق بشر، آسيبهاي متعدد و جرائم خشن را به دنبال دارد. خشونت به عنوان يك مسئله اجتماعي همانند ساير مسائل اجتماعي ديگر تحت تأثير عوامل مختلفي است. گاهي ناكامي علت خشونت ميشود كه يك موضوع روانشناختي است و گاهي پديدههاي اجتماعي عامل خشونت گرايي در افراد جامعه ميشود.
ما معتقديم كه روش درست و اصولي براي درمان خشونت در جامعه، روشهاي روانشناختي و جامعه شناختي است. همه مردم در قبال خشونت در جامعه مسئوليت دارند و بايد فرد خشونتورز از سوي اطرافيان مورد سرزنش واقع شود و نبايد اجازه داد قبح اين رفتار ضداجتماعي از بين برود. رسانهها و گروههاي مرجع و ذي نفوذ نيز بايد خشونتورزي را ترويج نكنند و خشونت را در اذهان جوانان به عنوان ارزش جلوه ندهند و از آن تعبير به شجاعت و... نكنند. بايد تلاش كنيم با روشهاي گوناگون، فرهنگ مدارا و تسامح كه نياز ضروري زندگي اجتماعي است را جايگزين خشونت در جامعه كنيم و با گسترش مراكز مشاوره و خدمات روانشناختي و اجتماعي و آگاهسازي جامعه از عواقب رفتار خشونت آميز، عطوفت و مهرباني را جايگزين خشونت و نفرت كنيم.
* معاون اجتماعي فرماندهي انتظامي تهران بزرگ
