هادی یوسفزاده مدیرکل کانون پرورش فکری استان
آذربایجانشرقی اظهار داشت: با توجه به سیاستگذاریهای کانون پرورش فکری
که مربیان هر لحظه باید در معرض یادگیری قرار گیرند بر همین اساس نشست
تخصصی فوق برای مربیان کانونی برگزار گردید.
وی ادامه داد: هدف از برپایی این نشست افزایش دانش شغلی و ارتقای سطح علمی مربیان در امر قصهگویی است.
دبیر
حوزه یک بیستمین جشنواره بینالمللی قصهگویی ادامه داد: در نشست فوق سعی
گردید تا مربیان بتوانند با شیوههای قصهگویی آشنا شده و برای کودکان و
نوجوانان قصه هایی بخوانند که در تربیت آنان موثر واقع گردد.
یوسفزاده
خاطرنشان کرد: یادگیری شگردهای قصهگویی به واسطه برگزاری چنین نشستهایی
برای مربیان میسر میشود و مربیان کانونی باید نسبت به اجرای این فعالیتها
در مراکز اهتمام بیشتری کنند.
وی تصریح کرد:
در امر قصهگویی باید در مسیری حرکت کنیم تا بتوانیم امر قصهگویی را به
دغدغه و اولویت اصلی مربیان کانونی تبدیل کنیم.
همچنین
در این نشست محمد سیمزاری، پژوهشگر ادبی در خصوص اینکه قصه به عنوان
واسطه تربیتی است، گفت: بعد اصلی قصه که متاسفانه مورد غفلت واقع شده است
هنر یاد دادن، خوب گوش کردن است.
سیمزاری
افزود: مربیان کانون پرورش فکری کارشان تربیت کودکان و نوجوانان است و در
این راستا باید از فعالیت قصهگویی در جهت تربیت استفاده کنند.
وی
تصریح کرد: در تمدن اسلامی - ایرانی این نوع تربیت منجر به اصلاح چندین
رابطه همچون اصلاح رابطه انسان با خدا، انسان با دیگران، انسان با خودش،
انسان با تاریخ و در آخر اصلاح رابطه انسان با طبیعت میگردد.
سیمزاری
خاطرنشان ساخت: قصهگویی از مهمترین فعالیت کانون بوده و در کنار همه
آموزشهایی که میبینیم هنر گوش دادن را به بچهها یاد میدهد.
وی
خاطرنشان کرد: قصهگویی ماسوای منافعی که دارد به مسئله هنر گوش کردن
تاکید دارد و از سوی دیگر گوش دادن به قصه تفاوتهای زیادی با شنیدن دارد.
چرا که شنیدن اکتسابی بوده و باید آن را یاد بگیریم، تخصص ما رو تقویت کرده
و احساس خوب میآفریند و باعث ایجاد ارتباط موثر میگردد.
سیمزاری
تصریح کرد: اما با قصهگویی کودک هنر گوش کردن را تمرین میکند و بعد از
شنیدن آن چالش فکری و طرح سوال در او برانگیخته میشود.
وی
اضافه کرد: لازمه ارتباط قصهگو با کودکان صداقت در کلام بوده و قصهگو
باید این مهارت را داشته باشد تا کودک را به درون قصه ببرد و با قهرمان قصه
هم ذات پنداری کند.
