به گزارش خبرنگار ما، سيزدهم مرداد ماه سال93، مأموران پليس خانيآباد، دو برادر را به اتهام نگهداري سه كيلو و 940 گرم شيشه و سهكيلوگرم مواد پيشساز دستگير كردند.
متهمان داريوش 27 ساله و اميد 21 ساله تحت بازجويي قرار گرفتند. داريوش به مأموران گفت: مواد متعلق به برادرش بوده و او از اين ماجرا اطلاعي نداشته است. اميد نيز با تأييد اظهارات برادرش گفت: مواد متعلق به يكي از دوستانش است كه بعد از ماجراي دستگيري به خارج از كشور گريخته است. متهمان روانه زندان شدند و پرونده به شعبه 30 دادگاه انقلاب اسلامي فرستاده شد.
در حاليكه پرونده در نوبت رسيدگي قرار داشت اميد در زندان متوجه شد مجازات مرگ از مجرمان زير 18 سال ساقط است به همين دليل مدعي شد سن واقعياش زمان دستگيري 18 سال بوده است! او با ارسال لايحهاي به شعبه 8 دادگاه اسلامشهر، توانست شناسنامهاش را باطل کند و تاريخ تولدش را از سال 1372به 1377تغيير دهد. به اين ترتيب اميد بعد از محاكمه در دادگاه انقلاب به اعدام و برادرش به حبس ابد محكوم شد. رأي دادگاه براي داريوش تأييد اما حكم صادره با توجه به سن جديد اميد براي وي شكسته شد و بار ديگر پرونده به شعبه پنجم دادگاه كيفري يك استان تهران فرستاده شد.
متهم در آن جلسه به رياست قاضي بابايي بار ديگر از خودش دفاع كرد و تأكيد داشت كه سن واقعياش مطابق شناسنامه جديد است، اما هيئت قضايي با استعلام از مدارس محل تحصيل متهم متوجه جعلي بودن شناسنامه متهم شده و اميد را بار ديگر به اعدام محكوم كرد.
