تنش در کاتالونيا و کل اسپانيا به دليل رفراندوم بالا گرفته است. شک و ترديد همهجا وجود دارد و ممکن است بعد از اين راه بازگشتي نباشد. ميليونها کاتالاني ميخواهند براي آيندهشان رأي بدهند. بسياري از آنها البته مخالف استقلال هستند، اما رأي خواهند داد. به دليل وجود موافقان و مخالفان بيشمار است که در خيابانهاي کاتالونيا و ديگر ايالات پليس در خيابانها حضوري گسترده دارد. به هر حال نتيجه رفراندوم هرچه باشد، اينکه کاتالونيا و باقي اسپانيا دوباره بتوانند اتحادي عادي در کنار هم داشته باشند كه کمي بعيد به نظر ميرسد. در اين شرايط و دقيقاً در روز رفراندوم بارسلونا در نيوکمپ ميزبان لاس پالماس بود، ورزشگاهي که تنها مکان براي افراد کاتالونيا براي آزادانه صحبت کردن و بيان عقايدشان است. براي جدايي کاتالونيا موضوعي وجود دارد که حتي مردم خود اين ايالت را هم نگران ميکند و آن هم احتمال جدايي تيمهايشان از ليگ و سردرگمي در فوتبال است.
يکي از سؤالاتي که هميشه مطرح است اينکه اگر کاتالونيا از اسپانيا جدا شود چه اتفاقي براي بارسلونا خواهد افتاد. خيليها صحبت از احتمال پيوستن بارسلونا به ليگ يک فرانسه يا ليگ برتر انگليس کردهاند، اما اگر اين اتفاق بيفتد فقط بارسلونا نيست که آسيب ميبيند و شايد رئالمادريد هم حتي وضعيتي بدتر پيدا کند. اين تيم بدون بارسلونا ضربه سنگيني ميخورد. اصلاً معني قهرمان بدون رقيب و حريفي براي جنگيدن چيست؟ قبل از اينکه اتلتيکومادريد با آمدن ديگو سيمئونه قدرتمند شود، ليگ اسپانيا را با ليگ اسکاتلند که فقط سلتيک و رنجرز تيمهاي قدرتمند آن بودند، مقايسه ميکردند و صحبت از قدرتي بود که بارسا و رئال داشتند. حالا تصور کنيد يکي از آنها بخواهد از ليگ جدا شود. حتي اگر اتلتيکومادريد را رقيبي در سطح رئال بدانيم هم در بهترين حالت اين ليگ دوباره تبديل به ليگي خواهد شد که تنها دو تيم در آن قدرتمند هستند. بديهي است که هم رئالمادريد و هم بارسلونا بدون هم قدرتي کمتر از قدرت فعليشان خواهند داشت.
