محمدعلي رحيمينژاد
در سالهاي اخير مسئولان جوانان را به امر ازدواج تشويق ميكنند. مسلماً اين تهييج و تشويق يك نكته مثبت است اما بايد اين نكته را در نظر داشت كه در حال حاضر بخش اعظمي از جوانان كشور كه سن مناسب ازدواج دارند در حال تحصيل در مقاطع مختلف آموزش عالي هستند و دانشجو محسوب ميشوند ولي متأسفانه بهرغم تشويق و تهييج جوانان به ازدواج و نياز كشور به ازدواج جوانان، شرايط براي ازدواج جوانان و مخصوصاً دانشجويان فراهم نيست.
دانشجويان پسر براي ازدواج يكي از اصليترين موانعي كه سر راه خود ميببينند مسئله خدمت سربازي است كه بايد مسئولان براي اين مسئله يك راهحل مناسب پيدا كنند. البته در حال حاضر وضعيت بهتري در خصوص سربازي نسبت به سالهاي گذشته را شاهديم، اما همچنان با وضعيت مطلوب و سربازي حرفهاي فاصله زيادي داريم، به طوري كه در ميان صحبتهاي جوانان بارها ميتوان اين جمله و جملات شبيه آن را شنيد كه سربازي نوعي وقت تلف كردن است يا سربازي آدمي را از زندگي عقب مياندازد.
مسئله بعدي كه دانشجويان با آن درگير هستند و يك مانع بر سر راه ازدواج خود ميبينند وضعيت كار و شغل است. متأسفانه دانشگاهها فقط در حوزه آموزشهاي نظري و تئوري كار ميكنند و به همين علت ارتباط مناسبي با صنعت و بازاركار نتوانستهاند برقرار كنند. بنابراين اكثر دانشآموختگان دانشگاهها با مشكل شغل مواجه خواهند بود و اين مسئله باعث خواهد شد عدهاي زيادي از دانشجويان به سمت ازدواج تا پيدا كردن شغل و استقلال مالي گرايشي نداشته باشند حال آنكه اگر برنامههاي آموزشي دانشگاهها و وضعيت ارتباط آنها با صنعت تغيير مثبت داشته باشد شايد عده بيشتري از دانشجويان به سمت ازدواج گرايش پيدا كنند.
مسئله بعدي كه دانشجويان در امر ازدواج با آن درگير هستند و يك مانع بزرگ براي سر وسامان گرفتنشان محسوب ميشود، مسئله مسكن است.
در حال حاضر دانشگاهها بيشترين تمركز خود را روي توسعه و ساخت خوابگاههاي مجردي گذاشتهاند و كمتر پيش ميآيد كه طرحي براي توسعه خوابگاههاي متأهلي يا تأمين مسكن حداقلي براي دانشجويان متأهل داشته باشند و اين موضوع يكي از دلايلي است كه دانشجويان مجرد كمتر به سمت ازدواج ميروند. بنابراين با توجه به موارد مطرح شده مسئولان كشور در صورتي كه واقعاً تمايل به گسترش ازدواج ميان جوانان داشته باشند، بايد فراتر از شعار عمل كنند و به سمت اقدمات عملي بروند. اين اقدامات ميتواند در كوتاهمدت در حوزههاي حرفهاي ساختن خدمت سربازي، ارتباط مؤثر دانشگاه با صنعت و تغيير شيوه آموزشها براي گسترش كارآفريني و در آخر تأمين مسكن و گسترش خوابگاههاي متأهلي باشد.
