نويسنده: محمدرضا سوري
خشكاندن وقطع درختان در كنار آتش زدن درختان
براي تبديل زمينها به ويلا ،نفوذ به حريم
دريا وازبين بردن تالاب هاي استان از جمله اقداماتي است كه در چند سال اخير به شدت
افزايش پيدا كرده است به طوري كه با روند رشد اين تخريبها بسياري از كارشناسان
ودوستداران محيط زيست به اين موضوع هشدار دهند.
يكي از كارشناسان محيط زيست با اظهار نگراني از
شرايط پيش آمده درخصوص بالارفتن روند تخريبها در استان گلستان به "جوان"
مي گويد:« متاسفانه در سايه بي توجهي مسئولان محيط زيست استان گلستان درحال حاضر
روند تخريبها در اين استان به شدت ادامه دارد كه ابن موضوع آينده بدي را براي اين
استان سرسبز شمالي ترسيم مي كند.»
داريوش محمودي مي افزايد:«اگر سري به جنگلهاي
گلستان بزنيد به راحتي متوجه خواهيد شد كه افرادي درحال بريدن درختان هستند ود
برخي موارد حتي متوجه ويلا سازي دراين مناطق خواهيد شد.»
وي ادامه مي دهد :«درحالي كه دراكثر جهان به فكر
حفظ محيط زيست خود هستند ، امادر كشور ما اين مهم مورد غفلت قرار گرفته وبه راحتي
تخريبها صورت مي گيرد.»
سرعت گرفتن تخريب
محيط زيست در استان گلستان
درحال حاضر، ریختن زباله، نخاله، فاضلاب، شیرابه آشغال در خیابان ها، پارک ها، جوی
ها، کوه، دریا و رودخانه ،شکار بی رویه و از بین بردن گونه های جانوری با اهمیت در
گلستان در کنار بلاتکلیفی جزیره آشوراده، کاهش تنوع زیستی گیاهی و جانوری، آلودگی
آب ها توسط استفاده از کودهای شیمیایی، کمبود نیروهای انسانی در حوزه محیط زیست از
جمله عواملي است كه سبب شده تا در يك دهه اخير به شدت تن نحيف محيط زيست گلستان
زخمي شود، موضوعي كه مي طلبد تا مسئولان به صورت جدي تري جلوي اين تخريب هاي
مرگبار را بگيرند.
يكي از مناطقي كه در استان گلستان درحال
حاضر اوضاع خوبي ندارد جزيره آشوراده است ، مجمعالجزایری که در گذشته از سه جزیره
تشکیل شده بود اما به دلیل بالا آمدن سطح آب، دو جزیره کوچک انتهای آن در آب فرو
رفته و هماکنون فقط یک جزیره آن باقی مانده است. همچنين اين جزيره در دوره صفویه بهعنوان شکارگاه مورد توجه قرار
گرفته بود وبه همين منظور دژهایی در این جزیره بنا شد.
سال 76 و همزمان با تاسیس استان گلستان بود
كه نخستین زمزمهها مبنی بر واگذاری جزیره آشوراده در پناهگاه حیاتوحش میانکاله،شنيده
شد و
مدیران این استان همواره درصدد تبدیل این
جزیره به یک منطقه نمونه گردشگری بودهاند، وحتي این تلاشها در دولتهای نهم و
دهم اوج خودرسيد كه به دلیل فشار مسئولان
محیط زیست به نتیجه نرسید.
با اين وجود اوايل مردادماه 84بود كه مسئولان
وقت سازمان محيط زيست طبق توافق نامه اي تبدیل این جزیره به یک منطقه نمونه گردشگریرا مورد تاييد قرار دادند
كه با مخالفت بدنه اين سازمان ودخالت سازمان بازرسي جلوي اين اتفاق گرفته شد.
سرانجام با شكايت مخالفان اين واگذاري به
دستورررئیس وقت قوه قضاییه پرونده آشوراده
در خرداد ١٣٨٦ مورد بازبینی قرارگرفت و سرانجام قاضی دادگاه در واپسین روزهای سال
٨٦ سند مالکیت این جزیره را ابطال و سند جدید به نام نمایندگی سازمان جنگلها و
مراتع به نام دولت ثبت شد و آشوراده بار دیگر در اختیار سازمان محیط زیست قرار
گرفت.
ازمرگ هيركان وتوله خرس سندي تا رها كردن
سم به محيط زيست
خردادماه سال 96 بود كه براي اولين بار فاش شد ،ماده
پلنگ ايراني كه قرار بود در محيط طبيعي پارك گلستان به زندگي خود ادامه دهد به
دليل اينکه تمام عمر دو ساله
خود را در قفسی 20 متری سپری کرده بود، تنها 35 روز پس از رهاشدن درپارك ملي
گلستان جان خودرا ازدست داد.
رهاسازی ناموفق هیرکان از یک سو و تلاش
مسئولان محیط زیست گلستان برای فریب افکار عمومی با استفاده از نقشههای جعلی به
منظور جلوگیری از فاش شدن خبر مرگ هیرکان از سوی دیگر سبب شد پرونده مرگ هیرکان در
دادستانی کل کشور باز شود.
چرا که مسئولان محیط زیست گلستان طی این 9 ماه،
گردنبند ردیاب هیرکان را در پارک ملی گلستان جابهجا کرده بودند تا نقشه حاصل از
حرکت سیگنالهای این ردیاب را به عنوان نقشه مسیر حرکت هیرکان در جنگل به رسانهها
ارائه كنند.
اماموضوع تنها به مرگ اين حيوان ختم نشد چراكه
چندي بعد با فاش شدن مرگ يك توله خرس كه مسئولان
محيطزيست بدون نظارت دامپزشک، تولهخرس
نگونبخت را در دونوبت مورد اصابت سرنگ بیهوشی قرار دادند و حیوان ساعتی پس از
اصابت سرنگ دوم به قفسه سینهاش جان سپرد، وآنها براي فاش نشدن اين اشتباه فاجعهبارشان این بارهم لاشه حیوان را بدون
هماهنگی، مخفیانه دفن کردند و علت معدومسازی را احتمال ابتلای حیوان به ویروس
هاری اعلام کردند.
تخلیه پساب حاوی اسید و عناصر رادیواکتیو
کارخانه کانسار خزر در تالاب اینچه، دفن غیرقانونی سموم مهلک و پایدار بیش از دو
هزار برابر حد مجاز سم شرکت تولید کننده سم به نام «گل سم»در خاک استان گلستان ، حفاری سومین کانال برداشت آب از تالاب گمیشان
به منظور تامین آب طرح توسعه دو هزار هکتاری در سایت پرورش میگوی گمیشان که بدون
اخذ مجوز از سازمان حفاظت محیط زیست با تبدیل کردن تالاب گمیشان به یک کانون جدید
ریزگرد، تهدیدی جدی نه تنها برای تالاب گمیشان بلکه برای کل کشور قلمداد میشود.
اين تخريبها مي طلبد تا باورود سازمان
بازرسي كشوروبه دنبال آن قوه قضاييه جلوي اين تخريبها براي هميشه گرفته شود .
