انتخابات پارلماني آلمان (بوندس تاگ) برگزار شد
و همانگونه كه انتظار مي رفت حزب دموكرات مسيحي كه آنگلا مركل نماينده آن به عنوان
صدراعظم است با 219 كرسي بيشترين راي را به خود اختصاص داد. اگر چه اين انتخاب
قابل پيش بيني بود اما به همراه خود مسائلي دارد كه براي بسياري از تحليل گران
قابل تامل است. ابتدا اينكه نيزان آراء آن كاهش پيدا كرده است. دوم اينكه حزب سوسيال
دموكرات كه راي دوم را به خود اختصاص داده تا كنون تمايلي براي ائتلاف با حزب اول
نشان نداده است و حتي با آن مخالفت كرده است. به اين معنا كه اگر بر روي حرف خود
بماند، مركل بايد با احزاب كوچك تر ائتلاف كند كه با بي شك با ثبات كمتري همراه
خواهد بود. اما بنيادي ترين مسئله در اين ميان اين است كه حزب راست گرا و افراطي
جايگزين براي آلمان،اولين بار توانست سوم شود و با 88 كرسي وارد پارلمان شود. اين
موضوع نگراني هاي زيادي را براي مقامات آلماني ايجاد كرده است. اين حزب ضد اتحاديه
اروپا و ضد اسلام است كه مي تواند در صورت رشد بيشتر سياست هاي آينده اين كشور را
با مشكلات جدي مواجه كند.
در همين باره دويچه وله
نوشت كه دولت چهارم مرکل ثبات کمتری در مقایسه با
دولتهای قبل خواهد داشت. به گزارش فارس نتیجه انتخابات پارلمانی آلمان اگر چه حاکی از پیروزی
دموکراتمسیحیها به رهبری «آنگلا مرکل» صدراعظم این کشور است اما نمیتوان این پیروزی
را راضی کننده دانست به عبارتی مرکل به شیوهای ناامیدکننده در انتخابات پیروز شد
و این در شرایطی است که در مقابل افراطگرایان آلترناتیو برای آلمان هم توانستند رشد
خوبی داشته باشند.
دویچهوله در گزارشی نوشت که اگر چه مرکل
در انتخابات پیروز شد اما نتایج رسمی نشان میدهند که وی راهی دشوار برای تشکیل دولت
ائتلافی پیش رو دارد و در شرایطی که حزب دموکرات مسیحی مرکل بیشترین رای را به دست
آورد، آلترناتیو برای آلمان هم در رده سوم بیشترین آرا قرار گرفت.
بنابر گزارشی که از همه 299 حوزه انتخاباتی
مخابره شده بود، حزب دموکرات مسیحی و هم پیمان این حزب از ایالت بایرن یعنی سوسیالمسیحی
توانست 33 درصد آرا را به خود اختصاص دهد. رقیب
این حزب یعنی سوسیال دموکرات 20.5 درصد و حزب سبز و چپ هم همان نتیجهای را به دست
آوردند که سال 2013 کسب کرده بودند یعنی سبزها8.9 درصد و چپ گرایان 9.2 درصد رای به
دست آوردند.
در واقع تنها موفقیت واقعی که در انتخابات
روز گذشته به دست آمد این بود که حزب دموکراتیک آزاد (FDP) که از آنها به لیبرال تعبیر میشود و آلترناتیو برای آلمان (AfD) که دارای گرایش های تند راستگرایانه
و ملیگرایی هستند هم توانستند خوب ظاهر شوند. لیبرالها 10.7 درصد و راستگرایان هم
12.6 درصد رای کسب کردند. حزب افراطی آلترناتیو برای آلمان توانست برای نخستینبار
در نیمقرن گذشته به پارلمان راه یابد.
اگر چه این نتایج حاکی از این است که
دموکرات مسیحی همچنان قدرتمندترین حزب آلمان است اما متحمل شکست قابل توجهی شده است.
در واقع وی با تشکیل ائتلاف، دولتی با ثبات کمتر از 3 دور قبلی تشکیل خواهد داد. به
نظر میرسد که مرکل هم به این موضوع آگاه است و در پی مشخص شدن نتیجه انتخابات گفت
که امیدوار بود که نتیجه بهتری به دست آید و قول داد که کاهش آرا در برابر آلترناتیو
برای آلمان را جبران خواهد کرد و مطمئن است که آلمان میتواند تا کریسمس دولت جدید
تشکیل دهد. شولتس از مرکل به عنوان بزرگترین بازنده انتخابات روز گذشته یاد کرد.
مرکل به این حرف شولتس واکنش نشان داد
و آن را موضعگیری توام با ناراحتی دانست و در عین حال به افکار عمومی یادآور شد که
حزب دموکراتمسیحی همچنان قویترین حزب کشور است. البته
حزب قوی یک داستان است ولی هیچ چیز درباره آینده قطعی نیست. مرکل گفته است که نمیخواهد
دولت اقلیت را رهبری کند و از این رو چارهای ندارد که با لیبرالها و حزب سبز تشکیل
ائتلاف دهد. به این ترتیب ساختار دولتی شکل میگیرد که از دهه 1950 تاکنون بیسابقه
است.
لیبرالها و سبزها از لحاظ ایدئولوژیک
دارای تفاوتهایی هستند و اگر بخواهند با دموکراتمسیحیها تشکیل دولت دهند باید بر
این اختلافات غلبه کنند تا ائتلافی موسوم به «جامائیکا» شکل بگیرد. البته کسانی که
به این احزاب رای میدهند، معمولا افرادی تحصیلکرده و دارای درآمدهای بالا هستند ولی
درباره مسایل مربوط به حفاظت از محیط زیست و
تجارت خصوصی با هم اختلاف دارند.
علاوه بر همه اینها، بیشتر کسانی که به
حزب سبز رای دادهاند معتقدند که ترجیح میدهند که این حزب همان نقش سنتی یعنی نقش
مخالف یا منتقد دولت را ایفا کند. شاید بزرگترین ناکامی انتخابات روز گذشته را بتوان
12.6 درصد رایی دانست که تندروها به دست آوردند و به این حزب کمک کرد که سومین حزب
قدرتمند پارلمان شوند. وجود چنین احزابی دلیل نگرانی بسیاری از آلمانیهاست.دویچهوله
نوشت که 87 درصد از آلمانیها به ملیگرایان رای ندادند و با وجودی که مرکل از آلترناتیو
برای آلمان به عنوان چالش یاد کرده است اما این حزب و عملکردش نخستین چالش دولت مرکل
نخواهد بود.
