گندم زمانی
«بعضي اساتيد در كلاسهاي دانشگاه آزاد جوري حرف ميزنند انگار يك ضد انقلاب سر كلاس است.»
اين را علياكبر ولايتي، رئيس هيئت امنا و هيئت مؤسس دانشگاه آزاد اسلامي گفته است. ولايتي در ادامه صراحتاً بيان داشته «هركس كه ميخواهد با ما همكاري كند بايد به مليتمان، قانون اساسي و حكومت احترام بگذارد و جمهوري اسلامي ايران را قبول داشته باشد. تبليغ ضدانقلاب و ضداسلام نبايد در كلاسهاي ما باشد.»
طي سالهاي اخير ريل حركتگذاري اين دانشگاه بيش از آنچه بر پايه اسلاميبودن خود حركت كند، مشي آزادانه آن را انتخاب كرده بود؛ اين روند هشدار برخي اساتيد ارزشي و انقلابي طي سالهاي قبل را هم تحت عنوان «فتنهاي جديد براي سكولاريزه كردن دانشگاهها» در پي داشت. در اين زمينه دور كردن اساتيد انقلابي به بهانههاي مختلف از دايره تدريس و عضويت در هيئت علمي اين دانشگاه توسط جريان خاص حاكم در دانشگاه آزاد، جزو موارد مطرح شده بوده است.
جرياني متشكل از عناصر داخلي و خارج كشور كه ضمن برخورداري از پشتوانه نسبتاً قوي تشكيلاتي، تلاش داشتند تا انقلاب و دانشگاه را رو در روي هم قرار دهند و ماهيت انقلاب اسلامي را «دانشگاه ستيز» معرفي كنند.
كوبيدن بر طرح ادعاهاي تكراري و غير مستند چون حوادث كوي دانشگاه سال 78 و حتي برجستهسازي ديدگاههاي برخي افراد كه سابقه حضور در تشكلهاي دانشجويي را داشتند و اكنون به امريكا و ساير كشورهاي بيگانه به اصطلاح پناهنده شدهاند، از جمله اقداماتي بوده كه از سوي برخي اساتيد صورت گرفته است تا به مرور زمان طيف حاضر در دانشگاه آزاد اسلامي را به اين مسير سوق دهند كه انقلاب اسلامي قادر به تعامل سازنده و البته برآورده كردن نيازهاي آنان نيست، بنابراين رويارويي، سركوب، ايستادگي و مقاومت در برابر ارزشهاي ناب انقلابي و اسلامي تنها راهبرد مقابله با آن خواهد بود.
حال آنكه به كارگيري و حضور اساتيدي بر خلاف جريان اصلي انقلاب و تدريس در اين دانشگاه هر چند اندك در حالي بوده است كه حذف زنجيرهاي اساتيد ارزشي و انقلابي در بدنه دانشگاهها مورد انتقاد واقع شده بود. تا جايي كه رهبر معظم انقلاب نيز فرموده بودند: «يكي از هشدارهايي كه واقعاً بايد وزراي محترم توجه كنند، مسئله مقابله با عناصر متدين و انقلابي در دانشگاهها از طرف برخي مسئولان و اساتيد است». سر نخي كه ميتوان از آن تحت عنوان تلاش جريانهاي نفوذي براي ورود به دانشگاهها و پيادهسازي اهداف خاص نام برد. القاي نا اميدي در محيطهاي علمي، القاي ناتواني در مسير پيشرفت، معنويت زدايي، كمرنگ کردن مباحث معنوي، ترويج بيبند و باري و مخالفت با مظاهر اسلام و اديان، اختلافافكني عميق بين نظام و ملت، مدركگرايي و حجاب علمي، فردگرايي به جاي جمعگرايي، برتري انسان مادي به جاي انسان الهي، ترويج جمعناپذيري تخصص و تعهد، متهم كردن افراد متخصص و متعهد، ناكارآمد جلوه دادن سيستمهاي اداري و خدمات آموزشي و پژوهشي، نكوهش اساتيد علمي و ارزشي و. . . از جمله مواردي است كه ميتوان در دايره نفوذ علمي به مراكز دانشگاهي توصيف كرد.
حضرت امام خميني (ره) نيز در برخي بخشهاي مختلف وصيتنامه سياسي – عبادي خود به آن بارها به اين موضوع تأكيد كردند و نسبت به بيداري و هشياري دانشجويان و دانشگاهها در نفوذ دشمن به دل كشور و دانشگاهها هشدار دادند:
«اما در دانشگاه نقشه آن است كه جوانان را از فرهنگ و ادب و ارزشهاي خودي منحرف كنند و به سوي شرق يا غرب بكشانند و دولتمردان را از بين اينان انتخاب و بر سرنوشت كشورها حكومت كنند تا به دست آنها هرچه ميخواهند انجام دهند. اينان كشور را به غارتزدگي و غربزدگي بكشانند و قشر روحاني با انزوا و منفوريت و شكست قادر بر جلوگيري نباشد و اين بهترين راه است براي عقب نگهداشتن و غارت كردن كشورهاي تحت سلطه، زيرا براي ابرقدرتها بيزحمت و بيخرج و در جوامع ملي بيسر و صدا، هرچه هست به جيب آنان ميريزد.»
اكنون آنچه رئيس هيئت مؤسس دانشگاه آزاد اسلامي بدان اشاره داشته و با صراحت از آن صحبت به ميان آورده است نيز بر ميگردد به آن بخشي كه بنيانگذار كبير انقلاب فرمودند: «نجات دانشگاه از انحراف، نجات كشور و ملت است.»