استقلال با نفرات خوبي بسته شده و جزو تيمهاي پرمهره ليگ است. البته نتايج پنج هفته ابتدايي ليگ ضعيف بوده، اما روند تيم نااميدکننده نيست. فصل پيش هم استقلال شرايط مشابهي را تجربه کرد، اما از هفته هفتم راه افتاد و بهترين نتايج را گرفت و در نهايت هم نايبقهرمان شد. حالا هم اگر فرصت لازم داده شود قطعاً شرايط کاملاً بهبود پيدا ميکند. باور كردني و قابل قبول نبود که هواداران استقلال بعد از بازي با پديده دست به چنين کاري زده باشند. هواداران تحريك شده بودند، چراكه حتي اگر از منصوريان ناراضي بودند ميتوانستند و بايد اعتراضشان را با راه و روش مناسب نشان ميدادند، نه با فحاشي کردن و سنگ زدن به فردي که جواني خود را پاي اين تيم گذاشته و سالها براي آن زحمت کشيده است. منصوريان کم در اين تيم خوندل نخورده و حق او اين نيست که با ناسزا و سنگ بدرقه شود. با رفتاري که با منصوريان شد هيچ مربي جرئت نميكند هدايت استقلال را به دست بگيرد. اگر قرار باشد منصوريان يا هر مربي ديگري از يک تيم جدا شود بايد در فضايي دوستانه و مسالمتآميز باشد. رفتار هواداران استقلال نسبت به منصوريان نکوهيده و قابل انتقاد است. تاريخ استقلال آخرين روز مرداد را از ياد نخواهد برد و اين يک نقطه سياه در تاريخ اين باشگاه است. منصوريان دودستي به تيم نچسبيده و اگر بداند با رفتنش به اين تيم خدمت ميکند، خودش براي جدايي پيشقدم ميشود و اگر بداند با ماندنش ميتواند مثمرثمر باشد، حتماً ميماند. در هر صورت بايد به تصميم او احترام گذاشت و از آن حمايت كرد. البته استقلال اشكالاتي هم دارد. مثلاً يک مهاجم تمامکننده خوب کم دارد. طبق آمار استقلال در اين پنج بازي به کرات و بارها خلق موقعيت کرده، اما به دليل فقدان يک مهاجم نوک و گلزن موقعيتهايش از دست رفته و تنها يك گل زده كه اين نشان از ضعف قدرت تمامکنندگي مهاجمان آن دارد. ضمن اينكه منصوريان تغييرات زيادي در ترکيب ثابت تيم ميدهد مسئلهاي كه باعث عدم نتيجهگيري تيمش شده كه البته اين قابل حل است، اما نه با فحاشي.